|
13.Sarý Yazma Festivali’nin günleri yoðun geçiyordu. Gündüzleri söyleþiler, geceler ise konserlerle renkleniyordu. Gündüzleri yapýlan etkinlikleri kaçýrmamaya özen gösteriyorduk. Geceleri konserlere gitmesek de oluyordu. Þarkýcýnýn sesi nasýl olsa tüm Cide’den duyuluyordu. Bir yere oturup sessizliði dinlemek, yýldýzlarla söyleþmek, içimizi ferahlatan esintiyle tüm bedenimizi yýkamak öyle hoþtu ki, anlatamam.
Cide’nin üstüne gece elekten elenir gibi elenerek yavaþça indi. Çevre ýþýklarla aydýnlandý. Bizim gazeteci bayanlardan ses seda yoktu. Haluk ve Aslý Iþýk, Ulaþ Gürpýnar ve güzel kardeþi Güneþ, dünya güzeli dostlar Sait Temur, Ýsmail Biçer’le birlikte belediye tesislerinin karþýsýndaki lokantaya oturduk. Hepimiz de þakacý, gülmeyi seven kiþileriz, þakalar almýþ baþýný gidiyordu. Masamýzdaki kavun karpuzu yiyor, bir iki kadeh bir þeyler içiyorduk. Havadaki serinlik tüm bedenimizde geziniyordu. Karþý kýyýlardan gelen ýþýklar denizde oynaþarak çok yakýnýmýza dek ulaþýyordu.
Gecenin ilerleyen saatlerine doðru masamýz daha da þenlendi. Aydýn, Nilgün Ilgaz, Aydýn Ýleri, Kadir Ýncesu, Cide Belediye Baþkaný Necdet Demir masamýza geldiler. Gecenin konseri bitmiþ, onlar da soluðu yanýmýzda aldýlar. Aydýn Ilgaz masamýza gelince masamýz daha da güzelleþti. Þenliðin heyecanýný üzerinden atamamýþ, coþkuyla olanlarý anlatýyordu. Usta Yazar Rýfat Ilgaz da sürekli masamýza gelip gidiyordu. Sevgili Aydýn abi, babasýyla ilgili anýlarý anlatýyordu. Gecenin olayý sevgili Haluk Iþýk’ýn bir sürpriziyle gerçekleþti. Rýfat Ilgaz’ýn Ýzmir’de Demokrat Ýzmir’de çýkan yazýlarýný bir CD’ye kaydetmiþ, büyük bir zevkle Aydýn Ilgaz’a verdi. Bana da o aný resimlemek düþtü. Sevgili Kadir Ýncesu da bu tarihi aný ölümsüzleþtirdi.
Cide’nin üretken Belediye Baþkaný Necdet Demir, Rýfat Ilgaz hayraný güzel bir insan, usta bir yönetici. Gelecekte Usta Yazar için neler yapacaðýný gözleri ýþýldayarak anlatýyor. Bu güzel insan bir dönem daha Cide’ye baþkanlýk yapmalý diyorum. Rýfat Ilgaz adýna bir ev açýldýysa belediyenin bundaki payý kuþkusuz anlatýlamaz. Her gördüðünde selamlaþan, halimizi soran halktan birisi sevgili Necdet Demir.
Gündüz Rýfat Ilgaz Evi’nin bahçesinden erikler toplamýþtým. Geceleyin masaya koydum onlarý. Nilgün Ilgaz kýrmýzý, yeþil erikleri görünce nereden bunlar dedi. Nereden olabilir ki, Cide’den dedim. Bir iki tane yedi, nasýl da lezzetliymiþ, dedi. Aydý Ilgaz, Haluk Iþýk’a bir þeyler anlatýyordu. Konuya yabancýydý. Erik tabaðýný uzattým. Buyur abi, dedim. Bir tane aldý, al abi al yahu, babanýn malý gibi al, dedim. Masada bir gülüþme aldý. Aydýn abi durur mu? Aslýnda ben almayayým da sen babanýn malý gibi ye, kardeþim aðaçta erik býrakmamýþsýn, dedi. Masada gýrgýr baþlamýþtý. Nilgün haným, ya bizim bahçede böyle erik var mý, diyordu. Erik aðacýnýn yerini tarif ettim. Çantamdaki tüm erikleri çýkardým. Bir güzel yýkayýp masaya ikram ettim. Oysa niyetim, erikleri Ýzmir’e getirmekti. Getirdim de hem de en az beþ kilo getirdim. Bir ayý geçti buzdolabýnda lezzetinden bir þey yitirmemiþ, geceleri balkonda onlarý yerken Cide anýlarýna dalýyorum.
Gecenin geç saatleri oldu. Çevredeki ses seda iyice yok oldu. Bizim masamýzda sohbet havanýn serinliðine karþýn sýcacýk sürüyordu. Gece karanlýðýnda masmavi bir çift göz dikiliveriyordu karþýmýza. Masamýzdan hiç eksilmiyordu ki, bahçesindeki erikleriyle sohbetimize katýlýyordu. Gelecek yýllarda festivali nasýl güzelleþtirebiliriz, onu konuþuyorduk.
Yapýlacak o denli çok þey vardý ki o güzel insan adýna. Bunlar bir bir masada görüþülüyordu.
Gece iyice demini alýrken üþümeye baþlamýþtýk. Masanýn sýcaklýðý yetiyordu, bir türlü kalkmak istemiyorduk…
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor