Arap devletleri Ýsrail’in yeni kurulduðu dönemde; topluca savaþa giriþmiþlerdi. Nüfus bakýmýndan Ýsrail’den en az 30-40 kat daha fazlaydýlar. Savaþý Ýsrail kazandý. Üstelik güçlü devletlere kafa tutarak Süveyþ kanalýna el koyan ünlü Cemal Abdünnasýr da, maðluptu.

*Þimdi Gazze ve Filistin konusunda çekimser ve hatta Filistin karþýtý davranmalarýnýn nedeni; o yenilginin yarattýðý korku mu diyelim; yoksa çekingenlik mi? Ýþte o duygudur belki.

*O acý tecrübeden yüz kat önemli olan baþka nedenler var; Filistin ilgisizliðinde.

1-Arap ülkelerinde ayný sülalenin fertlerince iþgal edilen krallýklar, þeyhlikler; bazýlarýnda ise gösteri olsun diye yapýlan seçimlerle, ayný kiþilerin yönettiði diktatörlükler hüküm sürer.

2-Filistinde ise yönetim seçimle iþ baþýna geliyor. Arap krallýk ve diktatörlükleri, Hamas veya El Fetih gibi bir örgütün kendi ülkelerinde var olmasýna þiddetle karþýdýrlar.

3-Seçimli demokratik bir yapýnýn geliþmesini ise; hiç kabul etmezler. Ülke ve tüm varlýklar halkýn veya kiþilerin deðildir. Alemþümul Osmanlý imparatorluðunda bile; Þeyhül-Ýslam, yeniçeriler ve devlet ileri gelenleri; padiþahý tahttan indirebilmiþtir. Arap þeyhlik, krallýk ve diktatörlüklerinde böyle bir þey düþünülemez bile.

4-Arap halklarýnda, demokrasiye kavuþmak için gereken aðýrlýkta bir eðilim yok! Mevcut yönetimler böyle bir kültürün geliþmesine izin vermez. Gerçi iþgalden sonra Irak’ta seçim yapýldý. Ama birilerinin yeniden diktatörlük kurmayacaðý garantili deðil. Barzani ve Talabani, aþiret reisi olduklarý için o makamdalar. Kürt bölgesindeki iki lider de, seçimle gelmiyor. Biri babasýnýn yerine oturdu. Diðerinin aþiret reisliði hiç deðiþmiyor.

5-Filistin’de göreceli demokrasi var. Gerçi Filistin Kurtuluþ Örgütünü de; ona rakip olan Hamas’ý da; kendisine karþý olan direniþi bölmek ve halkýný kýrmak için, Ýsrail’in kurdurduðu yazýlýp söyleniyor. Bu iddiayý yalanlayan da olmadý!

6-Filistin savaþtan kurtulup Ýsrail ile barýþabilse; orada demokrasi yerleþecek.

Arap devletleri, baþka birçok sebeple de, Filistin meselesine karýþmaktan korkmaktadýrlar. Çünkü Dünyanýn en büyük gücü, her hal ve þart altýnda Ýsrail’den yanadýr. O büyük güç, Ýsrail için tehlike olduðu kuþkusu yaratan her liderin ayaðýný kaydýrmaktadýr.

Amerika bugün Ýran’la uðraþýyor; Ýran’a karþý hareket geliþtirmeye çalýþýyor. Oysa Ýran’a karþý en uzun ve büyük savaþý; Saddam yürütmüþtü. Saddam’ý devirmek Ýran’ý rahatlattý. Mantýksýz görünen durumun nedeni; bölgede sürekli savaþlar olmasýný saðlama isteðidir. Savaþlar oldukça, sahibi Ýsrail oðullarý olan dev silah sanayi daha çok kazanacak! Yahudilerin o en büyük ve güçlü ülkedeki zenginlikleri katlandýkça katlanacak!

Arap devletlerinin ve Filistin’in problemlerine müdahil olmamýzý ve onlarý sýrtýmýza taþýmamýzý gerektiren, hiçbir neden yoktur. Zamanýnda oradaki din kardeþlerimiz, Ýngilizlerle birlik olup arkamýzdan hançerlemiþlerdi. O savaþlar yüzünden ülkemizde genç erkek kalmamýþtý. Mustafa Kemal Paþa, daðýlan ordularýn çöllerde sað kalýp baþýboþ dolaþan askerlerini; Anadolu’ya taþýmak için; Þam’da uzun süre kaldý. Onlarla Anadolu’yu savunabildik. Bugünkü halimize çok zor geldik. Gücümüzü baþkalarýnýn çýkarlarý için kullanmak gibi, bir lüksümüz olamaz.

            Müslümanlýðýn en halis þekliyle uygulandýðý ülke, Türkiye’dir. Ordularýmýzýn çoðunu kutsal saydýðýmýz o topraklarý kafirlere terk etmeyerek kurtarmak için, oralara yýðmasaydýk! Askerimizin önemli kýsmýný Avrupa’daki topraklarýmýza yollasaydýk! Balkan bozgunu olmayacaktý. Balkanlardaki Türk olan veya olmayan otuz milyon Müslüman katledilmeyecekti. Asýrlarca Avrupa’dan üst üste gelen Haçlý saldýrýlarýndan, Müslüman dünyasýný koruyan, atalarýmýz olmuþtur. Gücümüzü daðýtmayalým. Türkiye her þeyden önde gelmeli.