Okurlarý onun Pervasýz Gazetesi’nde ÞÝÝR KÖÞESÝNÝ bilirdi.

Onu ve Þiir Köþesine hatýrlama adýna, bu hafta Cahit Sýtký Tarancý’nýn  Ben Ölecek Adam  deðilim isimli þiirini seçtim.

BEN ÖLECEK ADAM DEÐÝLÝM

Kapýmý çalýp durma ölüm;

Açmam;

Ben ölecek adam deðilim.

Alýþtým bir kere gökyüzüne;

Bunca yýllýk yoldaþýmdýr bulutlar.

Sýkýlýrým,

Kuþlar cývýldamasa dallarýnda,

Yemiþlerine doymadýðým aðaçlarýn,

Yaðmur mu yaðýyor,

Güneþ mi var,

Farketmeliyim

Baktýðým pencereden.

Deniz görünmeli çýksam balkona.

Tamamlamalý manzarayý

Karlý daðlarla sürülmüþ tarlalar.

Ekmekte olamam doðrusu,

Nimet bildiðim;

Sudan geçemem,

Tuzludur teneffüs ettiðim hava.x

Ya nasýl dururum oldðum yerde, xÖyle upuzun yatmýþ,

Ýki elim yanýma getirilmiþ,

Hareketsiz,

Sükûta râmoluþ;

Sanki devrilmiþ bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?

Soðumuþ kalbine ne cevap verim?

Utanmaz mýyým ayaklarýmdan?

Kalkmalýyým,

Dolaþmalýyým,

Sokaklarda, parklarda.

El sallamalýyým

Giden trenlere,

Kalkan vapurlara,

Bilmeliyim,

Gölgelerin boyundan,

Saatin kaç olduðunu…

Islýk çalmalýyým.

Türkü söylemeliyim,

Yol boyunca,

Keyfimden ya hüznümden,

Geçmiþ günleri hatýrlamalýyým,

Dalýp dalýp akarsuya,

Hayaller kurmalýyým,

Güzel geleceðe dair.

Yanýmdan geçenler olmalý,

Selâm almalýyým;

Robenson’u düþünmeliyim,

Gariplilðini:

Þükretmeliyim

Ýnsanlar arasýnda olduðuma.

Nedir ki eninde sonunda ölüm?

Ayrý düþmek deðil mi aþinalardan?

Kapýmý çalýp durma ölüm,

Açmam;

Ben ölecek adam deðilim.

                                                               CAHÝT SITKI TARANCI

Hoþça kalýn,

Hoþ kalýn…