Türk kadýnýnýn Türk tarihinde vatan uðruna yaptýðý mücadeleler anlatmak ve yazmakla bitmez.

            Müslüman Türk kadýnýnýn yavrusunu, “Ya þehit ol, ya gazi” ninnileriyle kundaklayýp büyütmekle baþlayan kutsal vazifesi, oðlunu davul-zurna eþliðinde askere uðurlamakla devam eder. Yavrusunun þahadet haberini metanet ve iftihar duygularý ile karþýlayan bu mübarek, eli öpülesi kadýnlar içinde þahadet geçerlidir.

            Evladýna “Ya þehit ol, ya gazi” temennisiyle cepheye yollayan bu analar, zamaný gelince bizzat cephede aktif görevler almýþ, savaþmýþ þehit ve gazi olmuþlardýr. Geçmiþteki zaferler, elbette ki, beþikleri nur yüzlü analar tarafýndan sallanan, bu analar tarafýndan vatan, millet, bayrak aþkýyla yetiþtirilen vatan evlatlarýnýn eseridir. Ancak bu zaferlerde kadýnlarýmýzýn, analarýmýzýn kahramanlýklarýný büyük bir saygýyla yâd etmemiz gerekir.
            1919 yýlýnda Türk Milleti, tarihinde görülmemiþ karanlýk bir döneme, esaret dönemine girmiþti. Vatanýn her karýþ topraðý düþmanlarca iþgal edilmiþ, istiklali elinden alýnmýþ yýllardý, o yýllar.

            Bu yýl ayný zamanda düþmana karþý onurlu bir direniþin baþladýðý, milli uyanýþ ve þahlanýþýn gönülleri tutuþturduðu, vataný ve istiklali kurtarmayý amaçlayan Kuva-yý Milliye ruhunun, Milli ruh ve þuurunun filizlendiði yýllardý.

Yunan’ýn Ýzmir’i iþgali, Anadolu’da savunma ruhunun uyanmasýna ve Kuva-yý Milliye bilincinin oluþmasýna neden olmuþtu. Kuva-yý Milliye Yunan iþgaline karþý milletin ruhunda yarattýðý bayrak, vatan, ezan mücadelesiydi.

Bildiðiniz gibi Milli Mücadele, ilk zamanlarda düzenli askeri birliklerle yapýlmadý. Kadýnýyla, erkeðiyle, yaþlýsýyla, genciyle kalbinde vatan, bayrak, iman taþýyan her Türk evladýnýn fedakârlýklarýyla baþladý.

Bu yýllarda özellikle kadýnlarýmýzýn gösterdiði kahramanlýklar, Kurtuluþ
Savaþýmýzýn dinamosu oldu.

Akþehir’de Büyük Taarruz hazýrlýklarýnýn sonuna yaklaþýldýðý dönemlerde ordunun 2. Grubu yürüyüþe baþlayacaktý. Ancak yüzlerce at, katýr, öküz, eþek silah ve malzeme taþýmak için vardý. Su yoktu. Menzil komutaný kaybolmuþtu.

Üç gün sonra döndü. 2.Grup Komutaný Selahattin Adil Bey patladý.

            “-Nerelerdeydin?”
            Menzil komutaný anlatmaya baþladý.

            “-60 saattir at üzerindeyim. Bütün dað köylerini dolaþtým. Yeteri kadar testi, kýrba, tulum, fýçý ve araba buldum.”

            Ertesi gün Akþehir Pazaryeri dað köylerinden gelen kaðný ve at arabalarý ile dolmuþtu.

            Komutanlardan biri erkekler nerde diye sorunca, bir kadýn “_Erkekler
cephede beyim, yaþlýlara da biz kýyamadýk, biz geldik.”dedi.

            *_Türk kadýný yine imdada yetiþmiþti._*

2 grup hemen hareket ederek, cephenin sol kanadýndaki yerini aldý.