Birçok müteþebbisimiz fabrika ve iþletmelerini, baþka kýtalara ve uzak ülkelere taþýdý. Belki oralardaki ucuz iþçilik veya ham madde bolluðu böyle bir kaçýþý haklý gösterebilir. Fakat vatanýmýzda biriktirilen sermayeyi, deneyimleri ve beyin gücünü yaban ellere kaptýrmak; acý ve tehlikeli bir aldanýþtýr. Kendi vatandaþlarýmýza iþ ve istihdam saðlamak yerine, bu olanaklarý yabancýlara kaptýrmak; hiçbir zaman haklý olamaz. Üstelik çoðu zaman tehlikeli ve zararlý sonuçlar doðurur.

            *Libya’da yýllardýr yararlý faaliyetlerde bulunup; o ülkeye büyük kazanýmlar ve iþ imkaný saðlayan müteþebbislerimizin sonu ne oldu? Gördünüz, duydunuz! Birçoklarý milyarlarca dolarlýk tesislerini ve hammaddelerini yüzüstü býrakýp kaçmak zorunda kaldýlar.

*ABD veya bazý güçlü batý devletlerinin baþka ülkelere giden yatýrýmcýlarýna ve hatta sade vatandaþlarýna saðladýðý emniyet ve garantiyi; ne yazýk ki biz saðlayamýyoruz. Sömürgeci ve saldýrgan bir ülke deðiliz. Yatýrýmcýlarýn arkasýnda veya yanýnda, askeri güçlerimiz ve etkili istihbarat ekipleriyle elemanlarýmýz bulunamýyor. 

            *Baþka ülkelerdeki insanlar, bizim vatandaþlarýmýz kadar iþi kolay öðrenmiyor. Ne kadar sevimli davranýrsanýz davranýn; oralarýn yabancýsý olarak biliniyorsunuz.

            *Üçüncü dördüncü göbek Türkler mükemmel Almanca konuþup yazýyor; hepsi Alman vatandaþý da olmuþlar. Orada çalýþýp o ülkenin ekonomisine büyük katký saðladýklarý halde; her yýl kaç tanesi evi ile birlikte yakýlýp öldürülüyor?

            Hiçbir yer kendi vatanýmýz ve köyümüz kadar huzur ve garantiler veremez bize. O yüzden yatýrýmcýlarýmýz iþletmelerini, ülkemizde kurmalýlar. Devletimiz de yerli üretimi teþvik etmeli, ödüllendirmeli. Böylece hem tehlikelerden korunmuþ; hem de kendi insanlarýmýza çalýþma imkaný saðlanmýþ olur.

                                                           ***

            ÝTHALAT KISITLANIRSA, ÝÞSÝÐZLÝK AZALIR

            Bugün ülkemizin en büyük derdi iþsizliktir. En geliþmiþ sayýlan illerimizde bile; insanlarýmýzýn yarýsý iþsiz. Yoksul illerimizde ise, iþsizlik oraný yüzde elliyi geçer. Üstelik kadýn iþsizliði rakamlara hiç yansýmýyor.

Nüfusunun tamamýna yakýný yeþil kartlý olan ve kaçak elektrik kullanmanýn yüzde yüze yaklaþtýðý illerde; kadýnlarýn iþ hayatýna girmemesi normal sayýlýyor. Bu da dikkate alýnýrsa; iþsizliðin felaket boyutlarýna vardýðý görülür. Oysa ev iþleri modern araçlarla kolaylaþtý. Çalýþan hanýmlarýn evleri de mükemmel. Artýk kadýn iþsizliðinin de, istatistik rakamlarýna yansýmasý gerekiyor.

            Tüm devlet yatýrýmlarýnýn çoðunun yýðýldýðý en kalkýnmýþ ilimiz olan Ýstanbul’da bile; iki milyondan fazla iþsiz dolaþýyor. Bu derdin çaresi, yerli malý kullanmaktýr. Bize ürün ihraç eden ülkelerin çoðu; üreticilerine ve ihracatçýlarýna büyük destek saðlýyorlar. Ýthal mallar o yüzden ucuzmuþ gibi görünüyor. Ayný þeyi biz yapmazsak, her þeyi korkunç borç yüklerinin altýnda ezilerek dýþarýdan satýn almak zorunda kalacaðýz.

Ýthal mallar ucuz bile olsa; yerli ürünleri tercih etmek en doðrusudur. Yerli mallarý satýn aldýðýmýzda; kendi çocuklarýmýza, bir akrabamýza, birkaç arkadaþýmýza veya hemþerimize de iþ ve çalýþma olanaðý saðlamýþ oluruz.

Diðer taraftan iþsizlerin bir kýsmý da, çalýþmak istemiyor. Bir meslek öðrenmeyi zahmetli bir yük sayýyor. Beleþ yaþamayý tercih ediyor bazý insanlarýmýz. Çalýþacak yaþta ve saðlýkta olanlara yardým yapmak yerine meslek öðretilmeli; çalýþýp kazanabilecekleri bir iþ saðlanmalý. Oy kaygýsýyla devlet ve belediye yardýmlarýnýn abartýlmasý, tembelliði teþvik ediyor adeta!

Sonuçta her ne þekilde olursa olsun yerli üretimi artýrarak; ithalatý azaltmak zorundayýz. Ýpotekler altýnda kalýp, baðýmsýzlýðýmýzý ve yurdumuzu elden kaçýrmamak için bunu yapmaya mecburuz. nazifkurucu@hotmail.com