|
Ýþsizlik, yayýnlanan istatistiklerin ve gazetelerle televizyonlarla anlatýlanlarýn kat kat üstünde. Hepimiz iþsiziz… Ýþi olmak gerçek anlamda üretim yapmaksa, hepimiz iþsiziz.
Ekonomik krizi yenmek için, kamu’nun yatýrýmlara hýz vermesi bir çaredir. Yandaþ belediyelere para akýtýlarak bozuk metrobüslere, ithal kuru aðaçlara, yapýlmadan yýkýlan köprü ve geçitlerle sadaka ekonomisine giden katrilyonlar; iþ yaratmadý. Ekonomiye darbe vurdu. Moda haline getirilen yandaþlarýn cebini dolduracak ihaleler ve düzenler, krizi büyüttü! Ýþsizliði önlemek için yararlý yatýrýmlara yönelmek þart. Bugünkü periþan halimize en iyi çözüm, demiryolu kampanyasýna giriþmektir.
A-Yük ve yolcu taþýmacýlýðýnýn %90’dan fazlasýný karayolu ile yapýyoruz. Hem çok pahalýya mal oluyor; hem de þampiyonu olduðumuz trafik kazalarý çok can yakýyor. Tokuþarak ve devrilerek hurdaya çýkan araçlar ve telef olan mallar yüzünden; varlýðýmýz kaybolup gidiyor. Taþýmacýlýðýn %90 demiryolu ve denizyolu ile yapýlmasý gerekir. *Bunu baþarabilsek petrol giderlerimiz küçülür. *Trafik kazalarý da azalýr. 3-Taþýma sektörü hýzlanýr ve gelirleri artar.
B-Demiryolu yapýmýna hýz verirsek; iþsiz dolaþanlarýn çoðuna da iþ bulunmuþ olur.
C-Geri kalmýþ bölgeler demiryoluna kavuþursa, hareket gelir ve ülke kalkýnmasýna katký artar. Demiryolu kampanyasý Ýç Anadolu’dan baþlamalý.
EN GERÝ KALMIÞ BÖLGE, ÝÇ ANADOLU!
Geniþ anlamda Ýç Anadolu; hava raporunda gösterilen bölgenin çevresindeki Ege, Karadeniz, Akdeniz ve Doðu Anadolu diye gösterilen il ve ilçelerin çoðu da, geri býrakýlmýþtýr. Denizlinin Çameli ilçesinde kaymakamlýk yapmýþtým. En geri kalmýþ denen yerler bile böyle yoksul olamaz. Uþak, Afyon, Isparta ve Burdur’u, Sivas ve Erzurum’u, tüm Toroslarý ve Karadeniz daðlarýný kapsayan bir iç Anadolu dikkate alýnýp kalkýndýrýlmalý. Buralarda þatafatlý ve yüz binlerce dolar takýlý düðünler olamaz. Yollarý bozuk ve tehlikelidir. En az yatýrým alan ve en geri kalmýþ olan yerler oralardýr. Halk ne kadar periþan da olsa; isyan etmez, baðýrýp çaðýrmaz. O yüzden de iç Anadolu’nun, diðer bölgelere göre yoksulluðu giderek artmýþtýr.
Güney Doðulu bilirkiþi arkadaþýmla yirmi yýl kadar önce benim dava keþifleri için Ankara köylerine giderdik. Yollarýn kötülüðü karþýsýnda þaþýp kalýrdý. “Bizim köy yollarýmýzýn hepsi Asfalttýr” demiþti. Askerliðinin yapmak için Ankara’da birliðine teslim olan bir köylü genç, üzerindeki yamalý kazaðý çýkarýp kardeþine teslim etmiþ; “Bunu sen giy, bana nasýl olsa içeride giysi verecekler” demiþ! Hayretle anlatýrdý bu asil yoksulluðu. O günlerde Ankara’dan Elmadað ve Kýrýkkale’ye giden tek þeritli ve çok tehlikeli virajlarla dolu olan devlet yolu, köylerin yolundan da kötüydü. Orada ve Kýzýlcahamam yolunda her gün ölümlü trafik kazalarý oluyordu. Bugün bile Antalya’yý Ankara’ya baðlayan en kýsa hat olan Yalvaç-Akþehir yolunda her yýl birçok araç uçuruma yuvarlanýr; birçok kiþi ölür. Yol çok dar ve bakýmsýz; iki araç yan yana sýðamaz; biri uçuruma düþer. Üç yüz- beþ yüz metre derinliðindeki uçurumlarda bile bariyer yoktur. Ne kadar baþvurulsa; yetkililer bu yolla ilgilenmez; bakým filan yapmazlar. Ankara ilçe ve köyleri çok yoksul ve bakýmsýz. Teþvik’in en büyüðü de Baþkent dahil, o geniþ Ýç Anadolu sanayicilerine ve kýrsalýna verilmeli! Ankara çok fazla budandý ve ihmal edildi.
|
Akþehir Lisesi ve N.Hoca Teknik Lise taþýnýyor, Ticaret Lisesi yer deðiþtiriyor