Hüzünlüsün, sýkýntýlýsýn.. Bazen olur be gülüm. Her þey geçer, biter gün gelir, biter tüm sýkýntýlar. Üzdü hayat seni ama hep böyle geçmez günler, hep böyle geçmez saatler. Bazen tüm dünyanýn sýkýntýlarý senin omzundaymýþ gibi olur, bazen tüm dünya üzerine yýkýlmýþ gibi.Ýnsanlara olan sevgini,  inancýný yitirirsin, sýkýntýlar o kadar boðar ki seni, ne içtiðin sigara, ne bir güler yüz, hiçbir þeyi görmez gözün…Aðlamak istersin, çözüm gibi…Kapanýrsýn dört duvar odalara…Anlayamaz seni kimse, anlayamaz seni tüm dünya…Öylesine canýn sýkýlýr ki, beni birazcýk olsun dinler misin? Sana sevgiden, aþktan, dostluktan bahseden bir þiir okusam, rahatlar mýsýn?

Sen gerçekten sevmiþtin, sevdiðini sanmýþtýn. Mutsuzluk, keder, üzüntü nedir bilmezdin. Bazen yalancý, riyakâr olur tüm sevdiklerin. Üzer hayat, tüm dost bildiklerin… Sevgi karþýlýksýz sevmek deðil midir? “Seni seviyorum” sözü, gönül alma, yoksa “laf olsun” diye söylenen boþ söz müdür?

Sevgi karþýlýksýz sevmedir. Boþ söz deðildir. Sevdiðini hissettirmektir, sevdiðinin gözlerine baktýðýnda o bir çift gözde ölmektir. Lütfen artýk aðlama, ýhlamur demledim bak senin için, rica etsem, içer misin?

Üzülme be gülüm, sen hatalý deðilsin. Böyle deðildi insanlar, böyle deðildi yüzler…Neden kýzýyorsun kendine.. Ben de senin gibiyim. Belki çok duygusalým, romantiðim, çok vefalýyým.. Çok sevdim mi böyle oluyorum. Nasýl bir sevenim, nasýl bir aþýðým bilemiyorum? Bana bir çözüm önerir misin?

Duygularým benim þiir, duygularým benim yazý olup dökülüyor..Kendimi ele veriyorum. Her þeyi boþ veriyorum. Kendimi sevdiðime adýyorum. Sonra sevdiklerimi de üzüyorum, üzülüyorum, çok zaman aðlýyorum ya yerli yersiz, sevdiklerimi de kýrýyorum; ben ancak böyle nefes alabiliyorum. Sevgi de baþka bir hayat tarzý biliyor musun?

Anlýyorum seni de üzgünsün, kýrgýnsýn ya bir sigara yakar mýsýn? Belki de iyi gelir. Aðlamak istiyorum kollarýnda izin verir misin?

Lütfen aðlama, oysa ben aðlamak, özür dilemek için gelmiþtim senin yanýna…Çocuklar gibi oluyorum senin yanýnda.. Aðlamak istiyorum…suçluyum, hatalýyým..kýrdým seni de…

Üzülme be gülüm! Ben çok üzgünüm! Tamam, sen hatalý deðilsin.Öyle güzel, öyle samimi, öyle içtendin ki, sevmiþtim seni..Sen de sevmiþtin ya, çok üzdüm seni, bu sevgide hatalý olan bendim. Hala da seni çok seviyorum, affetmeyeceksin biliyorum; yine öyle güzel gülümser, “hoþ geldin!” der misin?