Hangisi en çok reklam yapýyorsa ve her yere þubeler açmak için çýrpýnýyorsa; belki en çok o para kazanýyordur. Fakat en iyisi, en çok reklam yapýp yayýlan deðil. Belki de tam tersi!

         On  gündür eþimin gözü kurudukça damlatmasý gereken tuzlu suyun reçetesiyle uðraþýyoruz. O tuzlu su, ithal malý. Saf suya tuz katýp bunu iki üç damlalýk plastik mini tüplere dolduracak kadar, bilgi ve becerimiz yok anlaþýlan!? Þaþýyorum. 

Anlý þanlý büyük unvanlý ve reklamlý hastaneye mesai sonrasý gelen, en güvenilen kurumun týp fakültesinde görevli profesöre formalite muayenesi oldu. Damlayý alabilmesi için yeni reçete gerekiyor. Profesörün yazdýðý reçete ve raporu eczane kabul etmedi. Çünkü kurum ödemek için, “ilacýn, içindeki etken maddenin yazýlmasýný” istiyormuþ. Bir dönem önce hiç reklamsýz  bir hastanede profesör olmayan göz doktorunun yazdýðý raporu götürdük.; “Böyle yazýlacak” diye! “Hoca þimdi yok, geldiðinde yazdýrýrýz” dediler. Ýki gün sonra gittik, yeni raporu aldýk. Eczane gene kabul etmedi. Etken maddenin ismi, eski raporun kopyasýný býraktýðýmýz halde, gene eksik yazýlmýþ. Reçeteyi hoca deðil sekreter yazýyormuþ!? O sekreter telefonda eþime, “Ýlaç ve gözlük reçetesindeki yanlýþlarý, sen elinle düzelt” demiþ. Gel de þaþma, aklýný oynatma. Reçeteyi kendisi yazacaksa, hastaneye niçin gidiliyor?

Kendilerine telefonla ulaþmak neredeyse olanaksýz! Ýlan edilen ve duvarlarla reklam panolarýnda yazýlan numarayý çevirdiðinizde, gelen otomatik ses; “ Filan hastanesine Hoþ geldiniz” dedikten sonra, “Ýngilizce anlaþmak için dokuzu tuþlayýz” sözünü yabancý dilde söylüyor. Sonra ne için kaç numaralý tuþa basacaðýnýzý anlatan uzun bir konuþma! Ýstenilen numarayý bastýrýnca aradýðýnýz yeri bulacaðýnýzý beklerken; “Operatörlerimizin hepsi meþgul; lütfen bekleyin” sözleri geliyor makineden. Yarým saat ve sabrýnýz taþmazsa bir saat iðrenç, tiksindirici, anlamsýz bir melodiyi dinlemeye mecbur ediliyorsunuz. Delirmemek için sinir ilaçlarýnýzý önceden içmiþ olun! Bu iþkenceye katlanmayý birkaç kez yinelediyseniz, tansiyonunuz kesinlikle yükselecektir.

Özel hastaneler demetinin Ýstanbul’daki yerine veya çaðrý merkezine takýlýp saatlerce telefon ücreti ödeyerek beklemektense, Ankara telefonunu sormak için bilinmeyen numaralar ararsanýz; ayrý bir taktikle oyalýyorlar! Biri kalýn, diðeri ince sesli iki bayan, numarayý hemen vermiyorlar. Gereksiz sözlerle zaman geçiriyorlar. Ýnce sesli olan, “o numarayý kendilerinin arayýp size baðlamayý” teklif ediyor?! Bilinmeyen numaralarý birkaç kez aramak zorunda kalýrsanýz; o güne düþen gelir payýnýzý telefon þirketine vermek zorunda kalýrsýnýz.  En iyisi telefona yüz milyonlarca lira ödemektense, taksi ile gidip yüz yüze konuþmaya uðraþsanýz daha ucuza gelir.

Kanýmca bu gibi kuruluþlarýn, telefon þirketleriyle anlaþmalarý var. Kendileri telefon holdinglerine ne kadar para kazandýrýrlarsa; gelirden pay alýyorlar sanki. Bu sözümü tansiyonu fýrlamýþ birinin hayal ürünü sanmayýn! Özellikle televizyon yayýnlarýyla halka ulaþan birçok açýkgöz þirket, kendilerine telefon edilmesi karþýlýðý hediyeler vaat ediyor. Telefon parasýndan pay almasalar, televizyon þirketine ödedikleri ücreti nasýl karþýlayacaklar?

Gerek saðlýk sisteminin gerekse diðer ulusal kurumlarýn özelleþtirilmesi çok yanlýþ oldu. Ülkemiz her þeyini kaybetti; buna raðmen borçlar arttý azalmadý. Bazý illerin nüfusundan fazla yeþil kartlý bulunmasý, yaþlýlýk ve yoksulluk aylýðý alanlarýn da ilin tümünden kalabalýk olmasý ayrý felaket! Hastaneciliðin özelleþtirilip bu dalda yalnýzca torpilli dev kuruluþlarýn ayakta kalabilmesini amaçlayan uygulamalar da çok yanlýþ.  Özel hastaneler yeni bir doktoru kadrosuna katabilmek için bile; onay bekleyeceklermiþ. Onay olmazsa doktor çalýþtýramayacak! Amaç, torpilli olmayan hastaneleri güç duruma sokmak mý? Týp Fakültesi hastaneleri devletten alacaklarýný ve ilaç bedellerini alamazken; büyük özel hastane yelpazeleri, hiç zorluk çekmiyormuþ.

Yanlýþ uygulamalarla, kötü sonuçlara doðru gidiyoruz. Yüce Tanrý devletimizi, ülkemizi ve halkýmýzý korusun!