Sanayicilerimiz kan aðlýyor! Pazarýmýzý ithal ve kaçak yabancý mallar ele geçirmiþ durumda. Doðu ve Güneydoðu sýrýrlarýmýz kevgir gibi! Özellikle sýðýr kanýna yatýrýlýp, bardakta koyu kýrmýzý renk veren kaçak çaylar pek tutuluyor ülkemizde! Hayvancýlýk ve tarýmla uðraþan insanlarýmýz ve büyük iþletmeler kurarak üretim yapmaya çalýþan atýlýmcýlarýmýz, iþlerini büyütemiyor. Tam tersine, batarak iflas ediyorlar. Sýfýrý tüketmeden tesislerini kapatabilenler; þanslý sayýyorlar kendilerini.

Avrupa ve Batý ülkeleri, tarým ve hayvancýlýk ürünlerini ihraç edenlere, on dolarlýk maliyetin dokuz dolarýný destek olarak veriyorlar. Çin ise bir buçuk milyarlýk nüfusunun ve özellikle kýrsal kesimdeki çoðunluðun boðaz tokluðuna çalýþmaya boyun eðdirilmesi yüzünden; ürünleri bedavaya yakýn mal ediyor. Tüm bu hileli, teþvikli, saðlýksýz yabancý mallar; sýnýrlarýmýzdan kolayca kaçak giriyor. Mallar nasýl kaçak girer diye hayret etmeyin. Milyonlarca kaçak yabancý da rahatça giriyor ülkemize.Bir kýsmý insan kaçakçýlarý tarafýndan Avrupa’ya kaçýrýlýyor; çoðu burada kalýyor. Avrupa ise, bizim sýnýrýmýzý kullanmayan yabancýlarý bile; ülkenize zorla postalýyor. Gönderilen tüm kaçak yabancýlarý, Türkiye’ye kabul edeceðimize dair, senet imzalattýrýyorlar yetkililere!

Sýnýrýmýzdan girip de Avrupa’ya kaçamayanlarla, Avrupa’dan zorla bize gönderilen kaçaklar burada yaþýyor. Kirli iþler çeviriyor ve kendi insanlarýmýzýn iþini kapýyorlar. Ýstatistikler ne söylerse söylesin; vatandaþlarýmýzýn dörtte birinden fazlasý iþsiz. Bir iþte çalýþýyor veya emekli olmuþ görünenler de, aslýnda geliriyle geçinemiyor. Bunlarýn hepsi uygun bir iþ bulsa çalýþacak. Ýþ aramaktan yorulanlar, istatistiklere girmiyor.   

Batý ülkeleri, tarým ve hayvancýlara bire on teþvik verip, ürünlerini çok ucuza gönderiyorlar bize. On liraya mal ettikleri mal için; devletlerinden dokuz lira aldýklarýnda; o ürünü bize beþ liraya satsalar bile birim baþýna beþ lira kazançlý çýkýyorlar. “Batýlý devletler böyle teþvik vermek için, nereden buluyorlar böyle bol kaynaðý?” diyebilirsiniz. SÖMÜRGECÝLÝK YOLUYLA ALTINLARI-KIYMETLÝ TAÞLARI-MADEN VE PETROL YATAKLARININ RUHSATLARINI, YIÐMIÞLAR ÜLKELERÝNE. Sadece Afrika’nýn zavallý ve saf zenci halklarýný ve Kuzey ve Güney Amerika’nýn yerlilerini deðil; Çin’i, Hindistan’ý baþka milyarlarca insaný da sömürüp öldürmüþ Batýlar!  Öyle altýn ve deðerli metal daðlarýna sahip olmuþlar ki; MERKANTÝLÝZM denen bir ekonomi nazariyesini icat etmiþler. O haram zenginlik, sanayileþmelerini ve korkunç üstünlük saðlayacak her türlü yatýrým ve bilimsel araþtýrmalara kolayca sonsuz kaynaklar ayýrmalarýný saðlamýþ. O kaynaklarla üreticilerine sonsuz destek saðlayabiliyorlar. Bizim üreticilerin böyle bir rekabetle baþa çýkmasý mümkün deðil! Sanayicimiz de, çiftçi ve hayvancýlarýmýz da, ayný desteði göremiyor. Onlarýn yüksek gümrük duvarlarý ile korunmasý þart!

            Zaten birçok kurumun özelleþtirme adý altýnda sömürgecilere satýlmasý; yerli üretimi baltaladý. Kamu ve hatta özel iþletmelerimizi çok ucuza kapatan sömürgeci þirketler; buradaki iþletmeleri kapatarak, insanlarýmýzý iþsiz býraktý. Ülkemizde üretim yapmaktansa, her malýn en ucuz, kötü ve en zararlýsý nerde ise, oradan alýp buraya getirdiler. Kendi ürettiðimiz hilesiz ürünleri tüketirken daha saðlýklýydýk. Fabrikalarýmýz yabancýlara satýlýnca, onlarýn dýþarýdan getirdikleri kanserli ürünler yüzünden hastalýklara boðulduk. Saðlýksýz, üremeyen ve üretemeyen biçare toplum haline geldik.

Ýthal ve çoðu hileli mallarla rekabet etmek zor! Satýlan iþletmelerimize özelleþtirme adý altýnda çevrilen dolaplarla hileli bir þekilde sahip olan yabancýlara; “Bunlarý kapatmayýp çalýþtýrmak. Üretimlerini daha da artýrýp ihraç etmek” þartý bari konulsaydý! Bu yapýlmadý. Þimdi tek yol; yüksek gümrüklerle üreticilerimizi korumaktýr. Bu yapýlýrsa açýklarýmýz da, iþsizlik de azalýr.