|
Ben gürültü canavarý: Ben insanlarý çýldýrtmak için elimden geleni yaparým. Benim iþim huzur kaçýrmak, benim derdim huzur bozmak… Ýþimi de çeþitli zaman, mekân ve deðiþik yöntemlerle gerçekleþtiririm. Nasýl mý?
Ben mobilete binerim. Önce egzoz’un susturucusunu söker, arkama benim gibi birini daha bulur, var gücümle de nara atarým. Özellikle geceleri piyasaya çýkar, yürüyüþ yollarýný yarýþ pistine çeviririm. Balkonunda oturan insanlarýn çay içip sohbet etmelerine hiç dayanamam. Onlarýn içtikleri çaylarý burunlarýndan getirir, mobiletimin çýkardýðý sesle kulaklarýný, beyinlerini týrmalarým. Benim gibi düþünenlere haber salar bir gurup halinde saatlerce gürültü yaparak mahalle sakinlerinin huzurunu kaçýrýrým. Bu bizim en büyük zevkimizdir. Polis otosunun tepe lambasýný görünce sokak aralarýna dalarýz. Zaten motorumuzun ne plakasý ne de lambasý vardýr.
Ben düðün yaparým. Önce çeþitli malzemelerle yolu trafiðe kapatýr, araç geçiþini önlerim. Sonra masalarý sokak ortasýna atar, müziðin sesini sonuna kadar açarým. Þiþelerin dibine vuran arkadaþlarla yýkýlýncaya kadar felekten bir gün çalarým. Þehirde oturduðumu unutur, mahallede küçük çocuk, yaþlý ve hasta olduðunu düþünmem. Bilakis mahalleliyi rahatsýz etmekten kývanç duyarým. Öyle ya, gün benim günümdür, baþkasýnýn rahatsýzlýðýndan bana ne?
Ben sünnet yaparým. Benim kimden aþaðý kalýr yaným var? Sünnet dediðin düðünü aratmamalý. Hem sazlý-sözlü olmalý, hem alkollü. Sýra sýra arabalar dizilmeli, uzun bir konvoy oluþturup “vay be ne kalabalýk” dedirtmeliyim. Sonra bütün arabalar düdük, korna, klakson (her ne kadar uyarýcý varsa) ortalýðý inin inim inletmeli. Böylece ortaya çýkaramadýðým bazý duygularýmý tatmin etmeliyim.
Ben araba kullanýrým. Hem de son sürat; susturucu kullanmam, hýz sýnýrý nedir bilmem. Arabanýn pencerelerini açýp gecenin bir yarýsýnda yüksek sesle müzik dinlemek en büyük zevkim. Daha doðrusu amacým müzik dinlemek deðil, mahalle sakinlerine müzik nasýl dinlenir; onu göstermek. Bir arkadaþýmý yanýma alacaðýmda evinin ziline deðil, arabanýn kornasýna basarým ki herkes beni görsün, farkýmý fark etsin.
Ben daha ne kýlýklara girer, insanlarýn ruh ve psikolojik yapýlarýný bozarým. Ama vaktim yok ki; sokaklar, yollar beni bekliyor. Siz okurlarýma tavsiyem: Kabahatler Yasasý yürürlükte ama icraatlar yine benden. 155’i falan arayýp da zaman öldürmeyin. Zaten tepe lambasýný yakarak gelen görevliler, biz haþarata diyor ki: “Biz geliyoruz, bir köþeye gizlenin; biz gittikten sonra icraatýnýza devam edersiniz”.
Gerçek sakinliði, toplum içinde yaþamayý bu gidiþle ancak Nasreddin Hoca’nýn yanýnda görebileceðiz.
|