|
Akþehir’in Hýdýrlýðýndayým…
Hýdýrlýk’ta yaþadýðým bahar akþamlarýndan bir akþamý yaþýyorum. Çam aðaçlarýnýn kokularý, böceklerin seslerine karýþýyor, geceleri kuþ sesleri birbirini izliyor. Doðanýn ortasýna düþmüþ tertemiz havayý ciðerlerimde hissediyorum.
Gecenin karanlýðýnda karanlýðýn arkadaþý olmuþ, yüzyýllýk çýnar aðacýna sevgiyle bakýyor, yýllarýn hayalini bu çýnarda buluyorum.
Günümüzden yýllar öncesinin Akþehir’ine gidiyorum.
Cumhuriyet Ýlkokulu’na, Kilise’ye, Ýbre Çeþmesi’ne, Manolya Aile Çay Bahçesi’ne, Çay Mahallesi’ne, Bermende’ye gidiyorum. Sessizce hayaller âlemine, bu þehrin güzelliklerine gidiyorum.
Saray Sinemasý’na, Bizim Sinemasý’na, Uzay Sinemasý’na, hani televizyonlarýn bilinmediði, videolarýn, bilgisayarlarýn bilinmediði zamanlara…
Bir el omzuna dokunuyor, bütün hayallerimden sýyrýlýyorum.
—Aðbii çay diyor,
Hayallerimden uyanýyorum.
Gecenin karanlýðýnda þehrin en güzel yerinden Hýdýrlýðýndan avizenin ýþýklarý gibi pýrýl pýrýl parlayan bu þehre, Akþehir’e bakýyorum.
Nasreddin Hoca’nýn Türbesi’ni, Akþehir Gölü’nü, Hastanesini, Ticaret Lisesi’ni, Kýz Meslek Lisesi’ni, Garajýný, Belediye Binasýný, Cumhuriyet Ýlkokulu’nu, Akþehir Kültür Merkezi’ne, Gülmece Parký’na bakýyor, birbirinden güzel þelalelerini seyrediyorum…
Sonra baþýmý kaldýrýp yýldýzlara bakýyorum, yüzlerce, binlerce yýldýzýn, gecenin sessizliðinde geceye, sanki Akþehir’e konuk olmuþlar,
Ay gecenin sessizliðinde baþ konuk olarak yerini almýþ, sanki Ay Akþehir’e Nasreddin Hoca’ya, Akþehirlilere tebessümüyle gülüyor.
Farkýnda mýsýnýz?
Yýldýzlar baþka þehirde bu kadar güzel görünmez?
Gecenin yalnýzlýðýna, yýldýzlar misafir olmuþ, gecenin yalnýzlýðýna Ay misafir olmuþ.
Kimi sevdiðiyle, kimi yalnýz, kimi arabasýyla, kimi kucaðýnda çocuðuyla Hýdýrlýðýn yokuþuna týrmanarak geliyor, üstelik ciðerlerine tertemiz Hýdýrlýðýn çam kokularýný çeke çeke…
Bahar akþamlarý Hýdýrlýk bir baþka güzel olur…
Hýdýrlýðýn merdivenlerinin baþýný çekirdekçiler, mýsýr satýcýlarý, balon satýcýlarý tutmuþ bile.
Duyuyor musunuz? Çekirdekçinin üç tekerlekli arabasýndan Ýbrahim Tatlýses’in kaseti çalýyor, sesi gecenin sessizliðinde altýnda oturduðum þu ulu çýnar aðacýna kadar geliyor.
Annesinin yanýnda küçük bir çocuk baloncuya takýldý, görüyor musunuz? Mutlaka bir balon aldýracak. Çaresi yok. Ya balon alýnacak, ya da o merdivenlerden çýkýlmayacak. Çocuk iþte…
Salýncakta anne ve babalarýn gözetiminde çocuklar sallanýyor… Yüzlerde tebessümler…
Garsonlar iþ baþýnda, o masa senin bu masa benim. Masalar arasýnda koþturmacalar, servisler yapýlýyor…
Hýdýrlýk yýllardýr yaþadýðý o tatlý, o güzel akþamlardan birisini daha yaþýyor… Misafirler mutlu… Çocuklar öylesine…
Birazdan Akþehir Halk Oyunlarý Ekibi ‘nin de gösterisi var…
Benim gibi Hýdýrlýðýn misafiri olmuþ Akþehirliler, Turnalarla, Emmilerle coþacak.
Ne güzeldir Akþehir Türküleri,
Þöyle de gel aman,
Böyle de gel aman, diye baþlar, Turnalar Türküsü ve devam eder gider : Üveyik gözlüm gel aman, Altýn diþlim gel aman, Sýrma da saçlým gel aman, Turnam gelir yata kalka
(yavru da gelir yata kalka hey)… Diye söylenir gider, halk oyunlarý ekiplerinin güzel gösterimleriyle… Sonra Emmiler Türküsü: Emmiler Emmiler vay anam, Türkmen emmiler vay vay… Bir diðeri: Yahsiyan Türküsü… Yahsiyan’a giremedim yalnýz, Alacam dedi de almadý oðlunuz…
Bu hayatta dosta yüzlerinden, sevgilerden, sevgililerden, ortak sevinçlerden, mutluluklardan, neþeden söz edilen, sazlý sözlü çalýnýp söylenen, birlikte çalýnýp, birlikte oynanýlan, mangal baþýnda kýzartýlan etlerin keyiflerinin yaþandýðý, ak þehrin Akþehir’in güler yüzlü insanlarýnýn bulunduðu Hýdýrlýk, ne de güzeldir bahar akþamlarý…
Ne zaman Hýdýrlýðýn bahar akþamlarýnda misafiri olsam, doðanýn ortasýna düþmüþ tertemiz havayý ciðerlerimde hisseder, Hýdýrlýk’ta bahar akþamlarýnýn hiç bitmemesini isterim…
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor