Konya’da Milli Mücadele yýllarýnda Delibaþ Mehmet, Çumra ve Karaman`a baðlý köylerden  askeri kuvvet topluyordu. Sevkýyat memuru gibi topladýðý kiþileri bir süre askere gönderdi. Daha sonra Konya ve civarlarýnda sevilen Zeynelabidin Efendi aracýlýðýyla Ýstanbul Hükümeti, Delibaþ Mehmet`i kandýrdý ve Konya`yi ve milli kuvvetleri basmasý için görevlendirdi. Bunun üzerine Delibaþ, Çumra`yi basarak Konya üzerine yürüdü.

Delibaþ Mehmet, 3 Ekim 1920’de Uluýrmak mahallesi tarafýndan isyancýlarý ile birlikte Konya þehir merkezine girdiler. Þehre giren asiler çeþitli yerlere baskýnlar düzenlemeye baþladýlar. Bu baskýnlardan biri de Darülmuallim ve Askeri Rüþtüye Mektebi’ne yapýldý.

         Delibaþýn þehri bastýðý anlaþýlýnca mektebin kapýlarý sýkýca örtülüp, arkasýna kum torbalarý yerleþtirilerek savunmaya geçildi. Yapýlan müsademelerde okul penceresine mevzilenen talebeler daha önce Arapkirli Yüzbaþý Osman Nuri Bey’le mülazým ve mektep muallimi olan Celalettin Ali Bey’in Ýnceminare silah deposundan getirdikleri silahlarla asilere karþý altý saat süren bir direnme gösterdiler. Çarpýþma esnasýnda iki talebe yaralandý. Beklenmedik bir direnme ile karþýlaþan Delibaþ Mehmet mektep kumandaný olan Tenzil Bey’e haber göndererek teslim olmalarýný istedi. Nihayet eldeki cephanenin yetersiz, yiyeceðin bulunmamasý ve talebeleri de düþünerek ikinci gün teslim oldular. Talebelere dokunmayan isyancýlar Tenzil Bey ve diðer zabitlere, içlerinde Akþehirli Hoca Ahmet Efendi de olan hocalara hakaret ederek dövdüler ve tutukladýlar. Daha sonra buraya gururla gelen Delibaþ Mehmed, yaptýðý konuþmada mektebin adýný “Delibaþ Ýdadisi” koyacaðýný söyledi.

         Asiler, tutukladýklarýný adeta merkez hapishanesi haline çevirdikleri Piri Paþa Camii’ne getirdiler. Nitekim Akþehirli Hoca Ahmet Efendi, Tenzil Bey, Jandarma Yüzbaþýsý Nevzat, Komiser Muavini Rýfat, Teçhizat Ambar Müdürü Yüzbaþý Asaf Bey ile yakalanan ne kadar zabit, jandarma ve memur varsa burada bulunuyorlardý. Asiler bunlar hakkýnda idam kararý verdiler. Þehrin beþ saatlik uzaðýnda bulunan Çimenlik mevkiine götürdüler. Hemen hepsinin elbiseleri, ayakkabýlarý alýnmýþ, sadece “don-gömlek” býrakýlmýþlardý. Bir çoklarý yaralý vaziyette bulunuyorlardý.

Çimenliðe getirilen kafile asiler tarafýndan kurþuna dizilmek üzere iken Delibaþ Mehmet’e affedilmeleri için talepte bulunuldu. Talebi kabul eden Delibaþ Çimenliðe gelerek bir katliama engel oldu. Kafile Konya’ya getirilerek hükümet konaðýnýn bodrumuna hapis edildi.

Not:  “Tomurcuklanmayý dert edinmeyen aðaç; odundur.” fikri ile hareket ederek bütün tomurcuklarýn büyümesi için emek veren tüm öðretmen arkadaþlarýmýn öðretmenler gününü kutlarým.

Kaynak: 1- Avanas,  Ahmet, Milli mücadelede Konya, Ankara: Atatürk Araþtýrma Merkezi

      2-www.icericumra.com/hakkýnda/Milli-Mücadele-Yýllarý.html