Vazgeçemediðimiz nedir hayattan, para mý, sevda mý, aþk mý, yoksa hayatýn kendisi mi?

            Oysaki hiçbir þey vazgeçemeyeceðimiz kadar kýymetli deðildir belki de hayattan.

            Hayatýmýzý bu kadar kýymetli kýlan nedir?

            Nefes alýp vermek mi?

            Oysaki sevdasýz, sevgisiz hayat bir uçurum bir nev’i ölmek deðil mi?

            Belki bizim sevdalarýmýz daha güzel, belki bizim sevdalarýmýz daha bir içtendi, belki de bunun için hayatýn kýymetini daha iyi anlayabildik.

            Vazgeçemediðimiz sevdamýz gelirdi hayatýmýzdan önce…

            Sevdiðimiz tek, sevdamýz tekti..

            Sevdamýz için kavga eder, dayak yer, döver, dövülürdük..

            Öyleydi bizim sevdamýz..

            Sabah baþka bir sevgili, öðleden sonra baþka birisiyle çýkmak bize göre deðildi..

            Mahalle de herkesin sevdiði, aþký belliydi…

            Mahalle yollarýnýn asfaltý tanýmadýðý, parkeli taþlarla döþeli, kimi yerleri çukurlu ,çamurlu yollarda, sevdalar daha bir baþka, aþklar daha bir güzeldi..

            Belki bilgisayarlardan habersizdik..

            Belki cep telefonlarýndan…

            Belki internet salonlarýndan…

            Televizyondan, videolardan…

            Habersizdik iþte çaðýn getireceklerinden..

            Ama sevda vardý yüreðimizde..

            Sevdiðimizin ismini ders kitaplarýna yazardýk, sevdiðimizin ismini elektrik direklerine yazar, sýralara kazýr, sevdiðimizin ismini gönlümüzde taþýrdýk..

            Biz sevdik mi adam gibi severdik.

            Yanýmýzda olmasýný çok istediðimiz o tek kiþinin yanýna bile yaklaþamadan uzaktan sever, uzaktan özlerdik…

            O bir kýrýlýrsa biz on, yüz hatta bin kýrýlýrdýk…

            Öyleydi bizim sevdamýz…

            Bizce sevgi buydu, sevda buydu…

            Cep telefonlarý yoktu, öyle yol ortasýnda konuþularak gidilen…

            Bilgisayarlar, internet salonlarý yoktu, chetleþilen…

            Basit aþk kitaplarý, seviyesiz yazarlar da yoktu…

            Hele hele gazetelerin yanýnda 1,00 TL ye satýlan aþka dair kýymetsiz kitaplar hiç olmadý bizim zamanýmýzda..

            Ýyi ki de olmadý…

            Farkýnda mýsýnýz? Sevgiler ucuzladý…

            Aþklar bayaðýlaþtý…

            Sabah bir baþka, akþama baþka bir sevgili oldu günümüzde…

            Ucuzladý her þey…

            Sevgi de ucuzladý, aþkta ucuzladý…

            Vazgeçemediðimiz bir sevdamýz kalmýþtý…

            Oysa bilemedik sevda hayattý, hayat ise sevda…

            Her þey ucuzladý…

            Her þey ama..

            Ne aþk kaldý, ne sevda..

            Ne güzel söyler, ne güzel yazar büyük þair Mehmet Cem Yiðit SEVDA GERÇEÐÝ isimli þiirinde, hatýrýmda kaldýðý kadarýyla iki dörtlüðünü yazýyorum, (-Ümit ederim Mehmet Cem Yiðit Aðabeyim gönül koymaz.)

SEVDA GERÇEÐÝ,

Gözler bir olunca diller konuþur

Hasretlik bitince eller buluþur

Sevenler elbette er geç kavuþur

Tutuþu, seviþi sevda gerçeði

Dillere destandýr güzelin adý

Bir ömre bedeldir verdiði tadý

Sevdayý kuþatan sevincin adý

Tutuþu, seviþi sevda gerçeði

            Tüm sevenlere “sevdanýn gerçeðini” bulmalarý dileðiyle,

            Hoþçakalýn, diyorum,

            Sevgiyle, aþkla, sevdayla kalýn….

Not: Resim hayali olarak çizilmiþtir.