|
bakýmýndan deðerlendirmek mümkündür. Eðitime bütçeden ayrýlan payýn artýyor gibi görünmesine karsýn, eðitime ayrýlan kamu kaynaklarýnýn yetersiz olduðunu OECD verileri de doðrulamaktadýr. OECD’nin her yýl yayýnladýðý “Bir Bakýþta Eðitim Raporu”, üye 5 ülkelerin ilköðretimden yükseköðretimin sonuna kadar öðrenci basýna yapýlan harcamalarýný göstermektedir. Eðitim Kademelerine Göre Öðrenci Basýna Yapýlan Harcama (ABD Dolarý) Ülkeler _ilköðretim Ortaöðretim Yükseköðretim
_ilk öðretimden Yükseköðretime Çek Cumhuriyeti 2.791 4.779 5.711 4.484 Fransa 5.082 8.737 7.322 7.880 Yunanistan 4.595 5.213 4.521 5.135 Macaristan 3.841 3.692 5.607 4.326 Ýtalya 7.390 7.843 4.812 7.723 Meksika 1.694 1.922 4.834 2.128 Polonya 3.130 2.889 3.893 3.323 Türkiye 1.120 1.808 4.231 1.527 OECD Ortalamasý 5.832 7.276 7.951 7.061
Kaynak: OECD, Education at a Glance, 2008, s. 186. Eðitim kademelerine göre ögrenci basýna yapýlan harcamalarda Türkiye, pek çok konuda olduðu gibi, OECD ülkeleri arasýnda son sýrada yer almaktadýr. OECD rakamlarýna göre Türkiye’de devletin öðrenci basýna yaptýðý yýllýk eðitim harcamasý miktarý ilköðretimde 1.120 dolar, ortaöðretimde 1.808 dolar, yükseköðretimde 4.231 dolardýr. Ýlköðretimden yükseköðretime kadar yapýlan tüm eðitim harcamalarý açýsýndan bakacak olursak;
Türkiye’de bir öðrenci için yapýlan harcamanýn öðrenci basýna 1.527 dolarda kaldýðý görülmektedir. Tablo 3’te de açýkça görüldüðü gibi Türkiye kiþi basý öðrenci harcamalarý bakýmýndan hem diðer ülkelerin gerisinde, hem de OECD ortalamasýnýn çok altýndadýr. Öðrenci basýna yapýlan eðitim harcamasý miktarýnýn bu kadar düþük olmasý, ülkemizde devletin kamu eðitimine verdiði önemi göstermesi açýsýndan düþündürücüdür.
Dershaneler Okullarýn Yerini Almaya Baþladý Eðitim sisteminde dikkat çeken bir diðer nokta, yýllardýr eðitimin kanayan yarasý olan dershane sisteminin daha da büyümesidir. Dershane sistemi, bugün baslý basýna bir sektör haline gelmiþ ve eðitime yeterli kaynak ayrýlamamasý, okullarýmýzda nitelikli eðitim verilememesi, özel dershane sisteminin her geçen gün büyümesine ve neredeyse okullara alternatif kurumlar olarak düþünülmesine neden olmuþtur.
Özel Dershane, Öðretmen ve Öðrenci Sayýlarý
Kaynak: MEB _istatistikleri 2008 ve MEB Özel Eðitim Kurumlarý Genel Müdürlüðü. Bugün dershanelere giden öðrenci sayýsý son 6 yýlda sürekli artýþ göstermiþ ve 1.122.861’e yükselmiþtir. 2002 yýlýnda özel dershane sayýsý 2.122 iken, 2008 yýlýnda bu rakam 4.031’e ulaþmýþtýr. Ayný dönemde öðretmen sayýsý 19.881’den 48.855’e yükselmiþtir. Dolayýsýyla son 6 Yýllar Özel Dershane Sayýsý Öðretmen Sayýsý Öðrenci Sayýsý 2002–2003 2.122 19.881 606.522 2003–2004 2.568 23.730 668.673 2004–2005 2.984 30.537 784.565 2005–2006 3.928 41.031 925.299 2006–2007 3.986 47.621 1.071.827 2007–2008 4.031 48.855 1.122.861 yýlda eðitim sistemi nitelik olarak daha da gerilemiþtir. Eðitimin niteliði düþtükçe özel ders ve dershane sistemi büyümüþtür. Bu durumun doðal sonucu olarak, eðitim sistemi ve veliler dershanelere çalýþmaya baþlamýþ, ekonomik gücü olan veliler astronomik rakamlarla çocuklarýný dershaneye gönderirken, ekonomik gücü olmayan velilerin çocuklarý sistemin dýþýna itilmiþtir.
