Osmanlý Ýmparatorluðu Balkan cephesinde sýkýþtýrýlýrken; bir yandan da Vahabi isyaný için Hicaz’da; üstelik Ýngilizlerin iþgal etmek istediði Filistin’de büyük güçler ve ordular tutmak zorunda býrakýlmýþtý.  Oysa o bölgeye ve insanlarýna, Osmanlý çok önem ve deðer vermiþti. Anadolu’ya yapýlmayan yatýrýmlar, Hicaza, tüm Arabistan’la Filistin’e ve Balkanlara bol-bol yýðýlmýþtý. O insanlar, Anadolu halkýndan yüzlerce kat üstün tutulmuþtu.  Osmanlý devleti Türk halkýna deðil; “SADIK TEBAA” dediði Ermenilere, “NECÝP IRK” saydýðý Araplara ve EVLADI FATÝHANIN da bulunduðu balkan halkýna, çok önem vermiþ ve Anadolu’ya yaptýðý hizmetlerin binlerce katýný oralara yýðmýþtýr.  

Ne yazýk imparatorluðun nimetlerinden en fazla yaralanýp üstün tutulanlar; Ýngilizlerin ve diðer sömürgeci güçlerin desteðiyle baþ kaldýrmýþlardý. Kendilerini korumaya çalýþan Türk askerlerini kalleþçe toplu halde öldürmeyi, arkadan hançerleyip kitleler halinde yok etmeyi, kahramanlýk sayýyorlardý. Hak dinimizin yeþerip yayýldýðý kutsal topraklara, bütün cephelerden daha fazla asker yýðmak zorunda býrakýlmýþtýk. Oralarý Ýngiliz iþgalinden koruyabilmek için; tümenler deðil birçok ordular göndermiþti imparatorluk.

            Balkan Cephesinde ölen yüz binlerce askerimizin dýþýnda, on milyonlarca Türk ve baþka milletlerden olan Müslüman halk da çeteler ve sömürgeciler tarafýndan katledildi. Kaçabilen, yaya veya öküz arabasýyla balkanlardan Ýstanbul’a gelmeye uðraþan milyonlar, yollarda öldü. Bir o kadarý, düþmanla birlik olan diðer unsurlar tarafýndan katledildiler.

Balkanlaþtýrma diye bir deyim, dünya sözlüklerine girmiþtir. Bir ülkenin insanlarýný ýrklara, dinlere ve mezheplere bölüp; birbirine kýþkýrtarak kýrýlmalarýný saðlamak ve oraya el koymak anlamýna geliyor. Sömürgeciler, servetlerine ve doðal kaynaklarýna el koymak istedikleri bölgelerin insanlarýný, Balkanlaþtýrýrlar. Kardeþ halklarý birbirine kýrdýrýr; sonra da gelip sað kalanlarý kendileri kolayca öldürerek, servet ve kaynaklarýna el koyarlar. Yakýn zamanda bile, Kosova ve Bosna’da yüz binlerce Türk ve diðer soydan Müslüman halk, Avrupalý askerlerin himayesi altýndaki Hýristiyan çeteler tarafýndan soykýrýma uðratýldý.

Müþir Fahrettin Paþa’nýn Ýngilizlere karþý, Medine savunmasýný okursanýz; çok aðlarsýnýz. Yerli þeyhler ve halklarý, Ýngilizlerle birlik olup kýrmýþtý askerlerimizi. Eðer Hicaz ve Filistin cephesine o kadar aðýrlýk verilmeyip güçler Balkanlara kaydýrýlabilseydi; Balkan Müslümanlarý ve Türkleri, on milyonlarca zayiat vermeyecekti. Türklerin ve Müslümanlarýn soykýrýmýna mani olmakla kalmayacaktýk; balkan halklarýnýn küçük dilimlere bölünerek sömürgeciler tarafýndan birbirine karþý öldürücü savaþlara giriþmesini de engellemiþ olacaktýk.

            Yüce Atatürk bu gerçeði gördü.  Arap kardeþlerimizin arkadan hançerlediði askerlerimizden geriye kalanlarý Anadolu’ya getirip Anavatanda son bir savunma yapmanýn olanaklarýný araþtýrdý. Þam’daki Baron oteline maiyeti ile birlikte yerleþerek; Filistin ve Arabistan’ýn orasýnda burasýnda sað kalabilmiþ kahraman askerlerimizi Anadolu’ya barýþçý yollardan getirdi. Rusya’daki ihtilal de, Kafkas savaþlarýnýn sona ermesini saðladý. Bugünkü topraklarýmýzý bunca zor emekler ve su gibi akan kanlarýmýzla kurtardýk! Elimizde kalanýn otuz katý, düþman iþgalinden kurtarýlamadý. Þimdi oralarda, sömürgecilerin oyuncaðý olan birçok devletçikler ve baþlarýnda, halklarýn mutsuzluðuna aldýrmadan düþmanla anlaþarak servet yýðan þeyhler ve diktatörler hüküm sürüyor.

Keþke, Hicaz ve Filistin cephelerinde kaybettiðimiz askerlerimizi, Balkanlarda ve hiç olmazsa Anadolu’da tutmuþ olabilseydik!

                                               ***

Birçok gerçekleri görmezden gelerek, Arap kardeþlerimizin ve dünyayý yutmaya uðraþan  emperyalistlerin çýkarlarýný, kendi halkýmýzýnken ön planda tutmaya yöneldiðimizde; geçmiþteki bu gerçekleri hatýrlamamýz gerektiðini düþünürüm.