Memleketlerinden kalkýp Van ýn çocuklarýna ýþýk olmak için yola çýkmýþlardý. Hepsi hayatýnýn baharýndaydý, genceciklerdi; yýllarca tayin bekledikten sonra Milli Eðitim’in neferi olarak Van’a atanmýþlardý...

Tayin sevincinin ardýndan gelen yeni görev yeri heyecanýný ve yeni öðrenciler için çarpan kalpleri 7.2’lik bir deprem durdurdu. Onlarý arkalarýnda býraktýklarý gerçek ama acý hikayeleri ile topraða verdik
Yýllarca atamalarýný bekleyip de atandýklarýnda sevinç gözyaþlarýna boðulmuþlardý. Kendilerini bekleyen acý kaderden habersiz depremin alýp götürdüðü öðretmenlerin her biri arkalarýnda hüzünlü bir hikaye býraktý.

63 tane ilim irfan neferi.. Bir çoðu ilk kez öðretmen olarak kutlayacaklardý günlerini. Ýlk kez alacaklardý öðrencilerinin ellerinden, bugüne kadar öðretmenlerine verdikleri gülleri. Ýlk kez yaþayacaklardý 24 Kasým Öðretmenler Günlerini.

Kimi yalnýz, kimi eþiyle, kimi de çocuðuyla koyun koyuna gitti topraðýn altýna. 25 yaþýndaki Emel Çiler Türkoðlu, eþiyle birlikte enkaz altýnda yaþamýný yitirdi. 2009 yýlýnda bitirdi okulunu, 2010’da görev baþý yaptý ve ayný yýl Oktay’la evlendi. Oysa ki ne zorluklarla okumuþtu Emel?

Özlem Burma.. 6 aylýk oðlu Metehen ile yan yana, koyun koyuna gömüldüler, ayný mezara kondular.

9 yýl atama bekleyip de 1,5 aylýk öðretmene ne demeli ya? Sibel Umaç; 32 yaþýna gelmiþti ama öðretmenliðe yeni adým atmýþtý. Geride öðretmen bir eþ ve 4 yaþýnda Deniz’ini býraktý.

Ya Melike Atman? Anne babasýný Dinar depreminde kaybetti ve 5 yaþýnda öksüz ve yetim kaldý. Melike Öðretmen’in bedeni, bu kez deprem enkazýn altýnda kaldý.

Öðretmen Esra Lap, eþi Polis Süleyman Lap ve 2 aylýk oðullarý Sami Yiðit ile birlikte uðurlandýlar ebediyete...

Ve daha niceleri..

Hepsi hayatýnýn baharýndaydý, genceciklerdi, yýllarca tayin bekledikten sonra eðitim neferi olarak Van’a atanmýþlardý. 7.2’lik depremde soldular…

Kimi henüz ilk maaþýný almýþ fakirlere ve öðrencilere daðýtmýþ, kimi ilk maaþýný anacýðýna göndermiþti. Anam artýk merdiven temizlemesin, evlere temizliðe gitmesin diye…

Kimi için Kurban Bayramý ilk sýlaya geliþ olacaktý; el öpecek, hayýr duasý alacaktý.. Kimi hediye olarak babasýna kurbanlýk parasý verecekti. Kimi de niþan yapacaktý bayram tatilinde..

Herkesin bir hesabý vardý. Ama Allah’ýn hesabý daha büyüktü. Þehit olarak yanýna almak istedi belki de onlarý.

Evet; Memleketlerinden kalkýp Van ýn çocuklarýna ýþýk olmak için yola çýkan öðretmenler... Sizlere bu buruk 24 Kasým Öðretmenler gününde rahmet diliyorum, ailelerine sabýr diliyorum. Rütbeniz þehadet, mekanýnýz Cennet olsun diyorum.