Þehiriçi ulaþýmda sýkça rastladýðýmýz motosikletler, çoðu zaman ses duvarýný aþýp insanýn sabrýný da taþýrýyor. Aþýrý gürültüye neden olan bu araçlarýn sayýsýnýn artmasý da, vatandaþý çileden çýkarýyor. Gün boyu bu gürültü peþimizi býrakmýyor. Özellikle, geceleri hatta gece yarýsýndan sonra, sokaklarý keyfi arþýnlayan bu motosikletli sürücüler, bize uykuyu haram ediyor.

Ben mahalle sakini olarak þu sýcak ve bunaltýcý günlerde ne pencere açabiliyor, ne de balkona oturup iki yudum çay içebiliyorum. Ben sadece Koþuyolu olarak tabir edilen Tümgeneral Ömer Þarlak Caddesi’nden bahsediyorum. Akþehir’in diðer cadde ve sokaklarý da buradan pek farklý deðil zannedersem. Çünkü bu canavarlarýn sesinden þikâyet etmeyenimiz yok ki. 24 Aðustos Bulvarý’ndaki meskun vatandaþ da ayný dertten muzdarip, Hýdýrlýk Caddesi üzerinde oturan da..

Egzozunu çýkartarak gürültü yapaný mý söyleyeyim, son sürat geçeni mi söyleyeyim, yoksa motorun önünü kaldýrarak tek teker üzerinde gidenimi söyleyeyim ve ya belli bir noktada buluþup start vererek toplu yarýþ yapaný mý, bilmiyorum. Ama Akþehir’in genelinde belki de ülkenin genelinde bu ve buna benzer sorunlar var.

Ýçinizden birileri kalkar “ya bunlar genç, hoþ görmek lazým” derse bu kadar gürültü karþýsýnda duyarsýz kalabiliyor ve normal karþýlýyorsa ve de bu tür edepsizlikleri uyarmýyorsa “pes doðrusu” derim. Yahu benim psikolojim, fizyolojim, benim saðlýðým bozuluyor. Sonuçta bu iki tekerlekli canavarlarýn sesleri; sinir, saldýrganlýk, hipertansiyon, yüksek stres, kulak çýnlamasý ya da kulak uðuldamasý, duyma kaybý, uyku bozukluklarý gibi pek çok sonuç doðurabiliyor. Bu rahatsýzlýklar içerisinde stres ve hipertansiyon ciddi saðlýk sorunlarýna neden olabilirken, kulak çýnlamalarý ve uðuldamalarý unutkanlýk veya ciddi ruhsal bunalýmlara, kimi zaman ise panik ataklara neden olabiliyor.

Herkesin gözlemi þu: Ýþine aþýna mobiletliyle motosikletiyle giden vatandaþ kendini belli ediyor. Zaten onun motor sesinden de rahatsýz olan yok. Motosikletlerin egzozlarýný geniþletiyorlar, deliyorlar; bu yüzden gereðinden çok fazla gürültü çýkarýyor. Bizim þikayetimiz derdimiz bunlarla. Hastamýz var, çocuðumuz var, taziyemiz var. Ýnsanlýk hali çocuklarýmýz sýnavlara hazýrlanýrken bile motor gürültüsü eþliðinde ders çalýþmak zorunda kaldý. Bu motosikletlerin ne kaský var, ne ehliyeti, ne de birçoðunun ruhsatý var! Bunlarýn sýký bir þekilde denetlenmesi lazým. Arada bir denetim yapýlýyor ya inanýn o gün bir baþka oluyor ortalýk. Eðer sakinlik varsa anlarým ki motosikletler denetleniyor. Kimse gücenmesin darýlmasýn ama hakikaten psikolojim bozuldu. El-Ýnsaf Yahu!

Akþehir küçük bir kent; mobese’miz de var þükür. Biraz denetim diyoruz. Neden denetim diyoruz, hatta ceza diyoruz. Çünkü milletimiz denetimden, cezadan anlýyor; eðitim dilinden, gelenek anane ve görenekten (sözüm onlara) anlayan yokki.