|
Benim bildiðim bu saat deðildi otobüsün kalkýþ saati,
Benim bildiðim bu saat deðildi,
gecenin bir yarýsýydý, trenin hareket saati,
Öðrenecektim ya,
seni benden ayýran, hasrete, yokluða götüren saati,
Belki bir apartmandým,
Belki bir gökdelendim,
Bir deprem mi,
bir felaket mi oldu?
Anlayamadým ki,
Yýkýldým,
Çöktüm,
Seni orada gördüm ya,
Hala nasýl yaþýyordum;
Ben buna þaþýyordum,
Kendimden utandým,
Yerin dibine geçtim,
Örtün benim üstümü,
Galiba öldüm,
Ya kim deðiþtirdi, bu otobüsün kalkýþ saatini?
Kim deðiþtirdi Allah aþkýna, bu trenin hareket saatini?
Gün boyu sorayým,öðreneyim dedim ya,
Kendime de güveniyordum ya,
Olmadý;
Benim bildiðim bu saat deðildi, ne otobüsün, ne de trenin hareket saati…
Bir buruk “HAYIRLI YOLCULUKLARDI”
Benim en son söylediðim,
Söyleyebildiðim,
Yaþýyor muydum, hayatta mýydým?
Ýnanmayacaksýn biliyorum,
Neye yarardý ki?
Yemin ederim,
Öðle mesaisinde almýþtým hediyeni,
Nasýl olsa vakit çok erken, nasýl olsa kendisine veririm diye düþündüm,
Onu da yanýma almayý unuttum,
Ýyi mi?
Tamam, tamam,
Ne desen haklýsýn…
Biliyor musun?
Ben aptal bir aþýðým;
Sen artýk ne dersen de!
Þimdi getirsem,
Özür dilesem,
Affet desem,
Çok geç biliyorum ama,
bilmiyorum ki alýr mýsýn HEDÝYENÝ?
|