Ýlk yazla gelir, ilk yazdýr senin güzelliðin,

Çaðla yeþili gözlerin baharý müjdeler,

Bahar ile açan kýr çiçekleri, papatyalardýr gülüþün,

Ýlk yaz senin adýndýr,

Adýn bahar, gözlerin güneþtir senin.

            Sevginin ötesinde bir sevgidir, aþkýn ötesinde bir tutkudur sana baðlanmak, sevmek.. Bugünden sonsuza, geçmiþten geleceðe, bitimsiz bir sevda…

            Anlayabiliyor musun? Aðlayýp giderken, yollarýn, çiçeklerin sana küskünlüðünü yüreðinde götürdün mü?

            Sevda ayrýlýklarýn arkasýnda baharý küs býrakmak, sevda dolu gönlü kýþ ortasýnda býrakmak mýydý?

            Gözlerinin hüznü, güneþe yansýmadý mý?

            Tutkunluðun, giderken yakaný tutmadý mý?

            Olmazsa olmaz deðildi hayat…Sevda bu deðil, tutku bu deðildi..

            Olmazsa da olurdu…

            Giden seviyorsa gitmezdi, sevgiden öteydi belki …sevginin adý konmamýþtý…

            Bitimsiz olan her þey de biterdi..

            Ýnceldiði yerde kopardý, tüm incinenler…

            Deðmezdi, deðmedi…

            Sevgin, aþksýz kalbin, sokaklardaki gülüþlerin yansýmasýydý aldatýlmýþlýðýn, kandýrýlmýþlýðýn..

            …ve sevgi, Ýstanbul sokaklarýnýn acýmasýzlýðýydý…

            Kör sokaklarýn, kör lambalarýydý sevgiler, yankýlanan kulaklarda, hoyrat odalardan çýkan danslarýn sesleriydi,

            Ýstanbul denizi, bilinmez bir vapurun son düdüðüydü..

            Ne zaman tükenir deniz?

            Ne zaman çalar son düdük?

            Ardýndan duyduðun sesler… sevda deðildi adý konmamýþ…

Aðlayarak gidiþinin göz yaþlarý, bulvarda izleri vardý..bak bu ayak izlerin, bunlar gözyaþlarýndý..

            Unutma terk edenler de terk edilirdi.

            Bu hayatýn bir kuralýydý..

            Sen de bir gün terk edilirsin,

            Çok gözyaþý dökersin…

            Baþýboþ mu yaþýyoruz sanýyorsun sen bu hayatý?