|
Olmayacak iþtir ya yýldýzlarý hep gündüz ararýz, oysa yýldýzlar gecede olur; yýldýzlar hep karanlýkta.
Yýldýz yaptýklarýmýz, kendi karanlýklarýndadýr; bir aldanýþtýr, yýldýzlara kanmak..
Aldanýþtýr insanýn yýldýz aramasý..
Ferdi Tayfur’un sesinden arabesk bir þarký yayýlýr kente “ yýldýzlarda kayar durmaz yerinde….”
Yýldýzlarda kayar… tutamadýðýn dilekler gibi..
Yýldýzlarda kayar..
Aldatýþlara, aldanmýþlara kanan sevgili gibi…
Yýldýzlarda kayar, hayatýn kaydýðý gibi..
Ne demiþtim “Hayatým kaysýn” þiirinde?
“ Býrak þu zarlarý bir de ben atayým,
Aþkta kaybettim, bari kumarda kazanayým,
Ben hayatta daima kaybetmeye alýþtým,
Çek ellerini seni seven ellerimden de,
Benim de hayatým kaysýn”
Yýldýzlar da kayar…
Ýnsanýn hayatýnýn kaydýðý gibi..
Senin kayman, dünyanýn kaymasý gibi..
Gün gelir insan yýldýzlardan kaçmak ister, gün gelir kuyruklarýna takýlmak..
Hayat bir yer de karmaþadýr…
Bir yerde yalan..
Bir aldanýþtýr, giden sevgilinin aldatýþý, aldanýþý gibi..
Gündüz yýldýz bulamazsýn, kim bulmuþ ki sen bulasýn
…kaçmak istersin, kendinden, kendi karanlýðýndan, kargalarýn rehberliðindesindir, kör yýldýzlarýn…
Aðlaman boþunadýr, üç beþ yazarýn yazýlarý, üç beþ þairin dizeleri arkasýna saklanman boþuna…
Sevgilinin ardýndan aðýtlar yakman, belki sana geri getirir kör karanlýðýndaki yýldýzlarýn parlaklýðýný, belki geri getirir yitirilen anlarýn sýcaklýðýný…
Avutmaz seni ne Cemal Süreyya ne Orhan Veli ne Ümit Yaþar, ne Mehmet Cem Yiðit ne de Sami Baþar’ýn þiirleri…
Felsefe þiirlerinin saçmalýðý zaten boþ iþ…
Çoðu anlayamaz ne þairini ne þiirini…
Bazen þairi de…
Gündüz yýldýz bulamazsýn, kim bulmuþ ki…
Yüreðin depremlerden çýkmýþ gibi, kýrýk, dökük, yaralý…
Bir enkazdýr gönlün… Unutursun en utulmaz acýlarý da sevdanýn depremine uðramýþ gönlün asla…
Kim anlar, kim dinler,
Kim kimi sevmiþ ki?
Gündüz yýldýzý boþ yere arama, kim bulmuþ ki?
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor