|
Yaþadýðýmýz þu asra bir bakýn Allah aþkýna! Hele ki ailemize, ülkemize, Orta Doðu’ya, Kuzey Afrika’ya, Filistin’e, Afganistan’a… Ýslam Alemi kan revan içinde. Þiddet; kültür, inanç, ýrk ve coðrafya tanýmaksýzýn bütün dünyayý kasýp kavuruyor. Hemen her günümüzü, zulüm, cinayet ve haksýzlýklara þahit olmanýn vicdanýmýzda açtýðý yaralar ve yüreðimizde býraktýðý sýzýlarla yaþamaktayýz.
Suyun topraktan çekilmesi gibi, merhamet de insanlýðýn vicdanýndan hýzla çekiliyor. Merhametin açtýðý boþluðu; þiddet, öfke ve zorbalýk doldurmakta. Ahlaki yozlaþmalar ve vicdani duygulardan yoksunluk hayatýn her alanýnda gün geçtikçe artýyor. Ýnsanlýk bu hengâmede var oluþ ve yaratýlýþ hikmetinden uzaklaþýyor.
Gerçekten bugün evimizde, sokaðýmýzda, iþyerimizde, uzak ve yakýn çevremizde merhamete ne kadar da muhtacýz. Evladýmýz bizden þefkat ve merhamet eli bekliyor. Ailemiz, arkadaþýmýz, komþumuz, yetimlerimiz, yaþlýlarýmýz, gençlerimiz, engellilerimiz, fakir ve fukaramýz hatta tahrip edilen çevremiz bile bizden merhamet beklemektedir. Dünyaya gözlerini açmadan katledilen bebekler, yalnýzlýða terk edilmiþ anne-babalar, sokaklarý mesken edinmiþ sahipsiz çocuklar, kurþun ve bombalara hedef olan masumlar, derin bir ýstýrapla “merhamet eli nerede?” diyorlar…
Oysa; “Komþusu açken tok olarak sabahlayan bizden deðildir”, “Küçüklerimize sevgi, büyüklerimize saygý göstermeyen bizden deðildir..”, “Haksýz yere bir serçeyi öldürenden Cenab-ý Allah kýyamet gününde hesap soracaktýr” buyurmamýþ mýydý merhamet peygamberi?
Müslümanlar olarak rahmet ve merhameti prensip edindiðimizi ilan için, Allah’ýn Rahman ve Rahim sýfatlarýný zikirle baþlarýz, her söz ve her iþimize… Gönüllere sirayet eden rahmet, kâinatý ve içindeki her þeyi kucaklayan bir merhamete dönüþür. Böyle bir gönül, sadece insana deðil; bitkiye, hayvana hatta eþyaya merhamet nazarýyla bakar. Karýncayý dahi incitmenin merhametsizlik olduðunu bilir. Gerçek þu ki, ilahî rahmetin tecelli etmediði yürekler merhametten yoksundur. Merhametsiz gönüllerde sevgi, þefkat, ülfet ve insaf bulunmaz. Nitekim, her davranýþýyla bizlere rehber olan Âlemlerin efendisi; “Merhamet ancak kalbi katýlaþmýþ inançsýz bedbahtlarýn kalbinden kaldýrýlmýþtýr.” buyurarak bu acýnasý duruma dikkatlerimizi çekmektedir. Öyleyse insanlýk olarak bugün, topyekûn bir yürek terbiyesine ve merhamet eðitimine ihtiyacýmýz vardýr. Önce kendi nefsimizi, kendi yüreðimizi terbiye etmemiz gerekir. Sonrasýnda en küçük varlýktan ve en yakýnýmýzdan baþlamak üzere o gönüllere su serpecek inançlarýmýzdaki güzelim haslet ve deðerleri tüm insanlýkla buluþturabilelim.
Geliniz, merhameti tüm iliþkilerimizin odaðý yapalým… Yapalým ki; yavrularýmýz, bir çiçeðe, bir hayvana, tabiata ve insana merhamet nazarýyla bakabilsin… Muhtaca merhamet elini uzatabilsin… Elimiz; mazlumun, sahipsiz, yetim ve öksüzün baþýný þefkatle okþayabilsin… Kainatta merhametsizlikten kaynaklanan her çýðlýk vicdanýmýzda yankýlansýn…
Ne diyordu Mevlana Celaleddin: “Dilini terbiye etmeden önce yüreðini terbiye et; çünkü söz yürekten gelir, dilden çýkar. . . !
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor