“-Ey imân edenler, ZAN’ýn bir çoðundan kaçýnýn. Çünkü bazý zan vardýr ki günahtýr. Birbirinizin kusurunu araþtýrmayýn. KÝMÝNÝZ DE KÝMÝNÝZÝN ARKASINDAN ÇEKÝÞTÝRMESÝN. (GIYBET ETMESÝN) SÝZDEN HERHANGÝ BÝRÝ, ÖLÜ KARDEÞÝNÝN ETÝNÝ YEMEKTEN HOÞLANIR MI? ÝÞTE BUNDAN TÝKSÝNDÝNÝZ. ALLAH’DAN KORKUN.(HUCURÂT SÛRESÝ, ÂYET: 12)

            Ýnsanlar birbirleriyle kardeþ olmak ve kardeþ gibi yaþamak zorundadýr. Ýnsanlardan nasýl bir toplum oluþuyorsa, insanlar da birbirlerine karþý doðru, dürüst ve ahlaklý olmak zorunluluðu doðmaktadýr ki bu da mutlu bir toplum olmanýn zorunluluðundandýr.

            Ýnsanlarýn birbirini çekiþtirmesi, birbirinin yanlýþýný aramasý bir hastalýktýr. Bu hastalýða bulaþanlar da bundan kolaylýkla kurtulamazlardýr. Böyle kimseler, ne özel yaþantýlarýnda ne de toplumda baþarýlý olamazlar.

            Baþkasýnýn çekiþtirilmesi, çekiþtirene ne kazandýracak?

            Hemen  madalya mý verecekler?

            Hemen seni üst mevkilere mi getirecekler?

            Hemen senin yaðdanlýðýna madalya mý takacaklar?

            Bu ne yalakalýk?

            Bu ne hadsizlik?

            Gýybet edilenin yokluðunda söylenen sözler, söyleneni inciteceði gibi iþitenin de gýybet edilen hakkýnda yalan yanlýþ bilgilere sahip olmasýna neden olacak, doðru ya da yanlýþ olduðu düþünülmeden söz söylenen hakkýnda yanlýþ fikir ve kanaat oluþmasýna neden olacaktýr.

            Doðru mu?

            Bu onur ile oynamaktýr.

            Bu gurur ile oynamaktýr.

            Hakký engeller.

            Adaleti de engeller.

            Ýnsanýn gururu ile oynanmasýna da neden olur.

            Baþkasýný kötülemekle eline ne geçecek?

            Bir yarar mý saðlayacaksýn?

            Bir faydan mý olacak?

            Kendinden üstündekilere iyi mi görüneceksin?

            Ýftira yapmak haksýzlýktýr.

            Ýftira atmak ahlaksýzlýktýr.

            Ýftira atmak onursuzluktur.

            Ýftira atýlýnca bunun doðruluðu ya da yanlýþlýðý anlaþýlmadan iftira atýlan hakkýnda yanlýþ düþünceler oluþur.

            Ýnsan baþkalarýný kötüleyerek, arkasýndan yalan yanlýþ sözler söyleyerek bir yere gelemez.

            …gýybet ederek, kötülük yaparak insan bir yere gelemez, yücelemez…

           Kur’an’da Yüce Allah iftira hakkýnda da þöyle buyurmuþtur;

               “Kim bir hata ve günah iþler de sonra onu bir suçsuza atarsa muhakkak ki o iftira etmiþ ve apaçýk bir günah yüklenmiþtir” (Nisa 112)

          “-Gammazlýk yapýp lâf getirip götürmeye koþan. Kaba, haþin, bütün bunlardan baþka da kulaðý kesik. )Kalem Suresi, Ayet: 11, 13)

         “-Arkadan çekiþtirmeyi, yüze karþý (el ve kaþ göz iþaretleriyle) eðlenmeyi ve ayýplamayý adet edinen her kiþinin vay haline !(Hümeze Suresi, Ayet : 1)

         “Karýsý da odun hamalý olarak (Ebu Leheb Suresi, Ayet : 4)

         Denilir ki, Peygamberimize eza etmek için var gücüyle çalýþan Ebu Leheb’in karýsý ayný zamanda bir koðucu idi. Bir hamal gibi saða-sola söz taþýrdý. Yani söz hamallýðý yapardý.

        “-Allah, küfür edenlere Nuh’un karýsý ile Lut ‘un karýsýný misal olarak gösterdi. Onlar kullarýmýzdan iki iyi kulun nikâhý altýnda idiler. Böyle iken HIYANET ETTÝLER de o iki erkek onlarý Allah’ýn azabýndan hiçbir þeyle kurtaramadýlar. O iki kadýna, “Ateþe girenlerle beraber siz de girin! “ denildi. (Tahrim Suresi Ayet : 10)