ATATÜRK SEVGÝSÝ

Mavi gözlü, dünyalar güzeli
Bir bebek doðdu
Adý, Mustafa kondu
1881 yýlýnýn 19 Mayýs’ýnda
Dünyayý sevince boðdu
Öðrenim sevgisiyle yanýp, tutuþtu
Gitti Mahalle Mektebi’ne
Mutlulukla, dualarla yollandý
Þemsi Efendi’ye…
Babasý ölünce, öðrenime ara verdi
Bir süre, ama hiçbir þeyden yýlmadý,
Gitti Selanik’e, asker olmak için
Askeri Rüþtiye’de öðrenim gördü
Asker oldu, TÜRK MÝLLETÝ’NÝN baþýna geçti,
Samsun’da yaktý kurtuluþ meþ’alesini
Çalýþtý, çabaladý gece-gündüz
Yurttan tümüyle düþmanlarý kovdu

Meclisi kurdu, yeni bir güneþ doðdu
Adý CUMHURÝYET oldu, top atýþlarýyla
Ulusa duyuruldu…
Güzel TÜRKÝYE’M O’nun eseri
Var mý dünyada bir benzeri?
Türk Milleti ATA’SINI, sevgiyle kucakladý
Baþöðretmen olarak hep hatýrladý
Ýlk cumhurbaþkanýna saygý duydu
Çok yoruldu, hasta düþtü
Ecel ATATÜRK’ÜMÜZÜ elimizden aldý
Ulusumuzu acýlara saldý
Anýtkabirde rahat uyu ATA’M
BÝZLER CUMHURÝYETÝNÝN BEKÇÝLERÝYÝZ

Yiðit AKCÝ
Atatürk Ý.O 8/E 

HEP SENÝNLEYÝZ

Sarý saçlý, mavi gözlü
Güzel mi güzel bir çocuk doðdu
Herkes O’nu çok sevdi
Babasý, asýný Mustafa koydu

Zeki, hem de çalýþkandý
Þemsi Efendi Okulu’nda baþarýlýydý
Herkes Mustafa’ya hayrandý
Askeri okulu bitirdi

TÜRK gücünü, arkasýna aldý
Düzenli bir ordu kurdu
Cepheden, cepheye koþup, savaþýp,
Düþmaný yendi, denize döktü

Kendini yurduna verdi
Milletle el ele oldu
Meclisi açtý, mutluluk buydu

Gece, gündüz demeden çalýþtý,
Devrimlerini gerçekleþtirdi
Yorgun düþtü, hastalandý
Ölüm, ATAMIZI bizden aldý
Ankara’da anýtkabire kondu
ATAM SEN rahat uyu
BÝZ HEP SENÝN YOLUNDAYIZ
SENÝNLEYÝZ…

Mert AKCÝ
Atatürk Ý.O 8/E