|
Ölüm hayata dâhildir aslýnda; hayatýn bir parçasýdýr bir baþka açýdan bakarsak… Ayrýlýk yönüyle dikkate alýndýðýnda ölüm bir anlamda hayattan mezun olmaktýr; fakat asla ve asla bir son deðildir. Büyük Þair Yahya Kemal ne güzel ifade etmiþ bazýlarýna ürkütücü gelen bu gerçeði: “ölüm âsûde bahar ülkesidir bir rinde/gönlü her yerde buhurdan gibi yýllarca tüter./ve serin serviler altýnda kalan kabrinde/her seher bir gül açar; her gece bir bülbül öter”
Hayatla ölüm birbirine zýt kavramlar olarak görülse de aslýnda biri diðerinin sonucudur. Zahirde biri ýþýltýlý, öbürü karanlýk görülse de birbirinden ayrýlmaz hayatla ölüm… Onun soðukluðuyla irkiliriz çoðu zaman… Bir türlü kabullenemeyiz yakýnlarýmýzýn sonsuzluða göç ediþini. Lakin ölüm de hayat kadar bize yakýndýr ve bir o kadar da gerçektir. Son istasyondur o kýsa hayat yolculuðumuzda... Bu yolculuðun gidiþ bileti olsa da dönüþ bileti yoktur biline!... Bizler inanan insanlarýz. Biliriz ki “inna lillahi ve inna ileyhi raciun” “O’ndan geldik; O’na döneceðiz”
Dostlarýn hayattan göç ediþi, bizi ölüm üzerine düþünmeye sevk ediyor. Öyleki çok sevdiðin bir dostun ölümü ile hayatýn ne kadar yalan olduðu hissi o kadar aðýr basýyor ki… gerçek olanýn ise; hoþ bir sada býrakmak olduðu...Ýþte; gerçek bir dost, bir arkadaþ, bir baba.. idi Ahmet (Þener) Amca. O’nu uðurlayalý beþ yýl olup altýncý yýlýna girdi ama hala alýþamadýk yokluðuna. Bir büyük deðerini kaybetti aslýnda Akþehir ve bizler. O; hoþgörülüydü, insan sevgisiyle yüreði pýr pýr eden bir insandý. Bilgeydi, danýþmandý, iþinin ehliydi, doðruydu, çalýþkandý.. ve insanda olmasý gereken tüm erdemlerle bezenmiþ biriydi.
26 Kasým 2004 te ayrýldý aramýzdan büyük duayen. O, Akþehir’in son yarým yüzyýlýný kalemiyle aktardý okurlarýna. Kah kalemiyle , kah yüreðiyle seslendi Akþehir’e ve ülkeye. Ses oldu, kulak oldu, yürüyen ayak tutan kol oldu..
Kelimenin tam anlamýyla bir babaydý; Akþehir sevdalýsýydý. Dosttu, yoldaþtý… Son nefesine kadar gazeteci kimliðini ve heyecanýný yaþadý ve yaþattý. Akþehir’le yattý Akþehir’le kalktý.. ve þimdi Akþehir’in baðrýnda yatýyor; ruhuna binlerce fatiha sevgili Ahmet Amca…
Bu yýlki vefat yýldönümün bana biraz daha aðýr geldi Ahmet Amca. Bugün Arefe.. ve yarýn Bayram. Dedim ya alýþamadýk bir türlü yokluðuna Ahmet Amca. Bugün ve yarýn… belki ellerinden öpemiyorum, belki bayramýný kutlayamýyorum ama emin ol ki; seni hiç unutamýyorum.. ve sana dualarýmla birlikte Yasinler,Tebarekeler ve fatihalar gönderiyorum..
|