|
Söylüyorum da inanmýyorlar, ben resimden anlamam be gözüm! Resim kim, ben kimim!
Ýnanmayacaksýn biliyorum; ama doðru söylüyorum, ben üç bilemedin dört aydýr resim çizerim. O da anaokuluna giden küçük kýzýmýn güneþi çizememesi nedeniyle baþladý benim hevesim, benim resim çizmek oldu hobim
Dedim ya, ben resimden anlamam be gözüm!
Pervasýz Gazetesi’nde görüyorlar ya çizdiklerimi, -inanmayacaksýn biliyorum ya- Ankara’dan ararlar, Ýstanbul’dan, (ben hayali resim çizerim) bilmezler ki çizerken ne sancýlar çekerim. “Ýllâ ki benim resmimi de çiz “ diyenler olur…
Kimi Bakanlýklardan arar, kimi eþ dost, arkadaþ, -ne kötü benim huyum- kimseyi de kýramam, üzemem ki…
Ýyi kötü resimlerini verirler, çizmeye çalýþýrým,
Kiminin saçý benzemez, kiminin gözü, kiminin býyýðý, kiminin sakalý diyeyim…
Ben resimden anlamam be gözüm!
Þiir yazarým, yazý yazarým okunmaz ya, yazmak benim için kolaydýr da resim çizmek ne zordur be gözüm!
Bir resim çizerim, (Not : Bu resim hayali olarak çizilmiþtir) diye de not düþerim,
En sevmediðim þey,
Herkes birilerine, bir þeylere benzetir ya…
Nefret ederim…
Resimden anlayan olsa ya “amenna” –çoðunluk – anlamaz ya…
Ben buna þaþarým…
Bence yaptýðým hiçbir þeye benzemez ya….kimseye de kýzamam, güler geçerim..
Dedim ya, ben resimden anlamam be gözüm!
Ne çok resmini çizdirmek isteyen varmýþ…
Sen bile þaþarsýn..
Benim çizdiklerim bir þeye benzese ya…Karakalem-çalakalem çizerim… Beðenilir…
Oysa ben çoðunluðunu beðenmem…
Iþýk neymiþ resimde, derinlik neymiþ hiç anlamam…
Benimki bir hobidir, benimki bir hevestir…
Samimiyetimle söylüyorum sana, sen yabancý deðilsin, ben resimden anlamam be gözüm!
Bak þimdi bir resim çizdim, yazýmla birlikte yayýnlanacak ve altýna BU RESÝM HAYALÝ OLARAK ÇÝZÝLMÝÞTÝR diye yazacaðým.
Yarýn bak göreceksin, istersen sen da yanýma gel, yanýmda bulun… hem bir çayýmý, kahvemi iç…
Ne çok beðenenler olacak, kimi X’e kimi Q’ye benzetecek…
“Hý, hýýý! “ diyeceðiz, güleceðiz…
Gýrgýr da olacak…
Ne çok eðleneceðiz…
Dedim ya, ben resimden anlamam be gözüm!
Seni þimdi kýracaðým ya…
Þu günlerde okumam gerekli o kadar çok kitap masamda birikti ki…
Senin resmini þu günlerde çizemeyeceðim,
Yine de sen bilirsin, sen kýrýlacak dostlardan deðilsin….
Ben resimden anlamam be gözüm!
Ýllâ ki çiz diyorsan, senin resmini de – bir boþlukta-çizeyim…
Artýk sen bilirsin…
Kusuruma bakmazsýn, kýrýlmazsýn deðil mi?
Þu an çok yoðunum…
Zaten sana peþin peþin de söyledim, yineliyorum, “BEN RESÝMDEN ANLAMAM BE GÖZÜM!”
Artýk sen bilirsin!
NOT: BU RESÝM TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ DÜR
|