|
Yanlýþ sonuçlarla karþýlaþýrsýnýz.
LOZAN ANLAÞMASINDA GEDÝK AÇTIRIRSANIZ; KARÞINIZA SEVR ÇIKAR. Ruhban okulunu açmaya ve kaymakamlýða baðlý birer kurum olan Patriklere üstün yetkiler tanýmaya kalkarsanýz; çok geçmeden daha fazla tavizler vermeye zorlanýrsýnýz. Pazarlýða kalkýþýlan ve Türkiye Cumhuriyetini yýkmakla görevlendirilmiþ olan çevreler; kendi iradelerine sahip deðiller. Bunlarý kuran, kurduran ve her türlü desteði veren sömürgeci dýþ güçler neyi amaçladýysa; onlar ayný þeyi istemek ve Türkiye’yi yýkýncaya kadar kendilerine can veren çevrelere hizmet etmek zorundadýrlar. Aksi düþünülemez. Umut edilemez. Karþýnýzdaki kuklalarý, baðýmsýz irade sahibi sanmak saflýk olur.
Bugün devletimizin baþýna açýlan problemler, deðildir. Bizi yok etmek amacýndan hiç vazgeçmeyen düþman çevrelerin plan ve çabalarý olmasa; çoktan düze çýkmýþ varlýklý bir ülke olabilirdik. 1800’lerden sonra Batý uygarlýðýný benimseyip batýlýlarýn tavsiyelerine uymamýzdan ve kapýlarýmýzý onlara ardýna kadar açmamýzdan sonraya rastlýyor tüm isyanlar ve yýkýmlar. Hangi baþkaldýrýda batýlarýn parmaðý ve desteði yoktu ki?! Çanakkale’ye saldýranlar; Yunan’ý Anadolu iþgali için cesaretlendirip donanmalarýnýn toplarýyla, Ýzmir’i iþgale boyun eðmeye zorlayanlar; bizi yýkacak her hamlenin asýl planlayýcýsýdýr. Hem düþmanlýk yapar; hem de kendi emirlerine asker vermemizi isterler!
Pazarlýða baþlanýlan olaylarda; her iki tarafýn da art niyeti olur. Bir taraf ilk isteklerini kabul ettirdikten sonra; yeni hamlelerle çok daha fazlasýný koparmak ister. Gittikçe daha çoðunu ve size zarar verenini isteyecek olanla; hiç pazarlýk etmemek gerekir.
Rumca ve diðer bilinmeyen dillerdeki isimleri, köylerimize, kentlerimize ve daðlarýmýza verdiðinizde; bizi yok etmek isteyenlerin tatmin olup duracaklarýný bekleyemeyiz. Daha mütecaviz ve öldürücü istekler için bastýracaklarý kesindir!
Rahmetli yazarlarýmýzdan biri: “SUÝSTÝMAL KAPISINI ARALAMAMAK GEREKÝR; ARDINA KADAR AÇILIR” demiþti. Kurallarý ihlal etmenin birazý olmaz. Devletin baðýmsýzlýðýný ve bütünlüðünü tehlikeye düþürmenin de birazý olmaz. Devlet kendisini yýkmak veya bölmek isteyenlerle, Ýstanbul’a CONSTANTÝNOPLE adýný vermek isteyenlerle pazarlýk yapmaz! Bu yol açýlýrsa; sonu felaketlere ve Bizans’a varýr.
Bir zamanlat Türkçeden baþka dil ve lehçelerde kurslar açmak istenmiþti. Sonra o kapý açýldý. Fakat halk raðbet etmedi! Ýstekte bulunanlar durumu görüp sustular mý? Hayýr! “Kurslarý devlet açsýn, kursa gidenlere devlet para versin” gibi yeni hamleler yaptýlar. Bugünkü pazarlýklarda, masum gibi gösterilen bazý isteklere boyun eðildiðinde; iþin ve mütecaviz taleplerin orada kalacaðý beklenilemez? Ýþte olmuþ bir ibretlik öykü:
Ayþe teyzenin bahçe duvarýnda, bir gedik açýlmýþ. Mehmet amca da bitiþikteki tarlasýndan öbür taraftaki evine yorulmadan geçmek için, bu gediði kullanmak istemiþ. Teyzenin bahçesine girip, “Yorgun olduðunu evine bu kestirme geçitten varmasýna izin vermesini” istemiþ.
Ayþe teyze komþusuna sert bir sesle baðýrmýþ. “Bir kere de geçilse yol olur! Sonra herkes buradan geçmeye kalkar!” diye, kovalamýþ adamý.
Yanlýþ yolu açmamak gerekir; sonra oradan beklemediðiniz kalabalýklar geçer. Baðýmsýzlýðýmýz ve tüm kutsallýklarýmýz, kervan geçen yol olur! Çiðnenir.
|
Akþehir’in adýndan baþarýyla söz ettiren okulu Reyhan Koleji, ayný gün hem b