Karanlýklarý aydýnlatan yüzümüz.

            Yýldýrmazdý bizi hayatýn zorluklarý, yýldýramazdý…

            Hayatýn bütün güzelliklerini anlatan bir yanýmýz, çýkarsýz, kederleri sevince dönüþtüren bir yanýmýz, güzelliklerden yana yönümüz olmalýydý…

            Sevilmesek de severdik.

            Yaratýlaný severdik yaratandan ötürü…

            Biz böyleydik.

            Çirkinliklerden uzaktý gözlerimiz.

            Ah gözlerimiz!

            Bizim gönlümüz, yoldaki dilenciye acýyarak bakardý, öyleydi de gönül gözümüz, garibin yanýnda, mazlumun yanýnda, onlarýn gönlüydü, onlarýn gözüydü gözümüz.

            Sevenin yüreðiydi, sevenle çarpardý yüreðimiz.

            Aldatan sevgilinin karþýsýndaydý gönlümüz, aldatmanýn yalancý mutluluðu, aldatmanýn acýsýydý bildiðimiz.

            Bizim gönül gözümüz sevgiyle bakardý, riyasýz.

            Eðer ki sevmiþsek, SENÝ SEVÝYORUM demiþsek, UÐRUNDA ÖLÜRDÜK… Biz böyle severdik.

            “Seni seviyorum” diyerek, aldatmadýk, kandýrmadýk, “Seni seviyorum” diyerek, kimseyi mutsuz yapmadýk…

            Anlayan anlardý.

            Bizim gönül gözümüz öylesine gönüllerden deðildi…

            Aldatan bilmiyordu ki kendisi aldanandý.

            Hep böyle olmaz mýydý?

 

            ***

            Þimdi bir de sizlere sormalý,

            Ya sizin gönül gözünüz nasýl bakar bir garibe, bir kimsesize, bir iþsize, seven bir gönle…

            Düþene bir de ben mi vurayým, dersiniz?

            Nasýl bakar sizin gözünüz þehrin güzelliklerine?

            Nasýl bakar gözleriniz Hýdýrlýða, Tekke’ye Nasreddin Hoca’nýn Türbesi’ne, Engilli’ye, Savaþ Köyü’ne?

            Sizin gönül gözünüz nasýl görür yýkýlmýþ bir apartman çýkartýlan cesetleri?

            Sizin gönül gözünüz nasýl görür sabahlara kadar diskolarda çalýp söyleyen, durmadan içen, su gibi para harcayanlarý?

            Sizin gönül gözünüz nasýl görür, hýrsýzlarý, katilleri, uðursuzlarý, arsýzlarý?

            Sizin gönül gözünüz nasýl bakar, savaþlara, cinayetlere?

            ….ve gönül gözünüz sizi nereye götürür, gönlümüz bizi nereye?

            Yoksa size kimse bir þey sormasýn mý?

            Ben kimseye bir þey anlatmayayým… kendi dünyamda yuvarlanýp gideyim, kendi halimde yaþayýp, ömrümü tüketeyim, diyenlerden misiniz?

            Yüzümüz aydýnlýk olmalý, ýþýk da olmalý… Gönül gözümüz yine öyle..

            Kalýn gövdeli çýnarlarýn kökleri gibi olmalýyýz… kopmadan, parçalanmadan…

            Birlikte, ahenkli bir ses… þiir gibi… türkü gibi…

            Aþka dair…sevgiliye dair… hayatýn tüm acýmasýzlýklarýna dair…

            Hýdýrlýðýn yüceliðinde. Sultan Daðlarý’nýn güzelliðinde, Nasreddin Hoca’nýn güldüþünleriyle…

            Þarký þarký, türkü türkü… evrence…

            Bir yanýmýz geçmiþe dönük, bir yanýmýz geleceðe yönelik…

            HER ÞEY AKÞEHÝR ÝÇÝN, HER ÞEY AKÞEHÝRCE…

            Hayatýn ve insanýn, sevilebilir yanlarýný, güzelliklerini unutmadan..

            Gönül gözümüzü kapatmadan… sevgiyi, sevgiliyi, aþký da unutmadan.

            Gönül gözünüz açýk olsun…