Söylemek ve yazmak yasak! Düþünmek bile yasak!

            -Düþünmek yasak olur mu?

            -Elbette yasak. O yüzden aykýrý veya deðiþik bir þey söylemek ve yazmak isteyenler, iþi deliliðe vuruyor. Fikirler üretip tehlikeye atýlmaktansa; kimi ülke ve ulusumuzun aleyhinde yazýyor… Kimi de iþi magazine dökerek daha güncel ve okunur olup çýkýyor.

Sürrealist akým, Dadacýlýk vs... nereden çýkmýþ. Ýþte bu yüzden! Doðrudan söyleyemediklerini, eðip bükerek, parçalayýp daðýtarak yazmýþ, çizmiþ ve boyamýþlar.

                                                           ***

Adam yükselmiþ, götürmüþ, yaþlanmýþ. Kooperatif kurmuþ üçe almýþ, yüzden para toplamýþ; oradan da görürmüþ. Þimdi adý büyük. Yenileri heves ediyor o koltuða... (Biraz da onlar götürmek istiyor. ) Ýlla da býrakmýyor ihtiyar delikanlý. Çoðu böyle...

            -“O alet ve edevatla bu duvarlar yapýlamaz. Bu yolla hiçbir yere varýlamaz! Bunlar, zaten onlarýn adamlarý…” Diyemezsin… Yasak! 

            Bu kafalarla, bu adamlarla bir sonuç alýnamaz. Her taraftan çürümüþlüðün kokularý fýþkýrýyor. Bunlarý açýklamak da yasak! Açýktan deðilse, aba altýndan þiddetle yasak.

***

            Pespayelikte sivrilmiþ birileri, günlük ve saatlik fuhuþlarýný aþk gibi gösterip ünlerine ün katýyor; servetler kazanýyorlar. O yasak deðil. Kalabalýk çok seviyor, bu cývýk ve iðrenç numarayý. Bunlarý izlemek için uykularýný ve paralarýyla deðerli(?) ömürlerini harcýyor, kalabalýklar. Onu yazýp teþhir etmek, yasak deðil. Reklamlarý oluyor, çok satýlýyorlar.

            “Elleme böyle gitsin. Kalabalýklar uyusunlar. Ötekilerle berikiler de iþini yürütsün. Uyandýrýrsan, fena yaparlar seni. Çarpýlýrsýn…” Böyle diyenler, dost mu; düþman mý?

                                                           ***

            Dünya düz mü? “Düz deðil yuvarlak” demek, yasakmýþ bir zaman. Diyeni yok etmiþ kutsal engizisyon. Ýþte o engizisyonun, þimdi de üst düzey kardinallik makamlarý ve daha saltanatlýsý var. Tüm dünyayý kendi dinine çevirip sömürmek için, yargýlý idamlar yapmýyor da; toptan kýyýmlarý uzaktan planlayýp düzenliyor; mutlaka uygulattýrýyor.

            Oysa dünya düz deðil; ama tostoparlak da deðil! Eðri büðrü... O yüzden düzgün insanlarý harcýyor. Ancak eðri büðrü olanlar, eðri yollardan bir yerlere ulaþabiliyor.

                                                           ***

            Düz yazýlarla derdimi anlatamadým. Hayal ve düþlerimi yazmak istiyorum. Kime yazacaksýn, kim okuyacak? “Ýstanbul’a gel! Gece alemlerine katýl… Ünlenirsin!” diyenler var… Olmaz! Erken saatte uyumaya alýþýðým. Islak ve rutubetli yerler iyi gelmiyor. Bozkýrýn kuru havasýnda daha saðlýklý oluyorum. Yazlýkta kýþlýkta, aðaç dikmekten ve aðaçlarla seviþmekten hoþlanýrým. Aðaçlar da beni sever; elim deðen serpilir, ürer, çok meyve verir. Çiçeðin bile, aðaç gibi olanýný severim. Bu yüzden bana “Köylü!” diyenler olur. Köyde doðmadým; liseden beri yabancý dil bilirim. Gittiðim otuzdan fazla ülkede iletiþim zorluðu çekmedim. Gene de kýzanlar, “Köylü” der.

Köylü sanýlmaktan ve Yörük kökenli olmaktan üzülmem, sevinirim.

                                                           ***

            Bu sözlerden herkes býktý. Yeni bir þeyler söylemek gerek. Ama her þeyi söylemek ve hele de yazmak, yasak!