Aniden olur her þey… aniden…

Akþehir’in yýllar öncesini hatýrlayýverirsiniz, aniden anýlarla baþ baþa kalýrsýnýz.

            Okuduðunuz yazarlar, sizi yýllar öncesine götürür, onlar gibi olmak, onlar gibi yaþamak, onlarýn kelimeleriyle , sevgileriyle olmak istersiniz..

            Oysa anýlar avutmaz sizi…

            Geçmiþ sevgililerinizi hatýrlarsýnýz…

            Bulvarda karþý kaldýrýmdan tebessüm ederek geçen… el sallayan… koþarak tebessümle yanýnýza gelen..

            Uzun bir yolculuktur geçmiþin yollarýnda olmak..

            Bir film þeridi gibi geçer anýlarýnýz gözünüzün önünden, bir sevgili geçmiþtir, bir ömür bir hayat geçmiþtir, geçecek olan, bitmeyen yollarýn kilometre taþlarý gibi…

            Ömrünüzden ömür çalarak geçmiþtir, bir tebessüm, bir el sallayýþ..

            Nostaljik bir þarkýdýr sevgiliyi sevileni hatýrlatan ve durmadan çalan..

            Þarký bitmez..

            Sevgili gitmiþtir artýk; gelmez…

            Anýlar da gelmez..

            Eski Akþehir gibi..

            Sevgili gibi, sevilen gibi..

            Ona ait tüm anýlarý yaþatan, bazen tebessüm ettiren, bazen de son bahar  yapraklarýdýr, gözlerinizin yaþlarý, dökülen yapraklar gibi..

            …ve yalnýzlýk..

            Yalnýzlýk vurur sizi hatýralarýnýzdan…

            Yalnýzlýk vurur sizi kalabalýklarýn içinden…

            Gelmeyen, gelmeyecek olan sonbahar hüznü ile býrakan, anýlar gibi…Akþehir gibi..

            Anýlarla, anýlanla tek baþýna kalýrsýnýz.

            Çaðýrýrsýnýz gelmez, yalnýzsýnýzdýr gelmez..

            Nafiledir çaðýrmak gideni…

            Nafiledir edebiyat dünyasýnýn geçmiþteki büyük yazarlarýna ozanlarýna ulaþmak …

            Ne Akþehirli þair MEHMET CEM YÝÐÝT avutur, ne de  Orhan VELÝ sizi..

            Neden anýlara böylesine baðlanýrýz?

            Anýlar mý bizden güçlü, yoksa biz mi bu kadar zayýfýz?

            Bir sünnet çocuðudur faytondan el sallayan ve faytonun arkasýndan tutunmaya çalýþan çocuklar…

            Faytoncu Sabri Bey’dir, yeni yetmelerin bilmediði, iri yapýsýyla, burma býyýklarýyla, yýllar öncesinden gülümseyen… Yetmiþ yaþ üstündekilerin hatýralarýndan silinmeyen…

            Akþehir’in ilk faytoncularýndan…

            Ve anýlar götürür sizi…

            Manolya Aile Çay Bahçesine…

            Saray Sinemasýna…

            Uzay Sinemasýna…

            Mavili’ye..

            Fýrýncý Fatma’ya..

            Cumhuriyet Ýlkokulu’na…

            Çay Mahallesi’ne…

            Ve anýlar götürür sizi zamanýn yolculuðunda…bir kum saatidir, durmadan akan… bir kum saatidir yalnýzlýðýnýzýn içinde sizi alýp götüren…

            Cümlelerle, kelimelerle geçmiþten günümüze ve geleceðe…

            Aniden özleyiverirsiniz… aniden…