Her þey 2300 yýl öncesinin ilk Türk Devleti Hun Ýmparatorluðu’nun, kendi içinde bölünüp parçalanmasý ve daðýlmasýyla baþlar..Konar göçer bir hayatla, ehlileþtirdiði at üstünde hep göçebe yaþam sürdüren Türkler, ezelden Çin’in korkulu rüyasý olmuþ ve Çinliler diken üstünde yaþama korkusunu, 300 km. uzunluðunda “Çin Seddi” ni yaparak aþmaya çalýþmýþtýr. Korkunun ecele faydasý olmadýðý dönemlerde de türlü çeþit entrikalar çevirmiþtir..

         Hunlar’ýn önce ikiye sonra dört parçaya bölünmesi, yine bir baþka Türk Devleti’ni ortaya çýkarmýþ..Bugün adýný taþýdýðýmýz Türklük olgusu, “Göktürk Devleti”nin kurulmasýyla gerçekleþmiþ ve göçebe yaþamýn getirdiði bitmez tükenmez savaþlarla bu kez de “UygurDevleti”, tarihteki yerini almýþ..Doðu Türkistan diye bildiðimiz ve aynýsýnýn týpkýsý bayraða sahip olduðumuz kardeþlerimiz “Ana Yurdumuzu” dünden bugüne korumaya çalýþýyor ama olmuyor..50-60 yýl öncesi, baba yurdu Türkiye’ye göç etmiþ binlerce Türkistanlý’yý görebiliyorduk..Akþehir’de de yüzlercesi vardý.

         Deðiþik ve eskiye hiç benzemeyen yaþamlarýn gerisinde, yerleþik düzene geçme ve din olgusu önemli bir rol oynuyor..Uygurlar, kendi kaderlerini Çinlilerle iç içe yaþama biçiminde gerçekleþtirmek isterken onlarýn yerine devlet oluþturan Kýrgýzlar, Batý’ya yönelmeyi tercih etmiþ ve bugün ayrý bir baðýmsýz devlet olmayý baþarabilmiþtir. Tarihin daha derinlerine inmeden bugün geldiðimiz noktayý iyi algýlayabilmeliyiz..

         “Öyle One Minute demekle avunamayýz!”

         Hemen vurgu yapmak ve bir gerçeðin iyi anlaþýlmasýný saðlamalýyýz. Atatürk’ün bir Harbiyeli (Harp Okulu) ve “Türk Tarihi”ni en iyi bilen olduðunu, mutlaka algýlamalýyýz. Türklüðün Bin yýllýk Anadolu yaþamý, öyle pek kolay olmamýþtýr. Karahanlýlar, Gazneliler, Selçuklular ve 600 yýllýk Osmanlýlar, önünde sonunda gelip parçalanýp yok olma aþamalarýndan geçmiþtir.

         “Tarih sayfalarýndaki gerçekler, yok sayýlamaz!”

                                                              * * *              

         Yaþadýðýmýz 2000’li yýllar, Türkiye Cumhuriyeti’ni hep ön planda tutacak ve büyük adýmlar atmayý deðil, büyük devlet olma becerisini göstermemizi gerektirecektir. Yani, yüzümüzü yönümüzü, hiç arkamýza bakmadan Batý’ya çevirmemiz gerekecektir.

         Çin Halk Cumhuriyeti, (aslýnda totaliter bir rejimle yönetiliyor) 10 milyon kilometrekarelik yüzölçümü ve 1 milyar 200 milyonluk nüfusuyla insanlarýn bir karýnca misali kaynadýðý bir koca ülkedir. Bunu Türkiye’nin yüzölçümü ve nüfusuyla kýyaslama açýsýndan vurgulamýþ deðilim..Türkiye’yi en tepe noktasýndan yönetenler mutlaka biliyor ki, Faþist Mussolini Ýtalyasý ve Nazi Hitler Almanyasýna karþý kurulmuþ olan BM (Birleþmiþ Milletler) camiasý 200 kadar ülkeyi içine alsa da, beþ devletin oluþturduðu BM Konseyi Daimi Üyesi’nin istemediði hiçbir karar alýnamaz. Kim bunlar, Amerika, Rusya, Ýngiltere, Fransa ve Çin..Her zaman þapkayý önümüze koyacak ve düþünmek zorunda olacaðýz..Bu madalyonun bir yüzü, diðer yüzü ise ekonomik güç ki, en zor görünen bölümüdür.

         Türkiye ihracatýnda (mal satýþý) Çin’e sadece bir milyar dolarlýk mal satabilmekte ve Çin’den tam 15 milyar dolarlýk mal satýn almaktadýr. Öyle çer çöp oyuncak falan deðil, çoðu fason taklit üretim teknoloji satýn almaktadýr. Türkiye’de hemen her hanede bir Çin malý olduðunu þöyle bakarsanýz görebilirsiniz. Televizyon, telefon, fotoðraf malzemesi ve hatta otomobil, her köþede satýlmaktadýr. Kendi adýma diyorum ki, artýk Çin malý benim kapýmdan giremez!

         “Her Çinli, cebimizden 15 dolar almaktadýr!”

                                                                * * *                                 

         Dünya yüzeyinde, küçüklü büyüklü adý deðiþik, dili deðiþik, yaþam biçimi deðiþik birçok Türk Devleti var..1000 yýllýk Anadolu mirasýnda yaþayan son Türk Devleti olan Türkiye Cumhuriyeti, bir baba ocaðý olduðunun farkýndadýr.

         “Açalým kapýlarý, koþa koþa gelirler.”