“Þoför direksiyon hakimiyetini kaybetti; otobüs iki yüz metrelik uçuruma yuvarlandý… Yolculardan bir bayanýn cesedi, otobüs enkazýnýn ve diðer parçalanmýþ ölülerin yüz metre uzaðýnda bulunabildi. 15 ceset ise kayýp! Nehir sularýnda sürüklendikleri sanýlýyor…” Bu kabil televizyon haberleri, sýkça duymaya alýþýp ve kanýksayarak önemsemediðimiz adi vakýalar gibi oldu. Yollarýmýzýn neredeyse tamamýnda; uçurum tarafý, “ Kaderi kötü olanlar arabayla uçabilsin” diye engelsiz býrakýlmýþtýr. Bizden baþka her ülkede; yolun kýyýsýnda yirmi santimlik bir çukur varsa, “Oraya arabalar yuvarlanmasýn” diye bariyer konulur. Yunanistan, iki-üç bin kiþinin yaþadýðý adalarda bile; böyle yerlere yüz yýldan önce kýrk santim yüksekliðinde taþ duvarlar yapmýþ. Biz ise en tehlikeli yerlere bile, bariyer koymayýz.

Yumruk kadar bir taþ, tekerlekleri etkiler ve direksiyon hakimiyeti kaybolur. Uçuruma yuvarlanma cinayetlerini, direksiyon hakimiyetine yüklememiz mümkün deðildir. Suç, toplum olarak tedbirsizliði alýþkanlýk edinmiþ olmamýzdadýr. Çok sayýda þehit verdiðimizde de suçu baþkalarýnda arar; birkaç gün ah-vah ederiz. Gene de önlem almayýz. Her konuda tedbirli olma kültürünü bir türlü kazanamadýk. Oysa “Eþeðini saðlam kazýða baðla! Sonra Allaha havale et!” diyen bir atasözümüz de var. Buna raðmen, Ölümlü trafik kazalarýnýn tamamý ve diðer can kayýplarý, tedbirsizliðimizin eseridir.

Almanya’da konuðu olduðumuz parlamenter gurubundan bir bayan mebusun, “Arabasýný üç metre ileriye almasý” istendi. Sanki uzun bir sefere çýkacakmýþ gibi, emniyet kemerini dikkatle baðladý; sonra üç metre ileri aldý otomobilini. Hangimiz arabayý üç metre ileri almak için kemer baðlarýz? Kötü ihtimaller, milyonda bir de olsa önlem almak gerekir. Milyonda bir felaket olasýlýðý; her an gerçekleþebilir. Mutlaka tedbir alýnmalýdýr.

Çok bakýmlý birkaç yolumuz dýþýndaki hepsi; kaza ihtimaline açýktýr. Hiçbir önlem de alýnmamýþtýr. Akþehir-Yalvaç yolu, geniþ bir bölgenin, Ankara, Ýstanbul ve diðer bölgelerle ulaþýmýný saðlayan bir geçit idi. Akþehir’de avukatlýk yaparken Yargýtay’daki duruþmalarýma, Ýzmir’den Ankara’ya gitmek için bu yolu kullanan otobüslerle giderdim. Ne yazýk ki, yol çok dar ve bakýmsýzdý; derin uçurumlara da açýktý. Çok otomobiller ve otobüsler uçtu; orada on binlerce insanýmýz öldü. Þimdi gene öyle! Yýllarca uðraþarak Karayollarýna, Akþehir sýnýrýnda kalan kýsmý düzelttirdim. Fakat Yalvaç(Isparta) sýnýrýnda kalan kýsýmda tehlike duruyor ve ölümlü kazalar devam ediyor. En tehlikeli virajlar bile, tek arabanýn sýðacaðý geniþlikte. Karþýnýza dev týrlar çýkar. Ne yapýp da, uçmaktan kurtulacaðýnýzý þaþýrýrsýnýz. Vali Bey’den, “Bu iþi Bayýndýrlýk Müdürlüðü veya Belediyeler eliyle hallettirmesini” rica ettim. “Konya Karayollarý ileride orayý da ele alacak” yanýtýný verdi. O zamana kadar, burada kaç kiþi daha ölecek kim bilir? En yetkili ve kültürlü olanlarýmýz bile, önlem almakta kaygýsýz! Belediyelere yazýyorum, umursayan yok! Tedbirli olmamakta direniyoruz. Ýhmal þehitlerimiz ortada.

Yollarý kazalara açýk olan, yalnýzca Yalvaç gibi unutulup önemsenmeyen bir ilçe deðil! Sayýn baþbakanýn katýlýmý ile kurdelesi kesilen birinci sýnýf yollarýn dýþýndaki hepsinde; kaza ve ölüm tehlikeleri hazýr bekliyor. Bodrumdaki birçok yol da öyle! Torba kavþaðýndan sonra, GölTürkbükü- Gündoðan- Yalýkavak-Gümüþlük belediyeleri gelir. Bu yol, Orta Kent beldesine kadar çok dar ve bakýmsýzdýr. Uçurumlara ve yuvarlanýlacak çukurlara, açýktýr. Belediyelerden hiçbiri, kendi sýnýrýndaki kýsýmlarý geniþletip tehlikeyi önlemez. Akýl almayacak kadar büyük su ve yakýt tankerleri, inþaat makineleri ve ne iþe yaradýðýný anlayamadýðýnýz dev araçlar trafiði alt üst eder; tehlikeyi artýrýr. Bu da yetmez; 34 plakalý yeni yetme zengin çocuklarý ve “Buralar bizim köyümüz; baþkalarý geçmesin!” kafa yapýsýndaki 48 plakalar, baþka sürücü ve arabalarý hiçe sayarak delice hýz yaparlar. Buna raðmen belediyeler ve diðer resmi makamlar büyük tehlikeleri görmezden gelmeyi sürdürür. Yol tamirlerini de mutlaka trafiðin iyice sýkýþtýðý zamana denk getirirler ki; kazalar bollaþsýn veya geliþ geçiþ iyice zorlaþsýn! Gümüþlük-Turgut Reis yolu; Temmuz ayýnda üç defa bozuldu; tam geçiþe uygun hale geldiðinde “Eziyet çoðalsýn!” diye yeniden dev makinelerle tarumar edildi.

Ölümlü kazalara açýk olan, yalnýzca yollarýmýz deðil! Yangýnlarý diðer kaza ve cinayetleri önlemek için de, yeterli önlem almayýz. Düþmanla savaþmadýðýmýz halde, son otuz yýlda, elli-altmýþ bin þehit verdik. Dersler çýkarýp, kesin önlemler aldýk mý? Hayýr! Zaten doðum oraný azalýyor. Önlem almaya tövbeli olduðumuz için; uçurum cinayetlerinde ve yeterli tedbir almadýðýmýz baþka tuzaklarda þehitler vere-vere; tükenip gitmekten bizi Allah korusun!     nazifkurucu@hotmail.com