O dövizleri yerine koymak; ödenemeyecek kadar pahalýya mal olabilir. *Merkez bankalarýnýn gücü, ülkenin gücüyle orantýlý olarak yükselir. *Ýkinci önemli ölçü ise, depolarýnda bulunan Altýn ve döviz stoklarýdýr.

            Altmýþ yýl önce iktidarý ele alanlar, Merkez Bankamýzdaki altýn stoklarýný okyanus ötesine rehin olarak gönderip, aldýklarý kredilerle yapay bir bolluk yaratmýþlardý. Sonra daralmalar geldi; neredeyse her türlü ihtiyaç maddesi devlet tarafýndan ithal edilerek vesika ile satýlmaya baþlandý. Vesika iþi parti güçlülerine aþýrý kazanç saðlamak için kullanýlýnca; halk yýðýnlarý hakkýný alamaz oldu. Ýlk memnuniyetsizlikler öylece baþladý.

            Birkaç yüz milyon dolar satmakla, dolarý düþürmek zor. Dolarýn sahipleri, her seferinde üst üste trilyon dolarlar basýp pompalýyor; dünyanýn dolar biriktirme hastalýðý yüzünden paralarýnýn deðeri düþmüyor.

Merkez Bankamýzýn döviz ve altýn stoklarýndaki doluluk, uluslar arasý mali itibarýmýzý artýrýr. Bunun olumlu sonuçlarýndan yararlanýrýz. Döviz stoklarý bolca saçýlýrsa; sakýncalarýný kýsa süre sonra çekmek zorunda kalabiliriz.

                                               *

Türk lirasýnýn aþýrý deðer kazanmasý tehlikeli ise; aþýrý deðer kaybetmesi daha büyük sakýncalar doðurur. TL’yi hak ettiðinden fazla deðersizleþtirsek, halkýmýzý yabancý paralarý kapýþýp yastýk altlarýna gömmeye teþvik etmiþ oluruz! Yanan, yýrtýlan ve kaybolan döviz, yabancý ülkelere baðýþ olur. Türk parasý saklanýr da kaybolursa; kendi hazinemize yarar. Uzun vadeli amacýmýz; paramýzý döviz yapmak olmalý. Hiç olmazsa dýþ ticaretimiz, kendi paramýzla yapýlmalý. Bazý ülkelerle ticareti, onlarýn ve bizim paramýzla yapma yolu denendi. Bu çok iyi bir adýmdý.  Döviz dediðimiz, o gün için itibarý yüksekmiþ görünen bir veya birkaç yabancý ülkenin; kaðýtlarý matbaalardan geçirerek boyaladýðý; karþýlýðý garanti edilmeyen varlýklardýr. O tekeli aþmak gerek.

                                                           ***

            YUNANÝSTAN AÞKI, AVRUPAYI ÝNTÝHARA GÖTÜRÜYOR

            Türkiye Cumhuriyetinin Yüce Atatürk tarafýndan çizilen ana hedefi; YURTTA SULH! CÝHANDA SULH! prensibidir. 1-Türkiye’nin Yunanistan’dan toprak talebi olmadý!

2-Nüfusu tümüyle Türk olan Batý Trakya halký, vatandaþlýk haklarýndan eþit yaralanamýyor.  3- Soydaþlarýmýz kendi müftülerini seçmek hakkýndan bile mahrum! Buna raðmen; onlarý kurtarmak için hiç bir askeri seçeneðimiz olmadý! 4-Meis, Sisam ve birçok adalarýn karasularýmýzý haksýz bir þekilde daraltýp bizi boðmasýna raðmen; bu adalara ve diðerlerine göz dikmedik. 5-Yunanistan ise, her dönemde bize karþý silahlanmaya kendi gücünü aþan paralar harcadý. 6-Yunan Deniz kuvvetleri her fýrsatta, “Türkiye’ye saldýrmak için emir verilmesini” ister. Aþýrý dövizler harcayarak sürekli silahlanýr.

Yunanistan’ý bu kadar þýmartan ve üretmeden tüketmeye alýþtýranlar; cezasýný çekiyor! Avrupa Kýbrýs Rum kesimini, (ihtilaflar sürerken; bizi ve Kýbrýslý Türkleri güç duruma düþürmek için; anlaþmalara aykýrý olarak) üye yaptý. Ülkemizdeki terörü de, onlar ve baþka dostlar yaratýp besledi.

Yunanlýlar ürettiklerinin on katýný tüketmeye ve öðlen uykularýyla keyif çatmaya alýþkýn. Böyle bir ortak, Avrupa’yý batýrsýn daha iyi! Biz yeni pazarlar ve daha dürüst dostlar bulmaya, dünyanýn baþka ülkelerine ihracat yapmaya hemen hýz verelim.

                                               ***

LÝBYANIN HAZÝNELERÝNE ELKOYANLAR, SOYGUNCUDUR.

Yabancý bankalardaki Libya dövizlerine ve diðer deðerlerine el koyanlar; bunu çalmýþ oluyorlar. Ýleride paralar ve altýnlar Libya’ya verilse bile; yýllarca kullanýlmýþ olmasý da hýrsýzlýktýr. Libya’ya saldýrýyý, Sarkozy ile birlikte coþturan Berluskoni; “Amacýn barýþ deðil yaðma olduðunu “ itiraf etti. Yazýklar olsun Libya’yý soyanlara! Ne diyor Mehmet Akif:

 “MEDENÝYYET DEDÝÐÝN; TEK DÝÞÝ KALMIÞ CANAVAR!”

nazifkurucu@hotmail.com