“Her canlý ölümü tadacaktýr. Kýyamet günü yaptýklarýnýzýn karþýlýðý size eksiksiz olarak verilecektir. Kim cehennemden uzaklaþtýrýlýp cennete konulursa, o gerçekten kurtuluþa ermiþtir. Dünya hayatý, aldatýcý zevkten baþka bir þey deðildir.” (Âl’i Ýmran Suresi, Ayet 185)

Dünya o kadar kýsa ki….Bir göz açýp kapayýncaya kadar…

Zamanýmýzý öyle bir harcýyoruz ki…

Sanki hiç ölmeyecekmiþ gibi…

Bilmiyor muyuz ölüm son deðil.

Düþünün bir kere, her insan yataða giriyor ya sanki her sabah mutlaka yeniden gözlerini hayata açacak, sanki hiç ölmeyecek gibi..

Bir hýrs..

Bir telaþ…

Böyle böyle koca bir ömür gidiyor..

Nedir ?

Mal ve servet biriktirme peþinde koþmak,

Nedir?

Þehevi duygularýn ardýndan koþmak..

Nedir?

Üç kiþinin içinden birisi gidince hemen ardýndan dedikoduya, boþ konuþmaya geçmek, gevezelik etmek…

Nedir?

Kendini bu kadar beðenmiþlik…

Nedir?

Dünya menfaat dünyasý mý? Ötekinin berikinin meþru menfaatlerine engel olmak mý?

Nedir?

Cimrilik yapmak.

Nedir?

Ölümü anmamak.

Nedir?

Ýbadetlerini unutmak.

****

Yunus Emre der ki;

Ýþ bu söze Hak tanýktýr,

Bu can gövdeye konuktur,

Bir gün ola çýka gide,

Kafesten kuþ uçmuþ gibi.

            ****

Ýnsan derler ya hani, “insan olacak”, adam gibi adam olacak.

Yok öyle, boþ yere gevezelik yapmayacaksýn…

Alçak gönüllü olacaksýn..

Büyüklük taslamayacaksýn.

Herkese faydalý olmaya çalýþacaksýn..

Ýkiyüzlülükten kaçýnacaksýn..

Güzel, doðru, insanlarla muhabbetini artýracaksýn,

…ve en önemlisi de ibadetlerini aksatmayacaksýn..

Haramdan kaçýnacaksýn…

****

            Az yaþa, çok yaþa, ölüm gelecektir baþa…

            Kaçýnýlmaz gerçek…

            O zaman ne servetin, ne mevkin, ne eþin, ne dostun, ne de güvendiklerin kurtaramayacaktýr seni…

            Sen her gece sabah mutlaka uyanacakmýþ gibi yattýðýnda yataðýna, ölümü unutsan da ölüm unutmayacaktýr seni.

            Bu dünyanýn üstü varsa altý da vardýr…

            Sakýn unutma…

            Ölüm son deðil.