22 Mayýs 2012 Salý

YOKLUÐUNDA...

  Sami BAÞAR

          
         YOKLUÐUNDA...
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

 Hüzünlerle, kederlerle, belki de acýlarla geçti bir hayat. Böyle devam etmeyecek biliyor musun? Hep hüzün hep keder artýk sen istemedikten sonra olmayacak. Haydi, gel yanýma biraz otur! Bak senin sevdiðin sigarayý da getirdim. Biliyorum sigara içiyorsun, ýhlamur da demledim senin için… Biliyorum, sen sigarayý da ýhlamuru da çok seversin…

Hüzünlüsün, sýkýntýlýsýn.. Bazen olur be gülüm. Her þey geçer, biter gün gelir, biter tüm sýkýntýlar. Üzdü hayat seni ama hep böyle geçmez günler, hep böyle geçmez saatler. Bazen tüm dünyanýn sýkýntýlarý senin omzundaymýþ gibi olur, bazen tüm dünya üzerine yýkýlmýþ gibi.Ýnsanlara olan sevgini,  inancýný yitirirsin, sýkýntýlar o kadar boðar ki seni, ne içtiðin sigara, ne bir güler yüz, hiçbir þeyi görmez gözün…Aðlamak istersin, çözüm gibi…Kapanýrsýn dört duvar odalara…Anlayamaz seni kimse, anlayamaz seni tüm dünya…Öylesine canýn sýkýlýr ki, beni birazcýk olsun dinler misin? Sana sevgiden, aþktan, dostluktan bahseden bir þiir okusam, rahatlar mýsýn?

Sen gerçekten sevmiþtin, sevdiðini sanmýþtýn. Mutsuzluk, keder, üzüntü nedir bilmezdin. Bazen yalancý, riyakâr olur tüm sevdiklerin. Üzer hayat, tüm dost bildiklerin… Sevgi karþýlýksýz sevmek deðil midir? “Seni seviyorum” sözü, gönül alma, yoksa “laf olsun” diye söylenen boþ söz müdür?

Sevgi karþýlýksýz sevmedir. Boþ söz deðildir. Sevdiðini hissettirmektir, sevdiðinin gözlerine baktýðýnda o bir çift gözde ölmektir. Lütfen artýk aðlama, ýhlamur demledim bak senin için, rica etsem, içer misin?

Üzülme be gülüm, sen hatalý deðilsin. Böyle deðildi insanlar, böyle deðildi yüzler…Neden kýzýyorsun kendine.. Ben de senin gibiyim. Belki çok duygusalým, romantiðim, çok vefalýyým.. Çok sevdim mi böyle oluyorum. Nasýl bir sevenim, nasýl bir aþýðým bilemiyorum? Bana bir çözüm önerir misin?

Duygularým benim þiir, duygularým benim yazý olup dökülüyor..Kendimi ele veriyorum. Her þeyi boþ veriyorum. Kendimi sevdiðime adýyorum. Sonra sevdiklerimi de üzüyorum, üzülüyorum, çok zaman aðlýyorum ya yerli yersiz, sevdiklerimi de kýrýyorum; ben ancak böyle nefes alabiliyorum. Sevgi de baþka bir hayat tarzý biliyor musun?

Anlýyorum seni de üzgünsün, kýrgýnsýn ya bir sigara yakar mýsýn? Belki de iyi gelir. Aðlamak istiyorum kollarýnda izin verir misin?

Lütfen aðlama, oysa ben aðlamak, özür dilemek için gelmiþtim senin yanýna…Çocuklar gibi oluyorum senin yanýnda.. Aðlamak istiyorum…suçluyum, hatalýyým..kýrdým seni de…

Üzülme be gülüm! Ben çok üzgünüm! Tamam, sen hatalý deðilsin.Öyle güzel, öyle samimi, öyle içtendin ki, sevmiþtim seni..Sen de sevmiþtin ya, çok üzdüm seni, bu sevgide hatalý olan bendim. Hala da seni çok seviyorum, affetmeyeceksin biliyorum; yine öyle güzel gülümser, “hoþ geldin!” der misin? 

