On binlerce okunan Pervasýz Gazetesi’nde yirmi yýla yakýndýr yazýlarým beðenilerek okunuyor.

                Okur sayým – kendi yazdýklarýmdan- okurlarýmýn on binlere ulaþtýðýný söyleyebilirim ki on binlerce okur. Hollanda ‘dan dan, Almanya’dan, Belçika’dan… binler.. on binler..

                Bu bir sevgi kucaklaþmasý, bu bir kültürün evrenselleþmesi ve bu yazýlarýmla þahsýma duyulan sevgidir, sürekli olarak Akþehir’den ve dünyanýn pek çok kentinden sevgi mesajlarý gelmektedir.. Sað olsunlar, var olsunlar.. Tabii burada Pervasýz Gazetesi’nin de okur sayýsýnýn ne kadar çok olduðunu düþünebiliriz, yýllarýn verdiði gazetecilik tecrübe ve birikimi…

                Gazeteye ve yazarýna duyulan sevgi.

                Bu arada Akþehir tanýtýmýna yaptýðým katkýlarým dolayýsýyla tüm dünyaya Akþehir ‘i ve Akþehir kültürünü tanýttýðým da göz ardý edilmemesi gerekir diye düþünüyorum

                Ben hep Akþehir’i kültür kenti olarak gördüm, kültürle kalkýnacaðýmýza da inandým.

                Bu Akþehir ‘e olan sevgim ve tutkumdur.

                Bu bir hayat biçimidir.

                Aþktýr, sevgidir, yýllardýr süren ve sürecek uzun bir aþk…

                Sami BAÞAR kim?

                Tanýyanlar, bilenler bilir..

                Hiç sevmem böyle tanýtým yazýlarýný…

                Kýsaca: Akþehir aþýðý da diyebiliriz…

                Yýllarca süren bir sevda…

                Yýllarca dile gelmeyen, kimsenin aklýnýn ucundan da geçmeyen, hayal bile edilemeyen Milli Mücadelede Akþehir ve Akþehirlilerin Milli Mücadele ile ilgili anýlarý… benim eserim…

                Yine bir uzun hikaye.. “karanlýðýn ardýndaki gün”…

                Hikâye yarýþmalarýndaki baþarýlarým, ödüllerim..

                Þiir..

                Makaleler…

                Yüzlerce eser…

                Söylemeyi unutuyordum… “Karanlýðýn ardýndaki gün” isimli uzun hikâyemi de bastýralým diye pek çok kuruluþ talep etti fakat AKÞEHÝR BELEDÝYESÝ’NE verdim… Diyebildim…

                Belediyeyi uygun gördüm.

                Basýlýr ya da basýlmaz…. Gazeteden takip ettiðim kadarýyla…. Onbinler zaten okudu…

                Sevgi böyle bir þey iþte…

                "Söz" böyle bir þey bizde..

                Aldýðým ödüller, plaketler…  Hiç sevmediðim þeyler, ödül , plaket þu bu….

               TRT Kurumundan alýnan teþekkür belgesi ve aylarca süren belgesel çalýþmasý…

                Teþekkür belgeleri….

                Yine bazý kuruluþlar… ödül verelim teþekkür belgesi verelim diyor ya… el sallýyorum…

                Ne diyordum?

                Sevgi bu…

                Ödül için, onurluk için yazýlmaz ki… ben öyleyim..

                Ýnsana insan olduðu için deðer verilsin diyenlerdenim…

                Ne diyordum?

                Sami BAÞAR deðil mi?

                Tanýtabildim mi kendimi?