Türkiye’nin barýþ içinde kalkýnýp yücelmesini saðlamak; hepimizin ilk görevidir. Egemen zalim güçlerle çatýþýr duruma gelmemiz yanlýþ olur. Uluslar arasý arenada üç-beþ yýldýr, hedef haline getiriliyoruz. Gazze kýyýmýna tüm Arap ülkeleri seyirci kaldý. Filistin devletinin dostu olan Rum kesimi, barýþ gemilerinin limanlarýna uðramasýna bile izin vermedi. Mýsýr kaçmak isteyenlere kapýlarýný kapatmýþtý. Gazze için gösterilen fedakarlýk, çaba ve coþkunun benzeri; her gün onar-yirmiþerden kýrk-elli binleri çok aþan kutsal þehitlerimize niçin gösterilmedi? Bunu anlamak mümkün deðil.

Geçmiþi unutmayalým. Yemen ve Arabistan çölleriyle Filistin’de; bir taraftan sömürgecilerin kurþunlarý ve arkamýzdan din kardeþlerimizin hançeriyle, milyonlarca þehit vermiþtik. Ölçülü, soðukkanlý ve gerçekçi davranmalýyýz. Savaþ, yýkým demektir. Savaþý kaybeden yok olur. Kazanan da, büyük kayýplara ve zararlara uðrar. Alman Harbine girmiþ olsaydýk; bugünkü güçlü duruma ve nüfusa ulaþamazdýk. Heyecanlar ve artistik çýkýþlarla dýþ politika yapýlamaz. Ýmparatorluðumuzun çöküþ dönemleri de ele alýnarak; Yüce Meclis gizli oturumlarla yeni bir dýþ politika belirlemeli. Türkiye her þeyden ve her çeþit duygusallýktan önemlidir.

                                               ***

                            SANAT VE MESLEK  KURSLARI

            Ýþsizlik oranýmýz, %15 filan deðil, en az yüzde yirmi beþ! Üniversite ve yüksek okul mezunlarýnýn yarýdan fazlasý iþsiz! Ýþsizlik tavan yaptý. Fakat meslek sahibi eleman da yok! Terziler ve birçok iþletme çýrak bulamýyor. Fabrikalar, sanayiciler ve iþ adamlarý; kaliteli eleman yokluðundan yakýnýyor. Bu felaketin sorumlusu bizdeki eðitim sistemidir. KEÞKE HER ÝLE HOCASI OLMAYAN  ÜNÝVERSÝTELER  ve HER ÝÇEYE YÜKSEK OKUL AÇILACAÐINA; MESLEK VE SANAT ÖÐRETEN KURSLAR AÇILSAYDI!

Mülkiye’de okuduðum yýllarda yazýn, ilçemizde sanat kurslarý görürdüm. Üç- beþ ay, süren kurslarýn her yýl yenisi gelirdi. Tuðlacýlýk, arýcýlýk, kaynakçýlýk, demircilik, biçki-dikiþ marangozluk, terzilik vs. Her yaz baþka yeni kurslar olurdu. Bazýlarýnýn ustalarý, dayýmýn kiracýsýydý. O kurslar kadar yararlý olan baþka hiçbir eðitin çalýþmasý olmadý. Dayým o öðretmenlerin teþviki ile arýcýlýða baþladý. Ýlkokul öðretmeniydi. Bir yýl da tuðla ocaðý açtý.

            Almanya kapýsý açýldýktan birkaç yýl sonra; her geleni almaz oldular.  Meslek soruyor, sýnav yapýyorlardý. Birçok vatandaþýmýz, demircilerin yanýnda birkaç hafta çýrak olup öðrendi. Kaynak yapmayý bildiðini kanýtlayýp Almanya’ya girmeyi baþardýlar. Alman eðitim sistemi, bizim gibi diplomalý iþsizler yaratmýyor. Bin çeþitten fazla dalda çýrak okullarý var. Binden fazla mesleðin pratiðini öðretiyorlar. Soyut ve lafla dolu dersler yok. Hemen üretebilecek ve derhal iþ bulan; yatýrýmcýlar tarafýndan kapýþýlan kalfalar ve ustalar yetiþtiriyorlar. Her öðrenci üniversiteye gidecek diye bir þey de yok. Daha ilköðretimde kimin hangi iþte baþarýlý olacaðý belirleniyor. Çocuklar erkenden o mesleðe yönlendiriliyor. Biz de öyle yapalým!  Ülkemizde üniversite ve Yüksek okul mezunlarý ancak torpille kamu kuruluþlarýnda iþ buluyor. Hemen yaþama atýlýp üstün kabiliyetleriyle bir þeyler öðrenebilenler, ya kendileri iþ kuruyor veya iyi iþlerde yer buluyor. Bunun dýþýndakiler boþ geziyor. Ameleliðe, çýraklýða ve hatta hamallýða razý oluyor; yaþlarý ilerlediði için baþaramýyorlar. Yüksek eðitim için harcadýðýmýz paralar boþa gidiyor. Her þeyi kökünden deðiþtirip pratiðe yöneltmemiz þarttýr. Ne yazýk bugünkü yararsýz skolastik öðretim metotlarý, kravatlý, sosyetik iþsizler yetiþtiriyor. Deðiþtirme yolunda ise, hiçbir çaba yok! Hiç olmazsa, Üniversite ve Yüksek okul öðrencilerinin, kurumlarda çalýþmasý ve staj yapmasý saðlanmalý. Her üniversiteli ve yüksek okullu; eðitime baþladýðý andan baþlayarak; nasýl iþ bulacaðýný ve hangi mesleðin uzmaný olacaðýný planlamalý. Gençler, siz bari kendi geleceðinizi düþünün! Eðitiminiz sýrasýnda yöneleceðiniz daldaki kurumlarda, ücretsiz de olsa çalýþýn. Kesinlikle çalýþarak okuyun. Böylece hayatý tanýmýþ ve iþ bulma olanaðýný artýrmýþ olursunuz.