Tarihi soykýrýmlarla dolu Batý nýn Ýslam coðrafyasýnda uyguladýðý vahþet bugün örtbas edilmeye çalýþýlýrken yeni soykýrýmlar için de zemin hazýrlanýyor. Vahþet tarihine en iyi örnek ise Fransa nýn, 132 yýl boyunca bir sömürge olarak kullandýðý Cezayir deki soykýrým sahneleridir.

Cezayir, 1830 dan 1962 ye kadar yani toplam 132 yýl süreyle Fransa nýn iþgalinde kaldý. Fransýz iþgali sýrasýnda milyonlarca Cezayirli nin katledildiðini tarih kitaplarýnda görüyoruz. 132 yýllýk iþgal sýrasýnda Cezayirliler çeþitli zamanlarda baðýmsýzlýk savaþlarý verdi. Bunlarýn þiddetlisi 1954-1962 yýllarý arasýndaki Büyük Baðýmsýzlýk Savaþý dýr.

Bu süre içinde Cezayir halký da kesintili olarak baðýmsýzlýk savaþlarý verdi. En þiddetli savaþ ise 1954-1962 arasýnda gerçekleþtirilen büyük baðýmsýzlýk savaþýdýr. Bu süre içinde Fransýz iþgalciler 1,5 (bir buçuk) milyon Cezayirliyi hunharca þehid ederken milyonlarca insaný ya evsiz býrakmýþlar ya da kendilerine köle olarak kullanmýþlardýr.

Fransýz iþgal güçleri Cezayir halkýnýn direniþini kýrmak ve baðýmsýzlýk yanlýsý direniþe destek vermesini engellemek amacýyla askeri, siyasi, dini, kültürel ve ekonomik her baský yolunu denediler. Kültürel yönden halkýn Müslüman ve Arap kimliðini yok etmek amacýyla baský yaptý, Arapça ve Berberice yerine Fransýzca yý hakim kýlmak için uðraþtýlar.

Yerli halktan gasp edilen araziler göçmenlere verildi. Bu þekilde toprak daðýtýmý 1930 a kadar sürdü ve 23 milyon dönüme ulaþtý.

1945 senesi Aðustos unda savaþýn son bulmasý münasebetiyle düzenlenen gösteriler sýrasýnda Cezayir bayraðý taþýyan yerli halk Fransýz iþgalcilerin bu denli þiddetli tepki göstereceðini tahmin etmemiþti herhalde. Fransýzlarýn öfkesi yatýþýp katliam durduðunda 40 bin Cezayirli ölmüþtü. Bu olaydan sonra baðýmsýzlýk ilanýna kadar Cezayir Fransýzlarýn kabusu oldu adeta. Fransa sergilediði olanca vahþet tablolarýna raðmen -ki yöntemler arasýnda direniþçileri yakalayýp uçaklara doldurduktan sonra havadan atmak v.s. de vardý- istediði sonucu alamadý. Kasým 1954 te baþlayan son direniþ dalgasý 1962 te ateþkesle noktalandýðýnda baðýmsýzlýk uðruna bir buçuk milyon Cezayirli hayatýný kaybetmiþti. Öte yandan Fransýzlarýn Cezayir deki katliamlarýnýn yaný sýra iþgal ettikleri, Benin, Burkina-Faso, Cibuti, Çad, Gabon, Gine, Kamerun, Komor Adalarý, Moritanya, Nijer, Senegal ve Tunus ta da bir çok katliam yapmýþ ve katliama göz yummuþtur.

Ýsrail, 1954 yýlýndaki ayaklanmadan önce de Cezayir deki geliþmeleri çok yakýndan izliyordu. Özellikle MOSSAD, Cezayir de geliþen baðýmsýzlýk hareketini yakýn takibe almýþtý. Ayaklanma ile birlikte de Ýsrail, Fransýz sömürge yönetimine aktif destek vermeye baþladý. Ýsrailli askeri uzmanlar, gerilla savaþý konusunda tecrübesiz olan Fransýz birliklerine özellikle de gerilla savaþýnda helikopter kullanýmý konusunda eðitim verdiler. S. Steven in yazdýðý The Sypmasters of Israel adlý kitabýnda, Fransýz birliklerini eðitmek için iki Ýsrailli generalin Cezayir e gittiðini söylüyor. Bu iki general  oldukça tanýdýk isimlerdi: Ýzak Rabin ve Haim Herzog, yani Ýsrail in eski baþbakaný ve eski cumhurbaþkaný. Cezayir de 1 Kasým 1954 te baþlayan özgürlük hareketi 19 Mart 1962 de ilan edilen ateþkese kadar devam etti. Yaklaþýk yedi buçuk yýl. Bu zaman zarfýnda 1.5 milyon Cezayirli þehit edildi. Diðer bir deyiþle savaþ süresince günde ortalama 557 Cezayirli katledildi.

Ulusal parlamentolardan yasa çýkararak, bilim adamlarýnýn, tarihçilerin, araþtýrmacýlarýn ve düþünen insanlarýn tarihsel gözlem ve sorgulama yoluyla gerçeði araþtýrmalarýna engel olmak, kökü geride kalan çaðlara kadar uzanan bir düþünce zorbalýðýndan baþka bir þey deðildir.