|
Uyuþturucu maddeler ve Özellikle tiner kullananlarla içenlerin, çekenlerin tedavileri devletin iþidir. Eðer devletin vatandaþlarýný korumak göreviyse, ilk görev budur. Hem baðýmlýlarý, hem de baðýmlýlarýn kurbanlarýný korumak için tedavinin zorunlu olmasý þarttýr.
Sosyal devlet, “Parasý olmayan ölsün! Hasta olan parasý varsa iyileþtirilir; parasý ve sigortasý yoksa ben karýþmam” diyemez. Ayný þekilde, “Baðýmlý olanlar iyileþmek istemiyorlarsa bana ne? Kimseyi baðýmlýlýktan kurtarmak benim görevim deðil!” de diyemez.
Dünyada, böyle diyen bazý devletler var. Orada yaþam, vahþi bir mücadele! Parasý ve sigortasý olmayan sürünüyor. Ýþini kaybeden açlýða terk ediliyor. Bugün için o vahþi mücadelenin verdiði korkunç güçle ayakta durup; diledikleri yere saldýrýyorlar. Fakat o düzenin sonu yoktur. Bir gün çökecektir. O vahþi ve acýmasýz düzenin sýrtýna binip, tüm dünyayý avuçlarý içine almaya uðraþan þirketler ve onlarýn krallýklarý da, çökecektir.
Biz kendi inancýmýza ve kendimize dönelim. Dinimizin ve kültürümüzün gereði merhamet ve yardýmlaþmadýr. Hastalarý ve zayýflarla yoksullarý korumamýz þarttýr. “Külli muzýrrýn yungalip” emrine göre de; insanlara, diðer canlýlara ve cansýzlara zarar verenleri engellemek de hem devletimizin, hem de hepimizin görevidir.
Tiner çeken ve koklayan biri, kendisini herkesi öldürmeye ve gasp etmeye yetkili, üstün bir sultanmýþ gibi görür. Tineri çekince, kendisinin uzaylý ve ayrýcalýklý bir kral olduðuna inanýr. Böyle birinin sokaklarda dolaþabilmesi, tüm vatandaþlar için ölüm tehlikesi demektir. O büyük tehlikeyi önlemek, devlet için hem kolaydýr; hem de ülkenin ve ekonominin ayakta kalmasý için þarttýr. Asayiþ bozuksa; üreten ve çalýþan insanlar sokaða çýkmaktan korkuyorsa; ekonomi zarar görür. Tehlike ne kadar çoksa, yoksulluk o kadar artar.
Konuyu, insan haklarý ve hürriyet açýklamalarýyla kapatmak yanlýþ olur. Akýl hastalarýnýn hürriyeti yok mu? Nasýl akýl hastalarý, rýzasý olmadan akýl hastanelerine yatýrýlýyorsa; tiner ve uyuþturucu baðýmlýlarýnýn iyileþtirilmesi için, kendi onaylarýný beklemek düþünülemez. Böyle bir ihmal akýl dýþýdýr. Zorla da olsa, iyileþtirilmeleri þarttýr.
Olayýn bir baþka yönü var. Mobilya sanayinde boyama iþiyle uðraþanlar, kumla kot taþlayanlar ve benzerlerinin akciðerleri tahrip oluyor. Kansere yakalanma oraný, bazý meslek dallarýnda pek fazla. Ölüm tehlikesi yaratan üretim dallarýnda; temelden deðiþiklikler yapýlamaz mý? Tiner ve kum yerine baþka zararsýz maddeler kullanýlamaz mý? Yalnýzca baðýmlýlýk yapmakla kalmayan, solunum sistemini de çökerten, yangýnlara neden olan maddelerin satýþý kontrol altýna alýnamaz mý? Bunlarýn alýnabilmesi, izne ve belgeye baðlanamaz mý?
Diðer yönden; çocuklarýn kullandýðý kalem, silgi, yapýþtýrýcý gibi þeyleri üretenler; bunlara bazý kokular ekliyor. Küçük öðrenci kalemini veya silgisini koklamayý alýþkanlýk haline getiriyor. Bu alýþkanlýðýn zararý var mý? Yok mu? Koklayarak keyif alma alýþkanlýðý zamanla, tehlikeli maddelere eðilimi artýrmaz mý?
Bizde özürlü vatandaþlarýn oraný, zengin ülkelere göre çok fazla. Saðlam olanlarýn büyük bir kýsmýný da uyuþturucularla, tiner benzeri þeylerle, alkol ve sigarayla çalýþamaz hale düþürüp kaybedersek; ekonomimiz çöker. Önlemlerimizi alalým ve sýkýca uygulayalým. Vatandaþlarýmýz saðlýklý olsun; geleceðe güvenle bakalým.
|
Akþehir’in adýndan baþarýyla söz ettiren okulu Reyhan Koleji, ayný gün hem b