|
Hep anýlarda kalanlar: Faytoncu Sabri Bey, Yaþar Cenikoðlu, Gazeteci Ahmet Þener, Saray Sinemasý’nýn Makinisti Bayram, (Namý diðer Mavili)
Düþler, Þiir ve Akþehir,
Ve anýlarda kalmýþ, Tarýk Buðra, Gazeteci Ahmet Þener, Nihat Ak,
Anmýþýz, unutmamýþýz; unutmayýz, unutmayacaðýz da,
Faytonlar vardý,
Yaylýlar,
Þiirdi; Çay Mahallesi,
Cumhuriyet Ýlkokulu,
Akþehir Çayý ne kadar güzel de akýp geçiyor,
Ömrüm gibi, ömrün gibi, þifalý akan Ýbre Çeþmesi gibi,
Kim bilir söyler misiniz?
Hacý Yahyalarýn Bahçesini, þimdi koca koca bina yapmýþlar ya,
Hayallerimi yýkmýþlar,
Bahçesinden yediðim elmalarý, armutlarý, mýsýrlarý elimden almýþlar,
Bir meþin topun ardýndan koþtuðumuz bahçelere ev yapmýþlar…
Saray Sinemasý vardý ya, parkýn bir yanýnda da yazlýðý,
Filmleri deðil, düþleri makaralara sarmýþlar,
Yýkmýþlar biliyor musun?
Manolya Aile Çay Bahçesini,
Akþehir’in Saray Sinemasýný,
Yýkmýþlar bir bir Akþehir’i, hayalleri, düþleri,
Düþler, hayaller âlemiymiþ zaman gibi þehir gibi,
Güzel insanlar terk etmiþ bizi bir bir,
Þiir gibi, rüya gibi bu Akþehir,
Ne Fýrýncý Fatma,
Ne de ev ekmeði,
Ne fýrýn kalmýþ, ne fýrýncý,
Ne de Þirin Irmaðýnýn þirinliði,
Düþlerde kalmýþ þirin Akþehir,
Düþler, þiir ve Akþehir..
Biz Akþehir’i ve nice güzel Akþehir insanlarýný unuttuk, oysa unutmak yok olmaktý, eksilmesiydi insanýn hayattan… Unutarak, yok olduk, unutarak eksildik. Unuttuklarýmýz adeta zevk verdi bize. Unutmak, hele þehrini unutmak insanýn kendi kendisinden, þehrinden kaçmasýydý. Bakýn yine kaçtýklarýmýz yakaladý bizi. Kaçamadýk. Unutmaya alýþmýþýz, Hatýrlamaktan çok unutmaya meyilliyiz ya ondan olsa gerek…
Unuttuklarýmýzý hatýrlamak adýna, günümüzden geçmiþin güzelliðine bir sesleniþimiz olsun istedim…
DÜÞLER ÞÝÝR VE AKÞEHÝR…
Hatýrladýðým kadarýyla geçmiþin güzelliðine götürebilmiþsem sizleri ne mutlu bana..
Hoþça kalýn, hoþ kalýn…
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor