“Cihanbeyli nahiyesinin Turgut adý altýnda, çok sayýda köyü içinde barýndýran bir parçasýnýn ahalisi Türkmen’di. Cihanbeyli nahiyesini gezmeye çýktýðým esnada bu Türkmen köylerini gezdim. Küçük büyük hepsinin sözlerini sohbetlerini iþittim. Teleffuz tarzlarý kulaða hoþ gelir; sýrf Türkçe kelimeleri inci gibi bir yere dizerek söylerler, bizim ekseriyetle birkaç kelimeyi bir araya getirerek söylediðimiz maksadý onlar bir kelime ile ifade ederler.

Türkmen kýzlarýnýn güzellikleri eskiden beri bilinir. Bu çöl ahularýnýn endam ve simalarýnda tenasüb ve cemâl titreþir durur.

Ahalisi ziraatle de meþgul olursalar da en büyük itinalarý koyuna, deveye, tiftik keçilerinedir. Develerine kira ile mal yükletip Ýzmir, Bursa, Mersin gibi uzak belde ve yerlere kadar sevkederler.

Kadýnlar kilim dokurlar. Dokunan kilimler pek aranýlan þeylerdi. Bizim zamanýmýzda kilim dokumasýndan baþka pek anýlmaya deðer üretimi yok gibiydi.”