Bayramlar, insanlarý birbirlerine baðlayan, sevgi ve saygýnýn tezahür ettiði, hatýrlarýn sayýldýðý ve yüzlerin güldüðü özel günlerdir. Bayramlar, küs olanlarýn barýþmalarý için güzel bir bahanedir. Sonra yalnýzlýktan þikâyetçi olan yaþlýlar için  günlerin ve evlerin kalabalýklaþmasýdýr. Çocuklarýn, giyim kuþamýnýn yenilenmesidir ve doðal olarak onlarýn sevinçlerine sevinç katýlmasýdýr.

Hayatýn günlük koþuþturmacasýndan, birbirlerine yeterli zaman ayýramayan insanlarýn, bir araya gelip hal hatýr sormasýdýr bayramlar. Gönül birlikteliklerinin ve akrabalýk iliþkilerinin saðlamlaþtýrýlmasýdýr. Düþmanlýklarýn ve kýrgýnlýklarýn unutularak, gülücüklerin ve tebessümlerin daðýtýlmasýdýr. Kýsacasý bayramlar; insanlarýn yalnýz yürüdüklerini sandýklarý yolda, önünde, arkasýnda, saðýnda ve solunda, baþkalarýnýn da olduðunu fark etmesidir.

 
Kimimiz için buruktur bayramlar; ailemizden, dostlarýmýzdan, akrabalarýmýzdan, kýsacasý sevdiðimiz insanlardan bir veya birden fazlasý yoktur yanýmýzda. Annesiz ya da babasýz ve ya öksüz ve yetim. Ýþte o an çöker hüzün. Teselliyi üç Kulhü bir Elham okumakta bulur gidebilene mezarlarýnýn baþýna.

Bayramlardýr bize hissettiren o yokluklarýn parmak izlerinin burnumuzun üzerinde gezindiðini. Burnumuzun direði sýzlar, yoklarýn yokluðunda. Evet, bayramlar bazen buruktur ama  hep buruk kalmaz ya; þenlenir sokaklar rengarenk elbiseler içindeki minik bedenlerle.  Hem ne de yakýþýr o bayramlýk, bayrama!… Bayramlýklarýný giymiþ çocuklarýn ellerinde þeker torbalarý koþuþturulur sokaklarda, bir o yana bir bu yana…
Ýþte bir bayram daha geliyor. Deli olmak ya da akýllý olmak fark etmiyor. Bayram, hepimizin bayramý, bayram hepimize geliyor.

 Bayramýnýzýn þeker tadýnda geçmesi dileklerimle; nice bayramlara…

Tüm þehit annelerin ve babalarýn bayramýný kutluyor; ciðerpareleri olmadan geçirecekleri bu özel günde tüm acý ve özlemlerine kalbi duygularýmla ortak oluyor, ellerinden öpüyorum.