Çocuklarla kadýnlar ve askere gidemeyecek durumda yaþlýlarýn bulunduðu iki kenti nükleer bombalarla yakýp kavuran zalimler; kendilerinden ve kollarýndan baþkasýnýn nükleer silah, hatta santral yapmasýna izin vermiyor. Soykýrýmý onlar yapýp; bizim gibi masumlarý haksýzca suçlayarak çökertmenin yollarýný arýyorlar. Doðayý onlar tahrip ediyor; ozon tabakasýný onlar deliyor. Yeni bir mezhep icat etmiþler, yalnýz kendi seçkin zenginlerinin bulunduðu birkaç bin azgýn kiþi gidecekmiþ cennete! Tapusunu almýþlar akýllarýnca! Yüce Tanrým! Þu mübarek günler hürmetine, göster sonsuz ilahi kahhar gücünü o zalimlere!

En vahþi yaratýðýn insan olduðu söylenir. Gerçekten diðer canlýlar, ancak karnýný doyurmak için öldürür. Tok iseler ve korkuya düþürülmezlerse, öldürmezler. Ýnsanlarýn hemcinslerini ve diðer canlýlarý öldürmesinin ise, haklý bir gerekçesi yoktur. Allahýn bin bir çeþit yaratýðý, insanlarýn bulunduðu yerlerden hemen uzaklaþýr. Çünkü insan kýlýðýndaki varlýðýn, kendilerine yaþam hakký vermeyeceðini bilirler. Yalnýzca foklar, balinalar ve diðer hayvanlar çekmiyor insan iþkencesini. Birbirimizi de kýrýp geçiriyoruz. Yazýk!

Bizim kooperatifin çok uzun süren inþaatý bitip de yerleþmeye baþladýðýmýzda, akla gelmeyecek kadar çok ve güzel canlýlar yaþýyordu. Evin penceresine yuva yapan bir cüce baykuþ vardý; yavrularý yumurtadan çýkmýþtý, durmadan yiyecek taþýrdý onlara. Yakýnýna varsak bile korkmazdý. Büyüklü küçüklü bukalemunlar, kertenkeleler ve yýlanlar dolaþýr; damlarýn kýyýlarýna büyük baykuþlar ve baþka boyalý kuþlar konardý. Ýlaçlamalar ve kýyýmlar tümünü yok etti. Fareler bir süre dayandý, sonunda onlar da iri karýncalarla birlikte kayboldu. Yalnýzca çok minik karýncalarla, ayrýk otlarý kaldý. Ayrýk otu, betonun içinden bile çýkmayý baþarýyor. En küçük bir yiyecek kýrýntýsýna ise yüzlerce minik karýnca geliyor. Bir de Hamam böcekleriyle kargalar var. Dallarýný dama çýkardýðým bol üzümlü asmalar, erikler ve þeftaliler bir de muz büyüttüm. Serçeler ve birkaç baþka küçük kuþ gelip konuyor. Kat mülkiyetine geçildiði için; “Elli santimden büyük bitkiye, izin verilmeyeceði” kararý alýndý. Benimkiler kimsenin deniz manzarasýný kapatmýyor. Fakat insan bu; þikayet eder mi? Eder.

Burasý eskiden meþelik ve zeytinlik bir daðmýþ, düz yerlerine karpuz ekilirmiþ. 1970’lerde Bodrum çevresine kadastro gelince, açýkgözler daðý taþý tapulayýp satmýþlar. Çevrede yüzlerce yaþýnda meþeler var. Aslýnda ormanlýkmýþ her yer.

Ýnsanlar birbirini nükleer bombalarla ve diðer toplu kýyým yöntemleriyle yok etmeyi sürdürürse, dünya hamam böcekleriyle kargalara kalacakmýþ. Karga insanlardan daha uzun yaþýyor zaten. Denizli lisesine Fethiye, Milas ve Muðla’dan gelen paralý yatýlýlar anlatýrlardý. Daðlarda onlarýn kaplan dedikleri leoparlar yaþarmýþ. Denizlide ise, sýrtlan dedikleri bir hayvanýn bulunduðu söylenirdi. Çamlýk bölgesine yakýn tek lisenin yatakhanesinde geceleri çakal ulumalarý duyardýk. Þimdi o hayvanlarýn hiçbiri yok. Denizli çok büyüyüp geliþti. Tarým alanlarý da olmasa; yeþillik kalmayacak diye korkuyorum.

Yüce tanrýnýn yarattýðý yüzlerce çeþit canlý yok artýk. Karþýmýzdaki zeytin ormaný da tapuluymuþ. Orasý ne zaman yapýlaþýp kýyýma uðrayacak diye korkuyorum. Tamamlanmamýþ bir oteli icradan ucuza satýn alanlar; önce yedi kata ulaþtýrdýlar. Sonra çevredeki boþluklara üç-dört katlý yapýlar diktiler. Bunlarý da yabancý turistlere kiralýyorlardý. Þamatalarý sabahlara kadar sürerdi. Yerli müþteriden yabancýnýn iki katý para alýrlardý. Bu yýl yabancý az; þamatalarý Türkçe yapýyorlar.

Uzaktaki en yüksek daðýn kayalýk tepeleri bomboþtu. Yapýlar görünmeye baþladý! Yalýkavak beldesindeki bir kooperatif, tapunun sahibinden almýþ o daðý!