Zamanýn ortasýnda, zamansýz zamanlarda, akreple yelkovanýn arasýnda, hayatýn içindeyiz iþte. Akþehir bizi bekliyor, farkýnda mýyýz?

            Nedense bu þehirde, birlikte olmaktan korkuyor muyuz? Birlikte olmaktan korktuðumuz için midir nedir bilmiyorum “yalnýz”  olmayý seviyoruz. Yalnýzlýðý seviyoruz. Þairimiz yalnýz, yazarýmýz yalnýz, çizerimiz yalnýz, biz yalnýzýz, siz öylesine… Bir yalnýzlýk, bir “tek”lik var.

            Ben anlamýyorum, korkuyor muyuz? Bize yaklaþmak isteyen, biz olmak isteyen, siz olmak isteyenlere karþý yalnýzlýkla “tek” olmakla, karþýmýzdakine, sanýrým diþlerimizi göstermekle daha çok bir karþýmýzdakini korkutma yoluna gidiyoruz.

            Oysa yalnýzlýk ve “tek”likle, tek olmakla, yalnýz olmakla sanki güvenimizin artacaðýný sanýyoruz.

            Farkýnda mýsýnýz?

            Akþehir bizi bekliyor…

            Erteleme yoluna gitmiþiz bazý þeyleri…

            Mesela: Sevgiyi…

            Mesela: Bu þehre olan aþkýmýzý…

            Neden hep olmayacak düþler peþine düþmüþüz?

            Birisi çýkýp, “ben Akþehir’i çok seviyorum” dese, dana altýnda buzaðý arýyoruz..

            Oysa yýllarca bu þehre hizmet etmiþ, söylemesi ayýp, çoðunun “FÝSTAN GÝYDÝÐÝ ZAMANLARDA” hizmetini göstermiþ, kiþilere bile, “mutlaka bir çýkarý olmalý” diye düþüncelere dalýyoruz.

            Akþehir’e karþý dostluk, sevgi kavramýný çoktan tavan arasýndaki küflü sandýðýn içine atmýþýz…

            Farkýnda mýyýz?

            Akþehir bizi bekliyor..

            Akþehir NASREDDÝN HOCA’sýyla, SEYDÝ MAHMUT HAYRANÝ TÜRBESÝ ile, HIDIRLIÐI ile, TEKKE’si ile bizleri bekliyor…

            Evet, elimizi deðil, Akþehir için vücudunu taþýn altýna koyabilecek güçlükte olmalýyýz; teklikten deðil, çokluktan yana olmalýyýz.

            Birlik olmalýyýz, birlikte…

            Hep kolaycýlýðý, hep bahaneciliði seçiyoruz..

            Kendimizden kaçýyoruz,

            …ve sadece ardýndan bakýyoruz bu þehre… Öyle uzun uzun da deðil ha!

            Bu þehirde güzel ve mutlu geçirdiðimiz anlarýn, anýlarýn toplamý ne kadar fazlaysa bu þehri o kadar “seviyorum” diyebilme ve bu þehrin güzelliklerinin toplamýný tadabilme mutluðunu istiyoruz.

            Bu þehirde mutlu olmak içinse bizi bekleyen, bizimle olan bu þehirde öncelikle “tek”likten deðil “birliktelikten” yana olmayýz…

            …artýk sevgimizi göstermeliyiz…

            Bu þehir bizi bekliyor…

            Bu þehir birlikteliði bekliyor…

            Haydi!