Bir hikâyedir :

 Zamanýnda çok kötü yazý yazýlar, þiirler yazan biri… bir gün bir  sanatçý toplantýsýnda:

-Dün gece uyurken rüyamda yine o güzel þiirlerimden yazýyordum ki rüyama Hýzýr aleyhisselam girdi. Mübarek aðzýnýn tükürüðünden benim aðzýma doðru tühledi..

Saçma sapan yazýlar, þiirler yazan, kendisinde bir keramet olduðunun, kendisinin yazý ve þiirlerinin güzelliðinden, Hýzýr’ýn feyz veren bir nefesinin olduðunu ve bu nefesten kendisinde üflendiðini söylüyordu ki,

Bunu duyan sanatçýlar meclisinden bir sanatçý hemen cevabý yapýþtýrmýþ:

-Be Allah’ýn aptalý, öyle deðildir! Bence Hýzýr Aleyhisselam bu þiirleri, bu saçma sapan yazýlarý senin yazdýðýný görünce yüzüne tükürmek istemiþ, fakat o sýrada mutlaka senin aðzýn açýk olduðundan tükürük suratýna geleceði yerde aðzýna girmiþtir..

****

Dalkavukluk üzerine,

Eskiden, ama çok eskilerden paralý dalkavuklar olurmuþ, bunlar dalkavukluk yapar geçimlerini saðlarlarmýþ…hani öyle maaþlý…. Paralý dalkavukluk… Öyle bedavadan deðil ha! Dalkavukluk ne olacak deðip de geçmeyin, öyle kolay iþ deðildir. Öyle benim diyenlerin yapacaðý iþ deðil! Hani diyorum, maaþlý iþ…

Sýnavla iþe giriyorsun…

Neyse…

Uzatmayalým, gelelim hikâyesine: Zamanýn birinde yine zenginlerden birisi kendisine dalkavuk alacak… sýnavla…Dalkavuklar sýraya dizilmiþler..

Zengin þahýs dalkavuk alacak ya yanýna, sýrayla almaya baþlamýþlar.

Ýlk geleni þöyle bir tepeden aþaðý süzerek sormuþ:

-Sen dalkavuk musun?

-Evet! Demiþ, ben dalkavuðum..

-Sen hiç dalkavuða benzemiyorsun?

-Nasýl benzemem efendim demiþ, filanýn yanýnda þu kadar, falanýn yanýnda bu kadar yýl çalýþtým…

Zengin,  buna yol vermiþ… “yürü” demiþ….

Baþka birisindeymiþ sýnav zamaný, yine gelen dalkavuðu süzmüþ..

-Sen dalkavuk musun?

-Evet..

-Sen de hiç dalkavuk hali yok, dalkavuða benzemiyorsun..

Baþlamýþ dalkavuk da diðer dalkavuk gibi… Þunun yanýnda bu kadar bunun yanýnda bu kadar çalýþtým…

Bunu da göndermiþ..

Sýra üçüncüye gelmiþ..

Zengin zat sormuþ yine:

-Sen dalkavuk musun?

-Evet! Demiþ.

-Sen dalkavuða hiç benzemiyorsun..

-Haklýsýnýz demiþ efendim , ben dalkavuða hiç benzemem..

Zengin þahýs:

-Sen biraz da dalkavuða benziyorsun… demiþ

Dalkavuk hemem: Evet efendim demiþ. Birazcýk da benzerim…

Efendi hizmetlilerine hemen haber salmýþ…

“ÝÞTE DALKAVUK BU! DEMÝÞ, BENÝM DALKAVUÐUM BU!”””

Eskiden zenginlerin, konak sahiplerinin dalkavuklarý vardý…

Paraylaydý..Maaþlýydý..

Zenginler kendilerine dalkavuk tutarlardý..

…ve dalkavuklar öyle güzel sözler söylerlerdi ki bu sözler çevreye, duyana infilak etkisi yapardý..

Bazen insan “nerede o eski dalkavuklar” diyesi geliyor…

Þimdikiler “teneke “ gibi, “ tangýr – tungur” ses çýkartýyor…

Nerede o eski dalkavuklar nerede!!!

***

Hoþça kalýn...