Gereken dersi tam olarak çýkarmadýðýmýz kesin! Geliyorum diyen ve üst üste iki posta katliama neden olan Van depremi, hiçbir ders ve önlem almadýðýmýzý kanýtladý.

Yetkililer ders almadý ama; vatandaþlarýmýz ve bazý kurumlarýmýz daha hassas hale gelmiþ olmalý ki; Van depremi maðdurlarýna, Büyük Marmara bölgesi depremindekinden daha çok hassasiyet, sevgi, gözyaþý ve yardýmlar yaðdýrdýlar.

“Üst üste gelen depremleri; askerimizin terörü bitirmek için Kuzey Irak’a girmesine çok kýzan bir müttefikimizin; HAARP adý verilen yeni bir silahla yarattýðýný” iddia edenler var. Silah iþlerini ve bu derinlikteki teknik konularý bilmiyorum. Ýddia gerçek mi, bilemem. Fakat gerçekse; ülkemiz yatýrýmlarýnýn ve tüm servetinin yýðýldýðý Ýstanbul ve Marmara bölgesi, çok büyük tehlike altýnda olabilir. Zaten Boðazlar ve Marmara’da bütün azgýn güçlerin gözü var. Bu yüzden; yatýrýmlar oradan Anadolu’ya kaydýrýlmalý.

Marmara depreminde ölenlerin sayýsý bile tam bilinemedi. Yetkililer 18.000 dediler; oysa kaybolan vatandaþ sayýsý ELLÝ BÝNDEN fazlaydý! Bizim apartmanýn 22 numaralý dairesinde, Saray köyünden de tanýdýðým Semiha isimli haným ile eþi otururlardý. Kýzýndan olan iki kýz torununu oðullarýnýn çocuklarýndan daha çok sever ve yanýnda tutardý. Kýzý ve torunlarýyla Yalova’daki yazlýklarýna gitmiþler. Biz Bodrum’daydýk. Oðlumun oðlu doðacaðý için; 30 temmuzda Ankara’ya döndük. O korkunç gecede, meðer Ankara da sallanmýþ; duymamýþýz. Eþim sürekli olarak “Yataðý sallama!” deyip duruyordu. Uykum o zamanlar mükemmeldi. Uyandýrýlýnca sokaktan sesler duydum; balkondan bakýnca kalabalýðý gördüm ve; “Niçin sokakta toplandýnýz?” dedim. Deprem sözünü duyunca acele indik ve arabaya binip, tenha bir boþluða çektik. Radyoyu açtým; Adapazarý felaketini duydum. Birçoðu gelip; “Depremin merkezi neredeymiþ?” diye sordular.

Marmara depreminde enkazlar haftalarca- aylarca kaldýrýlamadý. Yýkýntýlarda canlý kalanlarýn çoðu günlerce yardým beklerken öldü. Birkaç gün sonra anlaþýldý ki; Semiha haným, kocasý, kýzý ve torunlarýndan biri, depremde ölmüþler. Zavallý Semiha, enkazda üç gün “Yetiþin!” diye baðýrmýþ. Elektrik kaçaðý olduðu için kimse yardýma gidememiþ. Ölmeyen torun da; saray köyünden Yalova’ya giden kardeþleri de, böyle anlattý. Niçin elektriði kökten kesip; hatta elektrik direðini yýkýp yardýma gidilmediðini þimdi bile anlayabilmiþ deðilim.

Özetle demek istiyorum ki; Marmara depremi yardýmsever insanlarýmýza, Mahruki grubu gibi gönüllü can kurtarýcýlara ders oldu. Fakat yetkililere ve Ýmar görevlilerine ders olmamýþ ki; Van’da birinci depremde çatlayan otelde ve bazý yýkýk binalarda oturmaya devam edildi. Yetkililer bunu görmezden geldiler. Daha hafif ikinci deprem, cinayet gibi ölümlere neden oldu. Otel sahibi, “Otelimiz incelensin diye dilekçe verdik” diyor. Gazeteciler “Kime verdiniz?” diye sorunca; yanýtý “Bilmiyorum!” oluyor. Otelin çatlamýþ; niçin müþteri alýyorsun! Kendin otelde gecelemediðine göre, müþteri de almamalýydýn! Elbette çatlayan oteli kapatmayan tüm görevliler de, cinayetten sorumludur.

Büyük Marmara depreminde yýkýlan yalnýz Adapazarý ve Yalova deðildi. Bütün bölgede yýkýmlar ve ölümler vardý. BUNA RAÐMEN SEYRELTÝLMESÝ GEREKEN ÝSTANBULUN ve MARMARA BÖLGESÝNÝN NÜFUSU; KISA SÜREDE ÜÇE KATLANDI.  Eðer birçok deprem uzmaný ve profesörlerin iddia ettikleri gibi yakýn veya uzak tarihlerde Ýstanbul’da ve Marmara bölgesinde bir deprem olursa; kaybedeceðimiz insanlarýn günahý; tüm yatýrýmlarý oraya yýðarak Anadolu halkýný Ýstanbul’a ve çevresine göçmek zorunda býrakan yöneticilerin olacaktýr.  Belediyeler ve müteahhitler ders almadý. Fakat yöneticiler yatýrýmlarý Deprem riski taþýyan Ýstanbul ve çevresine yýðmak yerine; Anadolu’ya yayarak; halkýmýzýn köy ve kasabalarýný terk edip o tehlikeli yerlere göçmeye mecbur býrakmamalýydýlar. Yazdýklarýmýn ve bu yolda yazýlanlarýn dikkate alýnacaðýna dair bir umudum yok. Yüce Mevla; temiz kalplý, saf ve inançlý Türk Milletini ve ülkemizi korusun! nazifkurucu@hotmail.com