Þehirlerin gizli bir yaný, gizli bir iç dünyasý vardýr.

Geceleri farklý, gündüzleri farklý, insanlarý gibi, ayrý, ayrý…

Ýnsanlar gibi þehirlerinde ayrý bir yüzü, ayrý bir iç dünyasý vardýr. Pýrýl pýrýl caddeleri, görkemli anýtlarý, kahvehaneleri, birahaneleri, meyhaneleri, apartmanlarý, gecekondularý…

Ýnsanlar gibidir þehirler…

Zenginleri, yoksullarý…

Apartmanlarý, gecekondularý…

Ayrý ayrý düþünceler, ayrý ayrý fikirler…

Þehirlerin gizli bir yaný, gizli bir iç dünyasý vardýr; insaný çeken, insaný þehre baðlayan, koparmayan…

Nedir Akþehir’in güzellikleri?

Belki bu þehrin Hýdýrlýðý..

Kent Ormaný…

Kültür Merkezi…

Konuk Evi.

Müzeleri…

       Belki de hala belleklerimizden silinmeyen Saray Sinemasý, Uður Sinemasý, Manolya Aile Çay Bahçesi, Ýbre’si, Nasreddin Hoca’nýn güldüren düþünleri…

Belki de Akþehirli olmasýndan dolayý büyük gurur duyduðumuz, Akþehir’in yetiþtirdiði BÜYÜK ÞAÝR Mehmet Cem YÝÐÝT’i gibi.

       Mehmet Cem YÝÐÝT bizim gururumuz, Akþehir’in yetiþtirdiði,       Akþehir ismini tanýtmýþ, Akþehir ismi ile anýla gelen deðerli bir þair aðabeyimizdir...

       Sevda þairi, gönül dostu, güzel insandýr…

      Belki de yeni yetmelerin bilmediði þair Kadir TURPÇU, Þair Fuat ÖZAKÇA, Þair Hayri ÞAHÝN, þair Mehmet KADÝROÐLU’dur…

Þehirlerin gizli bir yaný vardýr…

Þehirlerin, bilinmeyen, belki de tanýnmayan þehir sevdalýlarý…

Önce sevmek gerekir…

Yýllarca yazmak, söylemek…

Önce þehri sevmek, Önce Akþehirliyi kucaklamak, gönül dolusu sevgiyle..

Selam olsun tüm Akþehirli hemþerilerimize..

Önce sevelim birbirimizi, sonra bu güzel þehrimizi…

Her þey sevmeyle baþlar…

Sevmek her þeyin baþlangýcý…

Sevgiyle kalýn..