Her yönüyle sýnavlara baðýmlý olan eðitim sistemi kamu eðitimini iþlevsiz býrakarak, eðitimi dershane, özel ders, özel okul alanýna kaydýrmýþtýr. Bu nedenle özellikle sýnav zamanlarý okullar boþaldýðý için öncelikle bu sorunu sorgulanmasý ve çözülmesi gerekir. Artýk ikincil, destek eðitimi olmaktan çýkýp, birincil asýl eðitime dönüþmüþ olan dershane sistemi dýþýnda kalan bir öðrencinin sýnav kazanmasý, daha iyi bir okula, üniversiteye gitmesi neredeyse imkânsýz hale gelmiþtir.
Her geçen gün içten içe çürüyen sistemde eðitim emekçilerinin çabalarý ile okullarda yürütülmeye çalýþýlan eðitim ve öðretim pek çok sorunla yüz yüzedir. Ýlköðretimden baþlayarak tam anlamýyla bir yarýþ içine sokulan çocuklarýmýz ve gençlerimiz arasýndaki eðitim rekabeti, dershanelerle daha da artmýþ, oluþan dershane sistemi okullarda verilen eðitimin niteliðini tamamen yitirmesine, en temel iþlevlerini bile yerine getiremez duruma gelmesine neden olmuþtur.
Ülkemizde yýllardan beri gerçekleþtirilen paralý eðitim uygulamalarý ile gerek ayný il ya da bölge içerisinde, gerek bölgeler arasýnda ve hatta ayný çevredeki ekonomik konumlarý farklý ailelerin çocuklarý arasýnda eðitim hakkýnýn kullanýlabilmesi ve bu haktan yaralanabilmesi bakýmýndan uçurum derecesinde büyük farklýlýklar bulunmaktadýr. Dershane sistemi uygulamasý ile eðitim olanaklarý geliþmiþ olan daha varsýl ailelerin çocuklarý milyarlarca lira ödeyerek diðer öðrenci ve okullar karsýsýnda önemli avantajlar saðlarken, yoksul ve orta gelirli ailelerin çocuklarýnýn eðitim olanaklarý geliþmemiþ, genel devlet liseleri ile meslek liseleri vb. okullarda okuyan öðrenciler daha basýndan sistemin dýþýna itilmiþtir.
Eðitim sistemimiz sýnav merkezlidir Türkiye’de eðitim sisteminin, ilköðretimden baþlayarak üniversite sonrasýna kadar, kelimenin tam anlamýyla sýnav merkezli hale geldiði bilinmektedir. Eðitim sistemimiz, öðrencileri eðitmek, onlarýn çok yönlü olarak geliþmelerini saðlamak yerine her yýl milyonlarca öðrenciyi sýnava girmek zorunda býrakmakta ve eðitim sistemini büyük ölçüde “sýnav odaklý” hale getirmektedir. Özellikle son yýllarda özel ders ve dershanelere olan ilgi azalmak bir tarafa hiç olmadýðý kadar yoðun olmuþtur. Öðrencilerin sýnava hazýrlanýrken yasadýklarý stres ve diðer sorunlar pek çok öðrenci ve öðrenci velisinin psikolojik bir baskýlanma yasamasýna neden olmaktadýr.
Okul öncesi eðitimden yükseköðrenime kadar tüm eðitim sistemi; bölgeler, okullar ve (SÜRECEK)
|
Av. Mehmet Demiroðlu ndan boþalan Akþehir Baro Temsilciliðine Av. Özgür Kaçar at