Amerika Birleþik devletlerini örnek göstermek; tarihi bilmemekten kaynaklanýyor. Avrupa’nýn deðiþik ülkelerinden göçen Alman, Ýngiliz vs. her milleten insanlar, o geniþ topraklarda deðiþik devletler kurmuþlardý. Kýzýlderililer ve Afrika’dan kaçýrýlan köleler, insan sayýlmýyordu. O devletler arasýnda uzun savaþlar oldu. Bu çatýþmalardan sonra barýþ yapmak zorunda kaldýklarýnda; deðiþik devletlerin birleþerek federasyon kurmasý fikri ortaya atýldý. Baþkanlýk sistemi ve iki meclisli demokrasi öyle baþladý. Avrupa’da ve baþka yerlerdeki her federatif devlet de, aynen A.B.D. de olduðu gibi, farklý dil konuþan deðiþik krallýklarýn birleþmesiyle oluþmuþtur. Türkiye Cumhuriyeti ise, tek bir devlet olarak kuruldu. Osmanlý Ýmparatorluðu da tek devlet idi. Sömürgecilerin saldýrýlarý, isyanlar kýþkýrtmalarý ve bize karþý kurduklarý tuzaklar sonucunda; KURTULUÞ SAVAÞIYLA kurtarabildiðimiz bugünkü vatanýmýzda tek meclisli üniter bir devlet kurduk. Milli Mücadeleyi yürüten Meclis iki parçalý olsaydý; iki meclis arasýnda yazýþmalar, gitmeler gelmeler, uyuþmazlýklar ve boy ölçüþmelerle týkanýr ve büyük baþarý zarar görürdü.

1960 darbesinden bir süre sonra yeniden seçim yapýlýrken; ihtilalde öncülük edip de içlerinden bir kýsmýný yurt dýþýna sürerek gücü elinde tutanlar; Mecliste bulunup rollerini devam ettirmek istiyorlardý. Seçime girseler kazanabilme ihtimali olmadýðý için; Tabii Senatör adýyla ömür boyu üyesi olduklarý ikinci meclisi icat ettiler. Adýna Cumhuriyet Senatosu denildi. Yasama ve diðer faaliyetlerde ikinci meclisin önemli bir katkýsý olmuyordu. Ýhtilalin etkisi zayýfladýktan sonra, Senatodan vazgeçildi. Baþkanlýk sistemi ve iki meclisli düzen ülkemize uygun gelmedi. Parlamenter sistem, bizim için en uygun ve yararlý olanýdýr

            Federal yapýya geçilmesi, sömürgecilerin bize dayatmak istedikleri parçalama ve yutma tuzaðýdýr. Tüm bu gerekçeleri ve daha da fazlasýný bilen bazý iktidar partisi ileri gelenleri de; “Baþkanlýk sistemine sýcak bakmadýklarýný” açýkladýlar.

MÝLLÝ ÞEF DEVRÝNE DÖNMEK, YANLIÞ OLUR.  O Milli Þef ki, demokrasiye geçip; seçimi kazanan partiye iktidarý devretmekten mutlu olmuþtu. Ayný olgunluðu gösterecek birinin çýkmasý, partiler arasýndaki sert çekiþmelere bakýlýnca mümkün deðildir. Padiþahlýk gücüne benzeyen yetkileri olacak! Bunu eline geçiren, bir daha býrakmak istemeyecek. Bugünkü hakaretli, küfürlü ve iftiralý sert hava; bunun iþaretidir. Bizden kopan ve kültürümüze yakýn ülke insanlarýnýn tabiatýnda, böyle bir eðilim var. Sonsuz gücü eline geçiren, yetkisini kimselere devretmiyor. Otuz-kýrk yýl devleti tekelinde tutarak, tüm kaynaklarý zimmetine geçirip baþka ülkelere kaçýran baþkanlarýn durumu ortada! Hepsi kanlý birer diktatöre dönüþtü. Zavallý insanlarý aç ve sefil býraktýklarý halde; çekilmek istemiyorlar. Öldüklerinde;  saltanat oðullarýna geçiyor. Kendi insanlarýna köle ve hayvan muamelesi yapýyorlar. Saltanatlarýna itiraz edenleri, acýmadan topluca öldürtüyorlar.

Amerika’nýn bize örnek gösterilmesi yanlýþtýr. Orada Yargý ve Senato’nun gücü, baþkanýn gücünden fazladýr. En çok iki dönem baþkanlýk yapýlabiliyor. Hýrslý olmuyor, kin gütmüyor,  rakiplerine tuzak kurmuyor, hakaret etmiyor; tarafsýz davranýyorlar. Adalet sistemine müdahale ise, hiçbirinin aklýnýn ucundan geçmiyor.

Bugünkü çok partili demokrasimiz, halk tarafýndan benimsenmiþ ve olabildiðince yerleþmiþ durumda. Artýk darbeler dönemi de gelemez; halktan itibar görmez. Ýki partili olup olmamak seçmenin tercihidir. Ýki partili olabilmek için, diðer partileri zorla kapatacak mýsýnýz? Yoksa 12 eylülcüler gibi yasaklayacak mýsýnýz? Bir dönem pek az oy alan bir partinin, gün gelip seçmen tarafýndan iktidara getirildiði çok kez görüldü. Oturmuþ demokrasimizin þeklini deðiþtirerek tartýþmalara yol açmak; birçok iktidar ileri geleninin karþý çýktýðý gibi benim kanýmca da, zararlý olur. Zaman kaybederiz.

Yerleþmiþ çok partili demokrasimizin deðerini bilelim. Her birimiz ve herkes, kiþisel hýrslarýna dizgin vurmayý baþarmalýyýz. Hýrslý maceralarýn hiçbir getirisi ve yayarý olmaz.