 

 

 Hüzünlerle, kederlerle, belki de acýlarla geçti bir hayat. Böyle devam etmeyecek biliyor musun? Hep hüzün hep keder artýk sen istemedikten sonra olmayacak. Haydi, gel yanýma biraz otur! Bak senin sevdiðin sigarayý da getirdim. Biliyorum sigara içiyorsun, ýhlamur da demledim senin için… Biliyorum, sen sigarayý da ýhlamuru da çok seversin…

Hüzünlüsün, sýkýntýlýsýn.. Bazen olur be gülüm. Her þey geçer, biter gün gelir, biter tüm sýkýntýlar. Üzdü hayat seni ama hep böyle geçmez günler, hep böyle geçmez saatler. Bazen tüm dünyanýn sýkýntýlarý senin omzundaymýþ gibi olur, bazen tüm dünya üzerine yýkýlmýþ gibi.Ýnsanlara olan sevgini,  inancýný yitirirsin, sýkýntýlar o kadar boðar ki seni, ne içtiðin sigara, ne bir güler yüz, hiçbir þeyi görmez gözün…Aðlamak istersin, çözüm gibi…Kapanýrsýn dört duvar odalara…Anlayamaz seni kimse, anlayamaz seni tüm dünya…Öylesine canýn sýkýlýr ki, beni birazcýk olsun dinler misin? Sana sevgiden, aþktan, dostluktan bahseden bir þiir okusam, rahatlar mýsýn?

Sen gerçekten sevmiþtin, sevdiðini sanmýþtýn. Mutsuzluk, keder, üzüntü nedir bilmezdin. Bazen yalancý, riyakâr olur tüm sevdiklerin. Üzer hayat, tüm dost bildiklerin… Sevgi karþýlýksýz sevmek deðil midir? “Seni seviyorum” sözü, gönül alma, yoksa “laf olsun” diye söylenen boþ söz müdür?

Sevgi karþýlýksýz sevmedir. Boþ söz deðildir. Sevdiðini hissettirmektir, sevdiðinin gözlerine baktýðýnda o bir çift gözde ölmektir. Lütfen artýk aðlama, ýhlamur demledim bak senin için, rica etsem, içer misin?

Üzülme be gülüm, sen hatalý deðilsin. Böyle deðildi insanlar, böyle deðildi yüzler…Neden kýzýyorsun kendine.. Ben de senin gibiyim. Belki çok duygusalým, romantiðim, çok vefalýyým.. Çok sevdim mi böyle oluyorum. Nasýl bir sevenim, nasýl bir aþýðým bilemiyorum? Bana bir çözüm önerir misin?

Duygularým benim þiir, duygularým benim yazý olup dökülüyor..Kendimi ele veriyorum. Her þeyi boþ veriyorum. Kendimi sevdiðime adýyorum. Sonra sevdiklerimi de üzüyorum, üzülüyorum, çok zaman aðlýyorum ya yerli yersiz, sevdiklerimi de kýrýyorum; ben ancak böyle nefes alabiliyorum. Sevgi de baþka bir hayat tarzý biliyor musun?

Anlýyorum seni de üzgünsün, kýrgýnsýn ya bir sigara yakar mýsýn? Belki de iyi gelir. Aðlamak istiyorum kollarýnda izin verir misin?

Lütfen aðlama, oysa ben aðlamak, özür dilemek için gelmiþtim senin yanýna…Çocuklar gibi oluyorum senin yanýnda.. Aðlamak istiyorum…suçluyum, hatalýyým..kýrdým seni de…

Üzülme be gülüm! Ben çok üzgünüm! Tamam, sen hatalý deðilsin.Öyle güzel, öyle samimi, öyle içtendin ki, sevmiþtim seni..Sen de sevmiþtin ya, çok üzdüm seni, bu sevgide hatalý olan bendim. Hala da seni çok seviyorum, affetmeyeceksin biliyorum; yine öyle güzel gülümser, “hoþ geldin!” der misin? 

 
YOKLUÐUNDA...
 
Sensizliðine alýþmýþ olsaydým, inan bu kadar yanmazdým, dört duvar yalnýz baþýma aðlamazdým.

Her cep telefonum çaldýðýnda, her mesaj geldiðinde sen sanmazdým.

Sen yoksun ya, hiçbir þeyin tadý tuzu yok benim için…

Sen yoksun ya..öylesine yanýyor, öylesine kanýyor ki gönlüm…

Sen hiç böylesine sevmemiþsindir, sevilmemiþsindir, oysa ben seni çok sevmiþtim..

O kadar mý seni çok kýrdým, o kadar mý seni çok üzdüm?

Kapatmýþken benim aramalarýma telefonunu, seni bundan böyle aramaya da hiç yüzüm yok ki benim…

Biliyorum affetmeyeceksin, biliyorum, eskisi gibi aramayacak, eskisi gibi yüzüme bakmayacaksýn, çok iyi de biliyorum;  geleceðin günü haber de etmeyeceksin…

Biliyor musun, vazgeçmedim ya seni beklemekten, zaten yokluðunun her günü yýl gibi geliyor bana, sen yoksun ya güneþ eskisi gibi doðmuyor, her yer gözümde gri, her yer gözümde siyah benim için...

Farkýnda mýsýn? Güneþ küstü dünyaya, ay küstü senin yokluðunda geceye..

Yýldýzlarý hiç sorma, sen gittikten sonra onlar da artýk firarda…

 

****

 

Sen yoksun ya, senin güzelliðini, senin yokluðunu kim doldurur ki?

Senin güzelliðini, güler yüzünü, tatlý tebessümünü, simsiyah saçlarýný hangi güzelde bulayým?

Bir sigara yakayým, caným öyle sýkkýn ki, kimbilir belki de iyi gelir…

Kimi seveyim? Kime sevdiðim diye sarýlayým, artýk kimin yollarýna bakayým?

Ben seni gönlüme yar diye bilmiþ, seni dünyadaki her þeyden çok sevmiþtim…

Senin yerini kimse dolduramaz, senin yerini kimse alamaz ki, bu kadar vefasýz,  duygusuz muydun?

Yok, yok hayýr! Özür dilerim!

Duygusuz olsaydýn, aðlamazdýn…

Sen aðladýkça beni de aðlatmazdýn…

Öylesine güzel, öylesine tatlýydý ki sohbetin. Seni saatlerce dinleyebilirdim. Öylesine güzel  içten ve samimiydin ki….Seni tanýdýðým, seni sevdiðim, seni bulduðum  için gerçekten þanslýydým.

Seni öylesine çok sevmiþtim ki….bizden baþka kimsenin mutlu olamayacaðýný, mutluluðun sadece ikimizde olduðunu sanýrdým..

Biliyorum, hatalýydým, seni sevmemeliydim…

Ýkimiz de biliyorduk,  fakat söyleyemiyorduk…

Aramamalýydým, sormamalýydým…

Ýnsan hayatýndan, kalbinin bir yarýsýndan nasýl vazgeçebilirdi ki?

En kötüsü de buydu…

 

****

 

Sevilenin yokluðuna alýþýlmýyor…

Telefon duvar, mesaj kale oldu benim için,  ulaþýlamýyor…

Bir kalb kýrýldý mý yapýlmýyor?

Çok üzgünüm,

Hatalýyým,

Ýnanki bilmeden, istemeden,

Üzdüm, kýrdým ya kalbini,

Benim için deðil,

Sevgim için,

Sana olan aþkým için,

Aþkýmýn, sevgimin varsa birazcýk hatýrý için,

Hatýrým için,

Af diliyorum,

Affedebilecek misin beni? 

Yokluðunda anladým ki,

Benim duygularým, düþüncelerim, herþeyim sensin,

Yokluðun ölümden beter, kabul edilebilecek bir þey de deðil…

Sensiz hayat zaten ölüm,  yokluðun kabul edilemiyor

Her acý er geç biter; neden ayrýlýðýn bitmedi, neden geçmedi bu acý bu sefer…

Kalbim sende,

Aklým, duygularým, düþüncelerim,

Gözyaþlarým yine aktý,

Ýnsanýn bedeni burada, aklý sevdiðinde olmasý kolay mý?

 

****

 

Yok, yok geçmeyecek bu sevda…

Bu yürek bende oldukça, ben yaþadýkça sürecek bu sevda…

Yokluðunun acýsý bitmeyecek,

Bu gönül yaram kapanmayacak..

Yaþadýkça sürecek…

Bitmeyecek, bitmez bu sevda…

 

****

 

Biliyorum bu sevdada ben hatalýyým da,

Sen unutabildin mi?

Unuttun mu?

Gözyaþlarýn sevgine þahitti…

Sen yoksun ya ben yaþýyor muyum, 

Ölü müyüm?

Her yerde her þeyde seni arýyorum,

Ne zaman bitecek bu hasretin…

Dönmeni bekliyorum,

Ben hala býraktýðýn yerdeyim…

SENÝ BEKLÝYORUM

2010-11-20 Bu yazý  996  kere okundu

SON YAZILARI

YALAN FOTOÐRAF YAZAR BENÝ ANLAYAMAZSIN ÞÝMDÝ GÜLE GÜLE Yaþanýlmamýþ aþklar, AKÞEHÝR’DE UNUTTUKLARIMIZ ADINA HABBABA SENÝ BEKLÝYORUM YAZARLIK VE DALKAVUKLUK HAKKINDA

YORUMLAR

KÖÞE YAZARLARI
Haftanýn Röportajý

Çok yakýn zamanda röportajlarla burada olacaðýz
ÇOK OKUNANLAR
5+1 ORTAOKUL
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor
RSS © 2003 Akþehir PERVASIZ Gazetesi
Site iceriğinin telif hakkı bildirilmeksizin kullanılması yasaktır