|
MÝLLÝ MÜCADELE’DEAKÞEHÝRLÝLERÝN MÝLLÝ MÜCADELE VE ATATÜRK ÝLE ÝLGÝLÝ ANILARI ESER, KAMERA ÝLE YAPTIÐIM ÇEKÝMLERDEKÝ GÖRÜÞMELERDEN KALEME ALINMIÞ
—Vali Bey diyor, çok teþekkür ederim, benim malým var, yalnýz ben Rýza’yý bulamýyorum, mahkemeye bulunsun diye verdim, diyor, ben mal mülk istemem, onlarý, o mallarý, fakir, malý mülkü olmayan, çocuðunu okutamayana versinler, çalýþtýrsýnlar çocuklarýný okutsunlar, diyor.
Vali Bey:
—Kýzým bedava vereceðiz, parasýz vereceðiz, diyor.
Annem:
—Çok teþekkür ederiz, paþamýn ellerinden öperiz, bana yapacaðýnýz en güzel þey Rýza’yý bulun diyor…
Atatürk’e gidiyorlar, Mustafa Kemal Atatürk’e:
—Çok teþekkür ediyorlar, ellerinden öpüyorlar, yalnýz Rýza’yý bulmanýz için bize rica ettiler, demiþler, fakat o da bulamamýþ.
Atatürk:
—Allah Allah benim milletim ne kadar tok, bedava veriyoruz, mal almýyorlar, para veriyoruz almýyorlar, diyor,
Bu olaydan 15 -20 sene kadar sonra babamý hasta bir vaziyette buldum.
SEYFÝ YÜKSEL ‘ÝN ANISI
Gazi Mustafa Kemal Atatürk:
—Adýn ne senin? Dedi.
Ben:
—Seyfi, dedim.
—Okuyacak mýsýn? Dedi.
—Evet, Paþam okuyacaðým, dedim
—Ne olacaksýn?
—Gazi Paþa gibi asker olacaðým bende, dedim.
—Gazi Paþa’yý tanýn mý sen? Dedi.
—Tanýrým, dedim.
…
—Ben 1 Nisan 1923 doðumlu Seyfi Yüksel. Ana doðum yerim Saray Köyü. Babam Jandarma Halil Çavuþ. Akþehir’de 2 sene karakol komutanlýðý yaptý. Feridun Gürkaynak’ýn amcasý Hasan Çavuþ ile beraber bir hafta birisi bir hafta birisi Akþehir’de Jandarma Karakol Komutanlýðý yaptý. Ben Saray Köylüyüm. Salih Amcamlar bizim köye Saray Köyü’ne geldiler, bizim misafirimiz oldular. Dönüþlerinde 20 gün kaldýlar. Dönüþlerinde dediler ki : “Halil Efendi biz bu çocuðu okutalým. “ Okumama sebep o adamlar oldu. Beni evlerine misafir ettiler. Beþ sene onlarýn evinde misafir kaldým. Ortaokula geçtikten sonra onlarýn evinden ayrýldým, babam ev tuttu, o evde yatýp kalktým, ortaokulu da böylece bitirdim.
Askeri lise imtihanlarýna girdim; askeri lise imtihanlarýnda dört binde on üçünçü ben kazandým. Maltepe Lisesi 2. Dünya Harbinde Akþehir’e gelmiþti. Akþehir Maltepe Lisesi’ne gittim. Kaydýmý yaptýrdým, orada dört ay öðrencilik yaptým. 10417 dir okul numaram. Bir gün annemi rüyamda gördüm, annem aðlýyordu. Babam iki evliydi. Þehirden bir kadýn vardý, o ikide bir annemi fitler, annemi dövdürürdü.
Ben telin altýndan kaçtým Saray‘a gittim. “Anne nasýlsýn” diyerek, hemen geriye döndüm. Sýnýf subayý benim yatak boþ olunca, “nerede bu? “ demiþ. O zaman koðuþta da nöbet tutuyoruz. Öðrenciler : “herhalde dýþarýda efendim, tuvalete gitti” demiþler.
Ben kapýdan girdim, terledim,
Üsteðmen Ahmet ATLI :”Gel len morey! “ dedi. O zaman üsteðmen yok. Mülazým var. Mülazým Ahmet ATLI.
Mülazým:
—Nerden geliyorsun sen?
Ben:
—Annemi rüyamda gördüm, koþa koþa gittim, Saray’dan geliyorum.
Mülazým Ahmet Atlý:
—Lan burasý dingonun ahýrý mý? Bana mavzer getirin dedi.
Ayaðýma mavzere taktýlar falaka yaptýlar 30 filan kamçý vurdu ayaðýma. Benim askeri liseden ayrýlmamým sebebi de iþte bu oldu.
Ýlkokuldayken sene 1931 MUSTAFA KEMAL PAÞA Akþehir’e gelecekmiþ.Eylül ayýnýn sonlarý veya Ekim ayýnýn baþý.. Salih Amcam bize iki oðlu bir kýzý ve bana þiir verdi.
Salih Amcam:
—Bunu ezberlen kim güzel okursa ona okutacaðým dedi.
Gazi’nin gelmesine bir ay varmýþ. En büyüðümüz Sedat’tý, ona Salih Amcam:
—Sedat ezberledin mi? Dedi.
Sedat:
—Ezberlerim baba dedi.
Ben ezberlemedim. Nihat’a sordu, O da “ ben ezberlerim.” Dedi.
Bana sordu:
—Seyfi oðlum sen ezberledin mi? Dedi.
Ben:
—Ezberledim. Dedim.
Bana:
—Þiiri sen okuyacaksýn. Dedi.
Teyzem Salih Beye benim çocuðuma okutmadý, Yörük Halil’in çocuðunu okuttu diyerek tam üç ay küstü. Akþehir Ýstasyonuna geldik.
Gazi istasyonda oturuyordu. Yanýnda iki kiþi vardý, onlarý tanýmýyorum. Amcam bana iþaret etti. Ben tam þuraya geldim, Gazi karþýmda. Þiirimi okuyorum. “GAZÝ BANA KALK DEDÝ, SÝLAHINI TAK DEDÝ…”GAZÝ’YE þiir okurken ayaklarý vurmak adetti. Bu ayak vurmam Gazi’nin hoþuna gitmiþ.
Gazi yanýma gelerek çöktü.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk:
—Adýn ne senin? Dedi.
Ben:
—Seyfi, dedim.
—Okuyacak mýsýn? Dedi.
—Evet, Paþam okuyacaðým, dedim
—Ne olacaksýn?
—Gazi Paþa gibi asker olacaðým bende, dedim.
—Gazi Paþa’yý tanýn mý sen? Dedi.
—Tanýrým, dedim.
—Gazi Paþa nasýl dedi.
—Bizim sýnýfta resmi var onun, dedim.
Gazi yüzümden makas aldý. Ben her zaman arkadaþlarýma benim bu sað yüzüm Gazi Paþa’nýn kabesidir. Derim.
Gazi Paþa:
-Kimin bu çocuk? Demiþ,
—Jandarma Halil Çavuþ’un…
Gazi:
—Bu çocuk çok zeki bunu bana verin ben okutayým. Demiþ.
Amcam:
—Onun babasý zengin nasýl olsa okutur Paþam, demiþ..
Aradan zaman geçti, ben bunu duydum, amcama : “Amca sen benim yiyecek ekmeðime kan doðradýn Gazi Paþa böyle demiþmiþ, sen beni niye babasý zengin dedin?”
Amcam: “Ýyi oðlum babam seni okutup durur” dedi. (SÜRECEK)
|