|
“Ýnna lillahi ve inna ileyhi raciun”
…Nihat Amca!
…“Sapantaþý”, “Çapari”, “Toplu Ýðne”, “Þut”, “Seyir Defteri” ve “ÞEHÝR’den MEKAN’dan ÝNSAN’dan” …
Gün geldi “Sapantaþý” ile haksýzlýðý, yalaný, riyayý, bedbahtlýðý, berbatlýðý ve ilgisizliði vurdu; gün geldi “Çapari” ile mazlumun, ezilmiþin, fakir gurebanýn, haklýnýn ve bikeslerin elini tuttu.
Gün geldi “Toplu Ýðne”yi þiþen derilere, habis urlara ve geri kafalýlara batýrdý..
Zaman zaman çeþitli zümre ve zevat’a “Þut” atarak, Akþehirliyim deyip kalede duran, ancak top gelirken kolunu dahi kýpýrdatmayanlara gol attý... “ÞEHÝR’den MEKAN’dan ÝNSAN’dan” bir panaromaydý zaten; Akþehir’den, Akþehirli’den, Akþehirli olmak isteyen, Akþehir’e emek veren ve Akþehir’den ekmek yiyenlerden bahsetti.
Kýsacasý Nihat Amcam, adý ne olursa olsun her köþesine bu memleketin ve insanlarýnýn dertlerini, sevinçlerini, sorunlarýný, mutluluklarýný, tarihlerini doðru bildiðince yýllar yýlý yazdý durdu.
Hafýzasý muhteþemdi; dünü iyi bilir, geçmiþten örneklemelerle geleceðe ýþýk tutardý. Hatýr gönül bilir, dert dinler, ayrýca da kadirþinastý. Esnafýn sorunlarýný, iþverenin serzeniþlerini, iþ isteyenlerin isteklerini siyasi fikrine bakmaksýzýn yýllarca köþelerine taþýdý durdu. “Akþehir’e Hizmet Bir Ýbadettir” sloganý ve anlayýþýyla çalýþtý, çabaladý.
Ve nihayet her fani gibi o da, bu dünyadan uçtu gitti. Pazar günü sevenlerinin omuzlarýnda ebedi istirahatgahýna çekildi. Yoldaþý, sýrdaþý ve gönüldaþý Ahmet’in yanýna… Her ikisi de nur içinde yatsýn.
Son arzusu, son vasiyeti; “cenazemi ‘Gavur Ýmam’ kaldýrsýn, namazýmý da O kýldýrsýn” . Öyle de oldu.. Bir Pazar sabahý Gavur Ýmam’ýn kapýsý çalýndý ve vasiyeti aktarýldý. Nihat Amcamýn vasiyetiydi; elbette yapýlacaktý. Son vasiyet de yerine getirildi ve her mevtada O’nun da söylediði dua ile uðurlandý.
“Ýnna lillahi ve inna ileyhi raciun”
Kabrin pür-nur, mekanýn Cennet olsun Nihat Amca!
|