Eðitim toplum yapýsýný yansýtýr; toplum da eðitimde ifadesini bulur. Karþýlýklý gerçekleþen bu etkileþim göz önüne alýndýðýnda, eðitim ve toplum arasýndaki karþýlýklý iliþkiler, eðitime toplumun damgasýnýn vurulmasýna sebep olduðu gibi, toplum da eðitim yoluyla kazandýrýlmaya çalýþýlan kimliði edinir. Bu süreçte bireyin yaþadýðý çevreyi oluþturan toplum ve bireyin topluma uyumunda temel rolü üstlenen eðitimden beklenen, mevcut deðerleri aktarmakla birlikte, yeni deðerler ortaya çýkarmak ve mevcut deðerleri zamana ve ihtiyaçlara göre yeniden tanýmlamak olmalýdýr.

Milletlerin yaþayýþ ve düþünüþüne ait bütün deðerlerini tarihi süreç içerisinde nesilden nesile aktaran ve geliþtiren öðretmenlerdir. Bu yüzden geleceðini güvence altýna almak isteyen toplumlarýn en büyük yatýrýmlarý eðitime olmaktadýr. Eðitime gereken önemi veren toplumlarýn geleceðe daha güvenli ve saðlam bakabilmek isteyen toplumlar olduðu görülmektedir. Bu tür toplumlar eðitim yoluyla geleceðin bireylerini yetiþtirme yolunda gerekli çabayý göstermektedirler. Kendine güvenen, giriþimci, karar verebilen ve kendi karlarýný uygulayabilen, sorgulayan, eleþtiren, üreten, kendi ayaklarý üzerinde durabilen, baþkalarýna baðýmlý yaþamayý istemeyen, özbenliðini kaybetmeden deðerlerini ve kültürünü geleceðe taþýyabilen bireyler bu toplumlarýn eðitim yoluyla yetiþtirmek istediði bireylerdir. Bunun gerçekleþtirilmesi için de öðretmenlerimize büyük iþ ve sorumluluklar düþmektedir. Öðretmenler, geleceðin bireylerini yetiþtirmesi, toplumun deðerlerini çaða ve geleceðe dönük anlam ve iþlevlerle donatmasýyla mümkün olmaktadýr. Deðerlerin mevcut ortama ve çaða cevap verecek anlam ve iþlevselliðe kavuþturulmasý birey ve toplum saðlýðý açýsýndan önemlidir. Sosyal kontrol mekanizmasý görevi üstlenen deðerlerin bu iþlevi en iyi bir biçimde yerine getirebilmesi, toplum yapýsýnda meydana gelen deðiþime ve yeniliklere göre yeniden tanýmlanmasý gereðini de beraberinde getirmektedir. Toplumun özdeðerlerini ve kültürünü öðrencilerine yansýtamayan ve veremeyen öðretmenler, gelecekte ortaya çýkacak olan gençliðin dejenerasyonuna engel olamayacaklardýr.

Ýyi eðitim almayan toplumlar da kaos ve huzursuzluk vardýr. Ve bu huzursuzluklar deðiþim geçirerek sürekli hale gelir. Bu da toplumda gerginlik ve ahlak çöküntüsüne sebep olur.Çünkü; toplumlarý ayakta tutan bir takým deðerler vardýr. Eðer milli benliðini gelecek kuþaklara aktaramamýþ ve kültüründen bihaber bir nesil yetiþtirilmiþse o milletin geleceði karanlýktýr, felakettir. Bunu yapacak olanlar da öðretmenlerdir.
           Bunun farkýnda olan ülkeler eðitimi ve öðretmeni ön plana alarak yatýrýmlarýný bu doðrultuda yapmýþlardýr. Öðretmene farklý deðer ve önem vererek onlarýn yolunu açmýþlardýr. Onlar biliyorlar ki, bir milletin geleceði, sadece savaþla ve ya ekonomiyle kazanýlmaz; kültürel mirasýn da korunmasý ve geleceðe taþýnmasý gerekir. Geçici ve kýsa vadedeki önlemler gençlerin gücünü kýrmakta onu mutsuzluða ve karamsarlýða itmektedir. Oysaki kültürel bazda saðlam atýlan temellerin ömrü daha uzundur.

Kýsacasý, bir ülkenin korunmasýnda silahlý kuvvetler ne denli önemliyse, milletlerin bekasý için eðitim ve öðretim de o denli önemlidir. Bir ülkenin kalkýnmýþlýðý ne denli ekonomiyle baðlantýlý olsa da aslýnda bunun altýnda yatan temel deðer, o milletin eðitime verdiði öneme baðlýdýr.